Страницата 25
Еве ги клучните аргументи во прилог на овој проект:
Историјата нè учи дека кога човештвото си поставува „невозможни“ цели, профитираат сите. Програмата Аполо ни донесе напредок во компјутерите, соларните панели и медицината. Град на Месечината би принудил развој на:
Целосно рециклирачки системи: Технологии за прочистување вода и воздух кои би го решиле проблемот со ресурсите во сушните предели на Земјата.
Енергетска ефикасност: Совршено искористување на соларната енергија.
Автономна градба: Развој на 3Д-принтери кои градат објекти од локален материјал (реголит).
Месечината е преполна со вредни ресурси.
Хелиум-3: Изотоп кој е редок на Земјата, а се смета за „светиот грал“ на чистата енергија преку нуклеарна фузија. Еден тон би вредел милијарди.
Рударство на астероиди: Месечината е идеална база за лансирање мисии кои би собирале благородни метали (платина, злато, паладиум) од блиските астероиди, со што би се намалило деструктивното рударство на Земјата.
Иако често се зборува за „вселенска трка“, вакви колосални проекти бараат глобално обединување. Месечината може да стане неутрална територија каде што научници од целиот свет ќе соработуваат, слично како на Меѓународната вселенска станица (ISS), но на многу поголемо ниво. Тоа ја менува перспективата од „моја држава“ во „наша планета“.
Градот на Месечината би можел да служи како „архива на човештвото“.
Во случај на глобална катастрофа (пандемија, удар на астероид или климатски колапс), Месечината би била местото каде што е зачувано нашето знаење, уметност и ДНК. Тоа е најдобрата можна полиса за осигурување на свеста во универзумот.
Ништо не ја поттикнува љубовта кон науката, инженерството и математиката (STEM) кај младите како глетката на луѓе кои живеат и работат на друго небесно тело. Ова создава генерации на иноватори кои ќе ги решаваат проблемите на иднината.
Овој блог користи cookies и услуги од трети страни за подобро корисничко искуство. Со користење на блогот се согласувате со нашата Политика на приватност .
Comments
Post a Comment
коментар: