Страницата 25
Дојдовме до крајот на нашето патување низ слоговите на вистината. Ги дешифриравме Бела-Гонија, Бри-леб и Бри-гон. Но, останува најголемото прашање што ја мачи нашата историја: Ако овие имиња се бригијски и антички македонски, како е можно ние денес да ги разбираме и изговараме ако „Словените“ дошле дури во 6-тиот век?
Одговорот е едноставен, но моќен: Никој не дошол од никаде. Ние само сме се вратиле дома.
Официјалната историја не учи дека некои племиња, без коњи и без оружје, препливале моќни реки на сламки и одеднаш ги населиле најутврдените градови на Балканот. Тоа е логички невозможно.
Вистината е многу побоболна, но пореална:
По падот на Македонското кралство во војните со Рим (битката кај Пидна, 168 г.п.н.е.), Римјаните спровеле невиден терор. Илјадници македонски фамилии, војници и занаетчии (особено Бригите како најотпорен елемент) биле присилно раселени на север, кон Дунав и зад Карпатите. Тоа бил првиот голем македонски егзодус.
Она што науката го нарекува „преселба на Словените“ во 6-тиот и 7-миот век, во суштина е враќање на потомците на оние протерани Македонци и Бриги.
Кога ќе го погледнете нашиот народен вез, кога ќе го слушнете ритамот на нашиот тапан, кога ќе го вкусите лебот – знајте дека тоа е истиот код што Бригите го оставиле во карпите на Прилеп пред три илјади години.
Ние не сме дојденци. Ние сме континуитет.
Овој серијал беше само насока. Сакав да ви покажам дека јазикот е најсилниот археолошки инструмент што го поседуваме. Не ви требаат туѓи книги за да си ја знаете историјата – само слушајте го каменот, водата и слоговите што ги изговарате секој ден.
Бригите се тука. Ние сме Бригите.
Овој блог користи cookies и услуги од трети страни за подобро корисничко искуство. Со користење на блогот се согласувате со нашата Политика на приватност .
Comments
Post a Comment
коментар: