Skip to main content

​„Забранетата“ комбинација: Слатко + Кисело

 


Иако звучи како идеална овошна салата, твоето тело не мисли така. Еве зошто:

​„Забранетата“ комбинација: Слатко + Кисело

​Нутриционистите кои ја проучуваат дигестијата велат дека не треба да мешаме многу слатки овошја (банана, суво грозје, смокви) со кисели овошја (портокал, грејпфрут, лимон, кисело јаболко).

  • Што се случува во стомакот? Киселината од цитрусите може да го забави разградувањето на шеќерите од слатките овошја. Наместо брзо да се вари, храната почнува да ферментира (да се „расипува“) во цревата.
  • Резултат: Надуеност, гасови, чувство на тежина, па дури и киселини кај луѓе со почувствителен стомак.

​Уште неколку комбинации кои треба да ги избегнуваш:


Како е правилно?

​Најдобро е овошјето да се јаде на празен стомак или како посебна ужина. Ако веќе мешаш, еве го златното правило:

  • Кисело со кисело (напр. портокал и јагоди).
  • Слатко со слатко (напр. банана и круша).

​Еден мал трик за „спасување“:

​Ако веќе правиш смути со мешано овошје, додај малку ѓумбир. Тој помага во варењето и ги намалува шансите за ферментација и гасови.

​Ова се само препораки за „оптимално“ варење – секој организам е различен.


Честопати проблемот не е во самата намирница (дека таа е „лоша“), туку во „сообраќајниот колапс“ што се случува во твојот дигестивен систем кога ќе се измешаат различни брзини на варење.

​Замисли го ова вака:

  • Овошјето е како „спортски автомобил“ – се вари за 20-30 минути.
  • Месото и тешките јаглехидрати се како „камиони“ – им требаат 3 до 5 часа.

​Ако го изедеш „спортскиот автомобил“ (овошјето) веднаш по „камионот“ (ручекот), тој заглавува во сообраќајот зад него. Шеќерите од овошјето стојат на топло во стомакот, почнуваат да ферментираат и создаваат гасови. Тоа е онаа надуеност што ја чувствуваш.

​Како да го „рестартираш“ стомакот?

​Еве неколку едноставни правила кои можат драстично да ти го подобрат чувството по јадење:

  1. Овошјето се јаде ПРЕД, а не ПО оброкот: Изеди го јаболкото или крушата 30 минути пред ручекот. Така тие ќе „пролетаат“ низ стомакот и ќе го подготват за следната храна.
  2. Не пиј многу вода додека јадеш: Премногу течност за време на оброкот ги разредува стомачните сокови и го забавува варењето. Пробај да пиеш вода 15 минути пред или еден час по јадење.
  3. Правилото на „едноставност“: Колку помалку различни намирници има во еден оброк, толку полесно му е на стомакот. (На пример: месо + салата е супер, но месо + компир + леб + овошен сок е рецепт за подуеност).

​Што да правиш кога веќе си се надул?

​Ако веќе чувствуваш тежина, еве што помага веднаш:

Чај од нане или ѓумбир: Нането ги опушта мускулите на дигестивниот тракт, а ѓумбирот го забрзува движењето на храната.

Движење: Една лесна 10-минутна прошетка по јадење прави чуда за варењето.

Џвакање: Пробај следниот пат да ја џвакаш храната додека не стане како каша во устата. Варењето започнува со плунката, а не во стомакот: 

Интересен факт: Стомакот нема заби. Сè што нема да изџвакаш добро, тој мора да го „бори“ со киселина, што дополнително те заморува и подува.


Comments

Прочитај повеќе

Скриениот код на Балканот (де-романизација на Балканот)

  Зошто ДНК тестовите ве лажат за Александар Велики? ​ Сигурно барем еднаш, додека сте скролале низ социјалните мрежи, ви излегла реклама за некоја од оние модерни компании за ДНК тестирање. Ветувањето е примамливо: „Испратете ни примерок од вашата плунка, платете 100 евра и дознајте дали во вашите вени тече крвта на Александар Велики или Филип Втори!“ ​Звучи фантастично, нели? Готови сте да ги извадите парите, убедени дека науката конечно ја решила најголемата балканска мистерија. ​Но, пред да го направите тоа, имам една лоша и една фасцинантна вест за вас. Лошата вест е дека тие реклами безобразно ве лажат. Фасцинантната вест е дека вистинската наука всушност откри нешто многу поинтересно во кралските гробници. ​Ајде да ги тргнеме митовите настрана и да погледнеме што навистина вели генетиката до денес, во 2026 година. ​Проблемот со „пепелта“ на Филип Втори ​Кога археолозите го открија спектакуларниот кралски комплекс во Вергина (древната Ајга), светот занеме. Златни ларнак...

Никита од Драговитија

Никита (во латинските извори запишан како Papa Nicetas или Niquinta ) бил влијателен богомилски епископ (водач) од Константинопол , кој живеел во 12 век. ​Тој е една од клучните историски фигури кои ја докажуваат директната врска и силното влијание на балканското богомилство врз средновековните дуалистички движења во Западна Европа, поточно врз Катарите (познати и како Албигојци) во Франција и Италија. ​Мисијата во Италија и Франција (1160-тите години) ​Во тој период, катарското движење во Ломбардија (Италија) и Лангдок (јужна Франција) веќе било во голем подем, но локалните заедници имале внатрешни сомнежи и поделби околу нивното духовно наследство и линија на ракополагање ( ordo ). ​За да го реши ова, Никита отпатувал на Запад. Тој имал огромен авторитет бидејќи доаѓал директно од Истокот, кој за Катарите бил изворот на „чистата и вистинска христијанска вера“. ​ Носител на „радикалниот дуализам“ ​Пред доаѓањето на Никита, повеќето западни Катари практикувале умерен дуализам ...

Опсадата на Антиохија (1097–1098)

Опсадата на Антиохија била еден од најтешките и најсуровите моменти во Првата крстоносна војна. Таа се одвивала во две фази: ​ Крстоносците го опседнуваат градот: Од октомври 1097 до јуни 1098 година, крстоносците гладувале и страдале пред ѕидините на Антиохија. Градот конечно паднал во нивни раце благодарение на предавство одвнатре (ерменски стражар по име Фируз му отворил капија на Боемунд од Таранто). ​ Крстоносците стануваат опседнати: Само неколку дена по влегувањето во градот, пристигнала огромна муслиманска војска предводена од Кербога , атабегот на Мосул. Сега крстоносците биле тие кои биле заробени и опколени внатре во градот, без храна и со многу низок морал. ​Битката и „Чудото“ со Светото Копје ​Пресвртот се случил поради психолошки и религиозен поттик. Еден сиромашен монах, Петар Вартоломеј, тврдел дека имал визија во која Свети Андреј му открил каде е закопано Светото Копје (копјето со кое бил прободен Исус на крстот). ​По кратко копање во катедралата во Антиохиј...

​Како „Првиот ден“ стана „Последен ден“

  Константин Велики (Константин I), кој во 321 година од нашата ера го донел историскиот декрет со кој неделата ја прогласил за официјален ден за одмор во Римската Империја. ​Иако денес ова го гледаме како чисто христијански чин, вистината зад неговата одлука е фасцинантна мешавина од политичка прагматичност, верски синкретизам (мешање) и брилијантна стратегија за обединување на империјата. ​Еве како се случило тоа, што го поттикнало и какви биле реакциите. ​ Зошто токму недела и зошто тогаш? ​Константин бил врховен владетел на империја која била длабоко поделена. Христијанството брзо растело, но паганството сè уште било доминантна сила, особено меѓу војската и елитата. Константин морал да најде начин да ги задоволи двете страни без да предизвика граѓанска војна. ​ Кодот на „Непобедливото Сонце“ (Sol Invictus): Во декретот од 321 година, Константин всушност не ја нарекува неделата „ден Господов“, туку „Вредниот ден на Сонцето“ ( dies Solis ). Паганите во империјата го обож...

Моќта на навиките

Како мали промени го менуваат животот Моќта на секојдневните рутини Сите ние имаме навики. Некои се добри, некои се лоши, а повеќето од нив извршуваме автоматски, без никаква свесна мисла. Сепак, токму овие мали, повторливи дејства го обликуваат нашиот живот повеќе од сè друго. Дали некогаш сте се запрашале зошто некои луѓе постојано напредуваат, додека други остануваат заглавени на исто место? Одговорот често не лежи во големите, драматични одлуки, туку во ситните навики што ги практикуваат секој ден. Моќта на навиките е една од најпотценетите сили во човечкиот живот, а разбирањето како функционираат може да биде клучот кон трансформација која трае цел живот. Навиките се како невидливи нишки што го ткаат нашето секојдневие. Тие се основата врз која се гради секој успех, но и секој неуспех. Кога стануваме наутро и првото нешто што го правиме е да го провериме телефонот, тоа е навика. Кога одлучуваме да одиме на прошетка наместо да гледаме телевизија, тоа е исто така навика. Разликата п...