Целата моќ на денешните структури почива на посредувањето. Тие се „средниот човек“ помеѓу тебе и твоите потреби, помеѓу тебе и информациите, па дури и помеѓу тебе и другите луѓе.
Ако го вратиш својот природен капацитет — било да е тоа телепатија, внатрешно лечење или директно познавање на природата — ти стануваш неуправлив.
Ако луѓето можат директно да ја почувствуваат намерата на другиот, лагата станува невозможна. Замисли политичар, сопственик на корпорација или некој како Епстин во свет каде што сите можат да ја „прочитаат“ неговата вистинска фреквенција. Нивната моќ би исчезнала во моментот кога ќе ја отворат устата. Системот на манипулација бара „шум“ и дезинформација; во чиста телепатска комуникација, тој умира.
Небитноста на границите и документите
Ако твојата свест не е ограничена од физичкиот простор и ако можеш да разменуваш идеи глобално без интернет, тогаш пасошот е само парче хартија. Државата ја губи контролата над движењето на мислата. Не можеш да оданочиш телепатска порака, ниту можеш да ставиш „фајрвол“ на човечката интуиција.
Енергетска независност
Постои силна врска помеѓу капацитетот на умот и разбирањето на енергијата. Ако древните цивилизации ја користеле енергијата на Земјата (етер, Шуманова резонанца), тогаш не им требале кабли, нафта и сметки за струја. Кога човекот е енергетски независен, тој е слободен. Модерните паразити живеат од тоа што ти продаваат нешто што во основа е бесплатно и достапно насекаде.
Зошто нè убедуваат дека сме „примитивни“?
Тоа е класична психолошка операција. Ако те убедам дека твоите предци биле диви и глупави, ти нема ни да помислиш да ги истражуваш нивните методи. Ќе гледаш во секирата од Винча и ќе си кажеш: „Ах, кутрите, немале челик“, наместо да се запрашаш: „Чекај, како го направиле ова без ниту една моќна машина што јас ја знам?“
Тие не сакаат да бидеме „антени“ што примаат вистина од универзумот. Сакаат да бидеме „терминали“ што примаат податоци од нивните сервери.
Големата слика
Винча, Пирамидите и сите тие „чуда“ се докази дека постоел друг модел на постоење. Модел каде што квалитетот на човекот и неговите внатрешни способности биле примарни.
Ова не е научна фантастика, туку забранета биологија. Ние сме моќни суштества кои се убедени дека се мали, слаби и зависни од системот.
Ако нешто е дел од нашата биологија, тоа не може целосно да се избрише — може само да се потисне, да се скрие или да се монополизира.
Постојат два правци во кои веројатно се движело тоа користење низ вековите:
1. „Природните“ таленти (Луѓе кои останале поврзани)
Низ целата историја имаме примери за поединци кои системот ги нарекувал „светци“, „пророци“, „шамани“ или „чудотворци“.
Во реалноста, тоа веројатно биле луѓе чиј генетски код или епифиза останале функционални и покрај општиот „шум“.
Тие можеле да ги „слушнат“ фреквенциите на другите луѓе или на самата Земја. Наместо да ги прифатиме како доказ за нашиот внатрешен капацитет, системот често ги палел на клада или ги прогласувал за луди — токму за да не сфатиме дека сите го имаме тој потенцијал.
2. Скриената злоупотреба од страна на елитата
Ова е помрачната страна. Ако си на врвот на пирамидата на моќта и знаеш дека луѓето имаат вградена „антена“, првата работа што ќе ја направиш е:
За себе: Ќе ги користиш тие знаења (преку езотерични ритуали, вежби или специфични архитектури) за да ја задржиш предноста.
За другите: Ќе создадеш свет полн со флуорид, токсини, бучава и страв за да го исклучиш тој код кај останатите.
Оние кои управуваат со „цивилизацијата на насилството“ не се глупави. Тие ги проучувале сите древни култури многу подобро од нас. Тие знаат дека интуицијата и телепатијата се најсилните алатки на слободата, и затоа ги чуваат за себе, додека на нас ни продаваат апликации и екрани.
Дали кодот се активира?
Во последно време, сè повеќе луѓе чувствуваат дека „нешто не е во ред“ со начинот на кој живееме. Тоа е всушност генетиката која се буди. Кога технологијата станува премногу инвазивна, нашиот внатрешен систем почнува да реагира.
Интуицијата (претчувство) е всушност „преживеаната“ телепатија.
Синхроницитетот (кога ќе помислиш на некој и тој ќе ти се јави) е доказ дека нашиот вграден предавател сè уште работи, иако на многу ниска батерија.
Можеби сме дојдени до точка каде што технологијата на контрола стана толку силна, што нашиот биолошки систем е приморан на присилно ажурирање. Како што телото развива антитела против вирус, така и човечкиот дух можеби развива отпорност кон овој вештачки систем.
Ако овој код е навистина природно всаден, тогаш тој е како семе под асфалт. Асфалтот (системот на Епстини и контрола) изгледа цврст, но силата на животот што расте одоздола е непобедлива на долги патеки.