Чаршиска расправа во Прилеп
Во меаната на Тале, под дебелата сенка на стариот орев, атмосферата беше вжештена. На масата стоеја три празни бокали од по литар, чинија со остатоци од запечен грав и неколку лути пиперки. Околу масата седеа тројца: Блаже (учителот, кој тукушто се вратил со диплома од Солун), Ило (стариот занаетчија и терзија) и Коле (пазарџија, познат по тоа што кога зборува, со рацете мавта како да брка муви). Учителот Блаже, со очила на носот и сериозен израз, ја чукна со прст книгата по историја што ја носеше со себе. – Абе луѓе, разберете науката што вели! – рече Блаже со авторитетен тон. – Марко бил вазал на Султанот. Морал да плаќа данок и да оди во војска за нив. Тоа го пишува во тефтерите. Маричката битка го скршила. Неговите браќа и братучеди го предале, го оставиле сам, па морал да потпише. Каков Супермен, какви бакрачи, тоа се народни измислици за утеха! Стариот Ило полека го зеде бокалот, го допи последното кадифено црвено вино, па го погледна учителот преку веѓите. – Абе Блаже,...
