Skip to main content

 Модриот патлиџан често го нарекуваат „храна за мозокот“


 
Еве како на македонските пазари, меѓу сите тие купишта, да го препознаеш најслаткиот:

​Тестирај го „одблесокот“ (Кожата)

​Најдобриот патлиџан треба да изгледа како да е лакиран. Барај плодови со мазна и многу сјајна кожа. Ако кожата е мат (загасита) и почнала да се збрчкува, тоа е знак дека е стар, внатре има многу семе и големи се шансите да горчи.

​Трикот со „палецот“

​Нежно притисни го со палецот.

​Ако кожата се врати веднаш назад – совршен е.

​Ако остане дупка од прстот – премногу е зрел и веројатно ќе биде горчлив и сунѓерест.

​Тежина и боја на рачката

​Земи два со слична големина; оној што е потежок е посвеж (има повеќе вода, а помалку воздух и семе). Исто така, рачката (петелката) мора да биде светло зелена, а не кафеава или исушена.

​Како да го „оперираш“ ако сепак се сомневаш?

​Ако купиш некој поголем плод и се плашиш од горчина, направи го класичниот потег:

  1. ​Исечи го на кругови.
  2. ​Посоли го со крупна сол и остави го 15-20 минути.
  3. ​Ќе видиш како „плаче“ – ги испушта кафеавите капки кои ја носат горчината. Само избриши го со салфетка и спремен е за тавата.                                                                                                   ​Интересен факт: Модриот патлиџан често го нарекуваат „храна за мозокот“ поради антиоксидансот насунин кој се наоѓа во неговата темна лушпа и ги штити мастите во мозочните клетки.

  4.  Модриот патлиџан е феноменален кога ќе се испече на силен оган (на скара или во рерна) со малку маслиново масло, па потоа ќе се зачини со оној твој омилен лук?


​ Трик со „белка“ (за помалку масло)

​Пред да го ставиш во брашното, натопи го секој круг во малку изматена белка. Белката создава заштитен слој кој не му дозволува на маслото да навлезе длабоко во зеленчукот. Ќе добиеш крцкавост, а нема да биде мрсен.



​ „Пржење“ во рерна (најдобрата финта)

​Ако сакаш да избегнеш пржење во тава, пробај го ова:

  • ​Извалкај ги круговите во брашно (можеш да додадеш и малку пченкарно брашно за дополнителна крцкавост).
  • ​Нареди ги на хартија за печење.
  • ​Со четка само малку премачкај ги со маслиново масло одозгора.
  • ​Печи ги на 220°C додека не поцрвенат. Резултатот: Вкусот е речиси идентичен како пржен, а кујната нема да ти мириса на масло со денови!

​Со што да го „крунисаш“?

Кога ќе го извадиш патлиџанот (пржен или печен), направи му го познатиот „макдус“ прелив:

  • ​Толчен лук.
  • ​Оцет.
  • ​Свеж магдонос.
  • ​Малку вода од цвеклото (за боја и здравје).

​Полеј го додека е топол и ќе имаш јадење што можеш да го јадеш и ладно како салата следниот ден.

​Дали знаеше дека модриот патлиџан е еден од ретките зеленчуци кој содржи насунин, кој помага во исфрлање на вишокот железо од организмот (што е одлично за мажите и жените во одредена возраст)?


Comments

Прочитај повеќе

Келешот и 100 души под чергата

​Во старо време, во времето кога уште шеташе голема војска низ земјата, живееше еден кутар Келеш. Ниту куќа имаше, ниту стока, а за мрзлив – по мрзлив од него немаше. Цел ден ќе си лежеше под сенка, ќе си фаќаше сеир и ќе чекаше некој нешто да му даде. ​Еден ден, некако се докопа до едно грне со мармалад. Си лапна слатко, си ги излижа прстите, па си легна да прилегне под тремот. Арно ама, мирисот на благиот мармалад донесе цел рој муви. Му зуеја над глава, му лазеа по носот, сè додека на Келешот не му пукна филмот. Зема еден партал, замавна со раката низ воздухот и – трас! – мавна право по мармаладот каде што беа собрани мувите. ​Се разбуди Келешот, погледна што направил и почна да ги брои со прстот: – Една, две, три, четири... дваесет и девет, триесет... ​Понатаму кутриот не знаеше да брои. Му се заплетка јазикот, па за да не се мачи, од триесет скокна директно на сто: – ...иии, сто! Сто души со еден удар отепав! – викна Келешот на цел глас, фалејќи се сам пред себе. ​Во тој м...

Скриениот код на Балканот (де-романизација на Балканот)

  Зошто ДНК тестовите ве лажат за Александар Велики? ​ Сигурно барем еднаш, додека сте скролале низ социјалните мрежи, ви излегла реклама за некоја од оние модерни компании за ДНК тестирање. Ветувањето е примамливо: „Испратете ни примерок од вашата плунка, платете 100 евра и дознајте дали во вашите вени тече крвта на Александар Велики или Филип Втори!“ ​Звучи фантастично, нели? Готови сте да ги извадите парите, убедени дека науката конечно ја решила најголемата балканска мистерија. ​Но, пред да го направите тоа, имам една лоша и една фасцинантна вест за вас. Лошата вест е дека тие реклами безобразно ве лажат. Фасцинантната вест е дека вистинската наука всушност откри нешто многу поинтересно во кралските гробници. ​Ајде да ги тргнеме митовите настрана и да погледнеме што навистина вели генетиката до денес, во 2026 година. ​Проблемот со „пепелта“ на Филип Втори ​Кога археолозите го открија спектакуларниот кралски комплекс во Вергина (древната Ајга), светот занеме. Златни ларнак...

Никита од Драговитија

Никита (во латинските извори запишан како Papa Nicetas или Niquinta ) бил влијателен богомилски епископ (водач) од Константинопол , кој живеел во 12 век. ​Тој е една од клучните историски фигури кои ја докажуваат директната врска и силното влијание на балканското богомилство врз средновековните дуалистички движења во Западна Европа, поточно врз Катарите (познати и како Албигојци) во Франција и Италија. ​Мисијата во Италија и Франција (1160-тите години) ​Во тој период, катарското движење во Ломбардија (Италија) и Лангдок (јужна Франција) веќе било во голем подем, но локалните заедници имале внатрешни сомнежи и поделби околу нивното духовно наследство и линија на ракополагање ( ordo ). ​За да го реши ова, Никита отпатувал на Запад. Тој имал огромен авторитет бидејќи доаѓал директно од Истокот, кој за Катарите бил изворот на „чистата и вистинска христијанска вера“. ​ Носител на „радикалниот дуализам“ ​Пред доаѓањето на Никита, повеќето западни Катари практикувале умерен дуализам ...

Опсадата на Антиохија (1097–1098)

Опсадата на Антиохија била еден од најтешките и најсуровите моменти во Првата крстоносна војна. Таа се одвивала во две фази: ​ Крстоносците го опседнуваат градот: Од октомври 1097 до јуни 1098 година, крстоносците гладувале и страдале пред ѕидините на Антиохија. Градот конечно паднал во нивни раце благодарение на предавство одвнатре (ерменски стражар по име Фируз му отворил капија на Боемунд од Таранто). ​ Крстоносците стануваат опседнати: Само неколку дена по влегувањето во градот, пристигнала огромна муслиманска војска предводена од Кербога , атабегот на Мосул. Сега крстоносците биле тие кои биле заробени и опколени внатре во градот, без храна и со многу низок морал. ​Битката и „Чудото“ со Светото Копје ​Пресвртот се случил поради психолошки и религиозен поттик. Еден сиромашен монах, Петар Вартоломеј, тврдел дека имал визија во која Свети Андреј му открил каде е закопано Светото Копје (копјето со кое бил прободен Исус на крстот). ​По кратко копање во катедралата во Антиохиј...

​Како „Првиот ден“ стана „Последен ден“

  Константин Велики (Константин I), кој во 321 година од нашата ера го донел историскиот декрет со кој неделата ја прогласил за официјален ден за одмор во Римската Империја. ​Иако денес ова го гледаме како чисто христијански чин, вистината зад неговата одлука е фасцинантна мешавина од политичка прагматичност, верски синкретизам (мешање) и брилијантна стратегија за обединување на империјата. ​Еве како се случило тоа, што го поттикнало и какви биле реакциите. ​ Зошто токму недела и зошто тогаш? ​Константин бил врховен владетел на империја која била длабоко поделена. Христијанството брзо растело, но паганството сè уште било доминантна сила, особено меѓу војската и елитата. Константин морал да најде начин да ги задоволи двете страни без да предизвика граѓанска војна. ​ Кодот на „Непобедливото Сонце“ (Sol Invictus): Во декретот од 321 година, Константин всушност не ја нарекува неделата „ден Господов“, туку „Вредниот ден на Сонцето“ ( dies Solis ). Паганите во империјата го обож...