Страницата 25
Тајната не е само во температурата, туку и во „претходната подготовка“ на овошјето. Еве ги чекорите за совршено сушени сливи:
За сушење најдобра е Стенлеј (долгнавестата, црна слива) бидејќи има висок процент на шеќер и цврсто месо. Сливата мора да биде зрела, но цврста на допир. Ако е премногу мека, таа веќе почнала да се „распаѓа“ внатре и сигурно ќе протече.
Ова е најважниот чекор што многумина го прескокнуваат.
Потопи ги целите сливи во врела вода (скоро зовриена) на само 30-60 секунди.
Веднаш извади ги и стави ги во ладна вода. Зошто? Ова предизвикува ситни, невидливи пукнатини на лушпата. Тие пукнатини овозможуваат влагата да испарува полесно, па притисокот од пареата нема да ја „експлодира“ сливата и да го истече сокот.
Ако користиш рерна, клучот е во ниската температура и протокот на воздух:
Прва фаза: Почни на 50°C околу 2-3 часа (да се засуши површината).
Втора фаза: Зголеми на 70°C.
Вратата на рерната: Мора да биде малку отворена (стави едно дрвено лажиче во процепот). Ако влагата нема каде да излезе, сливите ќе почнат да се „варат“ во сопствениот сок и ќе пукнат.
Сливата е готова кога е мека и еластична како гума, а кога ќе ја притиснеш со прсти, не смее да излегува влага. Ако е тврда како камен, премногу си ја исушил.
Совет: Пред да ги ставиш во рерна, провери дали секоја слива е убаво избришана и сува од надвор. Вишокот вода на лушпата го продолжува процесот и ги прави „лигави“.
Овој блог користи cookies и услуги од трети страни за подобро корисничко искуство. Со користење на блогот се согласувате со нашата Политика на приватност .
Comments
Post a Comment
коментар: