Сушењето сливи дома е вистинска уметност, а главниот предизвик е токму тоа – како да се задржи сокот внатре во сливата

Сушењето сливи дома е вистинска уметност, а главниот предизвик е токму тоа – како да се задржи сокот внатре во сливата, а не да се претвори во леплив сируп на таблата.

Тајната не е само во температурата, туку и во „претходната подготовка“ на овошјето. Еве ги чекорите за совршено сушени сливи:

Изборот на слива е клучен

За сушење најдобра е Стенлеј (долгнавестата, црна слива) бидејќи има висок процент на шеќер и цврсто месо. Сливата мора да биде зрела, но цврста на допир. Ако е премногу мека, таа веќе почнала да се „распаѓа“ внатре и сигурно ќе протече.

Трикот со „жешката бања“ (Бланширање)

Ова е најважниот чекор што многумина го прескокнуваат.

Потопи ги целите сливи во врела вода (скоро зовриена) на само 30-60 секунди.

Веднаш извади ги и стави ги во ладна вода. Зошто? Ова предизвикува ситни, невидливи пукнатини на лушпата. Тие пукнатини овозможуваат влагата да испарува полесно, па притисокот од пареата нема да ја „експлодира“ сливата и да го истече сокот.

Како да ги поставиш на таблата

Со семка или без? Ако ги сушиш цели со семка, помали се шансите да протечат. Ако ги сечеш на половина, секогаш реди ги со лушпата надолу (месото нагоре). Така лушпата служи како „чашка“ која го држи сокот.

Облога: На таблата секогаш ставај хартија за печење (пек-папир). Дури и да протече малку, нема да се залепат за металот/дрвото и лесно ќе ги извадиш.

Режимот на сушење (Полека е подобро)

Ако користиш рерна, клучот е во ниската температура и протокот на воздух:

Прва фаза: Почни на 50°C околу 2-3 часа (да се засуши површината).

Втора фаза: Зголеми на 70°C.

Вратата на рерната: Мора да биде малку отворена (стави едно дрвено лажиче во процепот). Ако влагата нема каде да излезе, сливите ќе почнат да се „варат“ во сопствениот сок и ќе пукнат.

Сливата е готова кога е мека и еластична како гума, а кога ќе ја притиснеш со прсти, не смее да излегува влага. Ако е тврда како камен, премногу си ја исушил.

Совет: Пред да ги ставиш во рерна, провери дали секоја слива е убаво избришана и сува од надвор. Вишокот вода на лушпата го продолжува процесот и ги прави „лигави“.

Comments

Прочитај повеќе

Скриениот код на Балканот (де-романизација на Балканот)

Зошто ДНК тестовите ве лажат за Александар Велики? Сигурно барем еднаш, додека сте скролале низ социјалните мрежи, ви излегла реклама за некоја од оние модерни компании за ДНК тестирање. Ветувањето е примамливо: „Испратете ни примерок од вашата плунка, платете 100 евра и дознајте дали во вашите вени тече крвта на Александар Велики или Филип Втори!“ Звучи фантастично, нели? Готови сте да ги извадите парите, убедени дека науката конечно ја решила најголемата балканска мистерија. Но, пред да го направите тоа, имам една лоша и една фасцинантна вест за вас. Лошата вест е дека тие реклами безобразно ве лажат. Фасцинантната вест е дека вистинската наука всушност откри нешто многу поинтересно во кралските гробници. Ајде да ги тргнеме митовите настрана и да погледнеме што навистина вели генетиката до денес, во 2026 година. Проблемот со „пепелта“ на Филип Втори Кога археолозите го открија спектакуларниот кралски комплекс во Вергина (древната Ајга), светот занеме. Златни ларнак...

Прочитајте повеќе »

Никита од Драговитија

Никита (во латинските извори запишан како Papa Nicetas или Niquinta ) бил влијателен богомилски епископ (водач) од Константинопол , кој живеел во 12 век. Тој е една од клучните историски фигури кои ја докажуваат директната врска и силното влијание на балканското богомилство врз средновековните дуалистички движења во Западна Европа, поточно врз Катарите (познати и како Албигојци) во Франција и Италија. Мисијата во Италија и Франција (1160-тите години) Во тој период, катарското движење во Ломбардија (Италија) и Лангдок (јужна Франција) веќе било во голем подем, но локалните заедници имале внатрешни сомнежи и поделби околу нивното духовно наследство и линија на ракополагање ( ordo ). За да го реши ова, Никита отпатувал на Запад. Тој имал огромен авторитет бидејќи доаѓал директно од Истокот, кој за Катарите бил изворот на „чистата и вистинска христијанска вера“. Носител на „радикалниот дуализам“ Пред доаѓањето на Никита, повеќето западни Катари практикувале умерен дуализам ...

Прочитајте повеќе »

Опсадата на Антиохија (1097–1098)

Опсадата на Антиохија била еден од најтешките и најсуровите моменти во Првата крстоносна војна. Таа се одвивала во две фази: Крстоносците го опседнуваат градот: Од октомври 1097 до јуни 1098 година, крстоносците гладувале и страдале пред ѕидините на Антиохија. Градот конечно паднал во нивни раце благодарение на предавство одвнатре (ерменски стражар по име Фируз му отворил капија на Боемунд од Таранто). Крстоносците стануваат опседнати: Само неколку дена по влегувањето во градот, пристигнала огромна муслиманска војска предводена од Кербога , атабегот на Мосул. Сега крстоносците биле тие кои биле заробени и опколени внатре во градот, без храна и со многу низок морал. Битката и „Чудото“ со Светото Копје Пресвртот се случил поради психолошки и религиозен поттик. Еден сиромашен монах, Петар Вартоломеј, тврдел дека имал визија во која Свети Андреј му открил каде е закопано Светото Копје (копјето со кое бил прободен Исус на крстот). По кратко копање во катедралата во Антиохиј...

Прочитајте повеќе »

Како „Првиот ден“ стана „Последен ден“

Константин Велики (Константин I), кој во 321 година од нашата ера го донел историскиот декрет со кој неделата ја прогласил за официјален ден за одмор во Римската Империја. Иако денес ова го гледаме како чисто христијански чин, вистината зад неговата одлука е фасцинантна мешавина од политичка прагматичност, верски синкретизам (мешање) и брилијантна стратегија за обединување на империјата. Еве како се случило тоа, што го поттикнало и какви биле реакциите. Зошто токму недела и зошто тогаш? Константин бил врховен владетел на империја која била длабоко поделена. Христијанството брзо растело, но паганството сè уште било доминантна сила, особено меѓу војската и елитата. Константин морал да најде начин да ги задоволи двете страни без да предизвика граѓанска војна. Кодот на „Непобедливото Сонце“ (Sol Invictus): Во декретот од 321 година, Константин всушност не ја нарекува неделата „ден Господов“, туку „Вредниот ден на Сонцето“ ( dies Solis ). Паганите во империјата го обож...

Прочитајте повеќе »

Моќта на навиките

Како мали промени го менуваат животот Моќта на секојдневните рутини Сите ние имаме навики. Некои се добри, некои се лоши, а повеќето од нив извршуваме автоматски, без никаква свесна мисла. Сепак, токму овие мали, повторливи дејства го обликуваат нашиот живот повеќе од сè друго. Дали некогаш сте се запрашале зошто некои луѓе постојано напредуваат, додека други остануваат заглавени на исто место? Одговорот често не лежи во големите, драматични одлуки, туку во ситните навики што ги практикуваат секој ден. Моќта на навиките е една од најпотценетите сили во човечкиот живот, а разбирањето како функционираат може да биде клучот кон трансформација која трае цел живот. Навиките се како невидливи нишки што го ткаат нашето секојдневие. Тие се основата врз која се гради секој успех, но и секој неуспех. Кога стануваме наутро и првото нешто што го правиме е да го провериме телефонот, тоа е навика. Кога одлучуваме да одиме на прошетка наместо да гледаме телевизија, тоа е исто така навика. Разликата п...

Прочитајте повеќе »

makgrom

Search This Blog