Мислам дека мина времето на газди-шерифи

 Мислам дека многу газди кај нас сè уште поминуваат низ болна фаза на негирање, но реалноста почна сурово да ги удира по џебот.

​Ако ги анализираме размислувањата на сопствениците на транспортни фирми, можеме да ги поделиме во три групи:

​1. „Старата школа“ (Оние кои сè уште чекаат ред пред порта)

​Овие газди сè уште живеат во 2010 година. Нивната реченица е: „Ако не сакаш ти, има десет други на биро кои чекаат за твојата работа“.

​Пред портата нема никој.

​Последица: Нивните камиони стојат паркирани, губат договори со странски партнери, а на крај се принудени да носат возачи од Далечниот Исток (Непал, Филипини, Пакистан). Ова им носи нов трошок за визи, јазични бариери и обука.

​2. „Прагматичарите“ (Оние кои се разбудија)

​Ова се газди кои сфатија дека шоферот не е трошок, туку основно средство за работа. Тие знаат дека ако камион од 150.000 евра стои во двор поради разлика од 200 евра во плата, тоа е чиста глупост.

​Нивната стратегија: Инвестираат во нови возила (поудобни седишта, подобри клима уреди), ги плаќаат дневниците веднаш по турата и не „закераат“ за секој литар потрошена нафта. Тие ја купуваат „лојалноста“ со коректен однос.

​3. „Очајните“ (Малите фирми)

​Малите превозници со 2-3 камиони се во најтешка позиција. Тие не можат да се натпреваруваат со големите флоти или со платите во Германија. За нив, секое заминување на возач е потенцијален клуч на врата.

​Моето мислење за „лојалноста“ во овој сектор:

​Газдите често велат: „Ги научив да возат, им дадов леб, а тие ме напуштија за 100 евра повеќе кај конкурентот“.

​Но, еве ја другата страна:

​Ризикот е кај шоферот: Ако камионот е неисправен или претоварен, казната ја плаќа возачот (или ја губи главата).

​Одвоеност од семејство: Шоферот ги продава своите денови и ноќи. За него, тие „100 евра повеќе“ се всушност почит кон неговото изгубено време со децата.

 Мислам дека мина времето на газди-шерифи. Пазарот на труд во 2026 година ги принуди сопствениците да станат „менаџери на човечки ресурси“ сакале тие или не. Оние кои нема да го сменат менталитетот и да сфатат дека лојалноста се гради со партнерство, а не со наредби, едноставно ќе исчезнат од мапата.