makgrom

  Кога ќе го разбереш пчелното друштво со поинаква диоприја, целата слика се менува од корен. ​Ако го тргнеме настрана човечкиот концепт за „кралство“ и „владеење“, матицата е сè само не кралица. Таа е, во суштина, најголемиот затвореник и роб на сопствената биологија и на сопственото друштво . ​Еве неколку причини зошто овој нестандарден агол на гледање кон работите е неспоредливо поблиску до вистината... ​ Нема слободна волја ниту избор ​ Не носи одлуки: Матицата не одлучува каде ќе се гради саќето, ниту колку мед ќе се сработи. Таа не дава наредби. Пчелите работнички се оние кои ја управуваат целата кошница преку хемиски сигнали, фермони и меѓусебна комуникација. ​ Доживотен затвор: По првичниот свадбен лет (кога се оплодува за цел живот), матицата повеќе никогаш не ја гледа сончевата светлина, освен ако друштвото не одлучи да се изрои. Целиот нејзин живот се сведува на апсолутна темнина внатре во кошницата. ​ Тешка физичка експлоатација ​ Машина за несење јајца: Во...

  Општи информации за филмот: ​ Оригинален наслов: Awakening the Ancient [ 00:00 ] ​ Македонски превод/наслов: Будење на древниот ​ Жанр: Научна фантастика / Воен трилер / Мистерија ( Sci-Fi / Found Footage / Action Thriller ) ​ Јазик: Англиски ​ Времетраење: околу 1 час и 29 минути [ 00:00 ] ​ Синопсис и дејство: ​Дејството се одвива во Афганистан. Агентот на ЦИА, Бенџамин Кис ( Benjamin Kees ), заедно со специјалниот тим на американската армија Special Forces Team 392 (предводен од наредникот Валас Хамер), се испратени на тајна мисија [ 00:02 ]. ​Официјалната верзија за тимот е дека треба да воспостават контакт со локалниот духовен лидер Мухамед Абан [ 03:00 ]. Сепак, вистинската и тајна цел на ЦИА е истражување на мистериозен топлински и радиоактивен сигнал во планините [ 00:11 ]. Набрзо војниците откриваат дека се соочуваат со древни, натприродни аномалии и мистериозни апарати/летала (т.н. Vimanas - древни летачки објекти од фолклорот) [ 01:06:37 ], при што...

  Аурора бореалис (Aurora borealis) или поларна светлина е еден од најубавите и најфасцинантните природни феномени на Земјата. Иако обично ја поврзуваме со далечниот север (како Скандинавија, Исланд или Канада), во последниве години, поради исклучително силната сончева активност, овој феномен неколку пати беше видлив и од нашите краишта, вклучително и од Македонија, обојувајќи го ноќното небо во несекојдневни нијанси на црвена и розова боја. ​ Како се раѓа светлината? ​Сè започнува на Сонцето. При силни сончеви ерупции, Сонцето исфрла огромно количество наелектризирани честички (т.н. сончев ветер). Кога овие честички ќе стигнат до Земјата по пат долг околу 150 милиони километри, тие се судираат со магнетното поле на нашата планета. ​ Привлекување кон половите ​Магнетното поле на Земјата дејствува како штит, но тоа е најслабо токму околу северниот и јужниот магнетен пол. Затоа, магнетните линии ги насочуваат овие сончеви честички кон поларните региони, каде што тие навлегуваа...

 Ило и Трајче излегоа од бакалницата без ниту еден звук, оставајќи ги зад себе мајстор Наум и придушеното светло на гасната ламба. Штом ги поминаа дрвените прагови, студената охридска магла ги проголта како жив штит. Белиот чад, кој ползеше од езерото, беше толку густ што калдрмата под нивните нозе едвај се наѕираше. ​ Но, нешто беше поинаку. Шаловите што Талкачот им ги врза околу вратовите почнаа лесно да пулсираат со истата онаа темно-сина светлина, која веднаш се претопи во околината. Трајче погледна кон својата рака – таа изгледаше како заматена контура, речиси проѕирна низ маглата. ​– Ова навистина работи... – шепотеше Ило, речиси безглас, додека се движеа по тесните сокаци кон пристаништето. – Ние сме самата магла, Трајче. ​– Молчи и оди, Ило – му врати Трајче со ранет глас, со рацете цврсто стегнати околу палтото. На секој шум од езерото, срцето му удираше како лудо во градите. Секој пат кога пулсот ќе му се забрзаше, сината светлина на шалот почнуваше да трепери, а негов...

  Сонцето веќе силно печеше над Дојран, но под дебелата платнена тенда на терасата ветрето од езерото носеше пријатна свежина. На масата, меѓу нив, две испотени чаши со ладно пиво полека оставаа влажни кругови на дрвото. Езерото беше мирно, како огромно мазно огледало во кое се прелеваше синилото на небото. ​Илија ја подигна чашата, ја погледна капката што се слеваше по ладното стакло и ја започна нишката што со часови им ги брануваше мислите. ​– Гледај ја капкава, Марко – рече Илија, покажувајќи со прстот. – Совршена мала сфера. Сама по себе се закривила, како мал свет во просторот. Нели е тоа доказ дека густината ја оформува материјата одвнатре? ​Марко се насмевна, ја зеде својата чаша и го погледна езерото пред нив. ​– Фасцинантно е, Илија. Капката изгледа како да го закривува просторот, ама тоа е само илузија на нејзините молекули, нејзиниот внатрешен напон кој ја држи заедно. Но, твојата интуиција е на право место. Ако зборуваме за вистинското закривување, за она што го тв...

  Канцеларијата на третиот кат во зградата на МАНУ мирисаше на стари книги, филтер-кафе и влага од Вардар, кој мрзливо течеше надвор под мајското сонце. На бирото на академик Бранко, расфрлани меѓу триста трудови за квантна физика, лежеа неколку испечатени страници со логото на ЦИА. ​До него, помладиот научен соработник Филип, со ракавите засукани до лакти, возбудено гестикулираше со пенкалото. На фотелјата наспроти нив, со очила спуштени на врвот на носот, седеше професорката Елена, која смирено пиеше чај од нане. ​„Ви кажувам, професорке, не е работата само за кликови на социјалните мрежи,“ речиси шепотеше Филип, како да се плашеше дека ѕидовите имаат уши. „Документот од 1983 е чиста математика. Мекдонел пишува за холографскиот универзум . Тоа значи дека ова што го допираме — ова биро, оваа шолја — е само 3Д проекција од информации запишани на некоја подалечна граница. Матрикс, пред Матрикс!“ ​Бранко се поднасмевна, го тргна погледот од компјутерот и ја почеша побелената брада...

  Последниот вампирџија од чаршијата Мирисот на топла карамела, печени бадеми и свежо кафе во слаткарницата делуваше како потполно погрешна сценографија за разговорот што се водеше на масата во аголот. Надвор, прилепската чаршија веќе ја притискаше густа, мајска вечер, а низ прозорецот се гледаа само силуетите на ретките минувачи. ​На масата стоеја две недопрени тулумби и две филџани кафе кои одамна беа изладени. ​Слаткарницата беше празна. Сопственикот, стар пријател на двајцата, дискретно се повлече во кујната, оставајќи ги сами. ​ Марјан (човекот со мака, со подочњаци до јаболчиците и раце кои нервозно го вртеа лажичето): – Не знам веќе кај да одам, Никола. Да одам на психијатар, ќе ме затворат. Да одам кај поп, ќе ми каже дека сум ја изгубил верата и ќе ме натера да постам. Ама ова не се трпи. Три недели, Никола. Три недели со ред... ​ Никола (современиот вампирџија, смирен, облечен во обична тексас јакна, со продорни очи кои не трепнуваа): – Пополека, Марјан. Испиј го ...

  Владимир Валканов (Vladimir Valkanov), чии теории често се споменуваат во контекст на обидите да се поврзе математиката, физиката и самата структура на универзумот преку единствен дигитален или информациски код. ​Неговите идеи во текот на 90-тите години привлекоа внимание кај круговите кои ги истражуваат граничните области на науката, тврдејќи дека реалноста не е само материјална, туку претставува прецизно калкулирана симулација или софтвер. ​Клучни аспекти на неговата теорија ​Валканов тврдеше дека „пронашол“ математичка формула или алгоритам кој го дефинира секој настан и физичка константа во природата. Еве ги главните точки на кои се потпираа неговите тези: ​ Универзален код: Тој веруваше дека постои фундаментална секвенца од броеви која го „диктира“ однесувањето на материјата и енергијата. ​ Дигитална природа: Според него, светот функционира слично на компјутерска програма. Ова денес е познато како хипотеза за симулација , но во 1994 година, неговиот пристап беше рад...