Страницата 25
Лојалноста е мит звучи сурово, но во денешниот економски пејзаж, тоа е повеќе реална стратегија за преживување отколку недостаток на карактер. Времето кога некој се вработуваше во млади години и се пензионираше со златен часовник од истата фирма е веќе минато.
Еве зошто „магичната граница“ од 10 години стана вистинска реткост:
Ова е можеби најсилниот фактор. Статистиките покажуваат дека вработените кои менуваат работа на секои 2–3 години често остваруваат поголем скок во платата отколку оние кои чекаат годишно покачување во истата фирма. Буџетите за регрутирање нови кадри се речиси секогаш поголеми од буџетите за задржување на постоечките.
По десет години во иста средина, кривата на учење често станува рамна линија. Вработените чувствуваат дека:
Порано постоеше премолчен договор: „Ти дај ни ја својата младост и трудољубивост, ние ќе ти дадеме доживотна сигурност.“ Денес, компаниите лесно прават масовни отпуштања (layoffs) за да ги задоволат акционерите. Вработените го гледаат тоа и сфаќаат дека единствената вистинска сигурност е нивната пазарна вредност, а не името на фирмата во договорот.
Десет години во иста култура може да доведе до заситеност или прегорување. Промената на работата често е најбрзиот начин за:
Лојалноста денес не е кон фирмата, туку кон сопствената кариера и семејство. Компаниите кои сакаат да ги задржат луѓето десет години мораат да понудат многу повеќе од „семејна атмосфера“ – мораат да понудат континуиран раст, пазарни плати и вистинска грижа за вработениот како индивидуа.
Овој блог користи cookies и услуги од трети страни за подобро корисничко искуство. Со користење на блогот се согласувате со нашата Политика на приватност .
Comments
Post a Comment
коментар: