Сонцето на Југот наместо маглата во Франкфурт

Разговор со: Ханс-Петер (68), поранешен машински техничар од околината на Франкфурт, кој пред две години ги спакувал куферите и го заменил германското сивило со мал брег во Шпанија.

​– Ханс-Петер, кога точно ја донесовте одлуката дека повеќе не сакате да живеете во Германија?

​Ханс-Петер: [се насмевнува, ја подместува капата] Беше едно ноемвриско утро во 2023 година. Излегов да земам леб. Студено, магла, дожд што ти влегува во коски, а луѓето на улица сите со наведнати глави, намуртени. Кога се вратив дома, го отворив пликот со последната пресметка за пензијата: околу 1.450 евра нето. Потоа ги погледнав сметките за струја, греење и киријата за мојот двособен стан, кои секој месец лапаа над 900 евра. Си реков: „Работев 42 години за во староста да го пребројувам секое евро пред да одам во маркет?“ Истиот ден му се јавив на еден пријател во Шпанија.

​– Зашто токму Аликанте, Шпанија?

​Ханс-Петер: Прво, поради климата. Мојот ревматизам во Германија беше кошмар — секое утро почнуваше со болки. Тука имаме над 300 сончеви денови во годината. Втората работа, секако, се парите. За 550 евра тука изнајмувам прекрасен, светол стан со тераса и поглед кон морето.

​– Како реагираше вашето семејство кога им соопштивте дека се преселувате?

​Ханс-Петер: Децата во почетокот беа во шок. Ми велеа: „Тато, полуде ли? Каде ќе одиш сам на 66 години?“ Но, кога видоа дека сум сериозен, ме поддржаа. Сега едвај чекаат да дојде лето или зимски распуст за да дојдат со внуците кај мене на море. Наместо да ме гледаат кисел во Франкфурт, сега имаат бесплатна викендичка на море! [се смее]

​– Што е најголемата разлика во секојдневниот живот меѓу Германија и Шпанија?

​Ханс-Петер: Темпото и менталитетот. Во Германија сè е по правило, ред и брзање. Ако доцниш три минути, луѓето се нервозни. Тука го научив зборот „mañana“ (утре). Во почетокот тоа ме полудуваше германскиот инженер во мене не можеше да сфати како мајсторот за водовод не доаѓа во точно договорениот час. Но, потоа сфатив: зошто толку брзање? Сега сабајле одам на пазар, купувам свежа риба и зеленчук за смешни пари, пијам кафе на крајбрежјето за евро и половина и разговарам со соседите. Луѓето тука се насмеани, иако можеби имаат помалку пари.

​– Дали има нешто што ви недостасува од Германија?

​Ханс-Петер: искрено? Добриот германски црн леб и можеби одредени организациски работи. Шпанската бирократија знае да биде вистински лавиринт ако не го зборуваш добро јазикот. За среќа, во мојот регион има многу германски пензионери, па имаме заедница, си помагаме меѓусебно, а има и преведувачи кои ни помагаат околу папирологијата и лекарите.

​– А како стоите со здравствената заштита? Тоа е најчестиот страв за луѓето во вашата возраст.

​Ханс-Петер: Преку европската картичка за здравствено осигурување и формуларoт E-121, моето германско осигурување го покрива моето лекување во шпанскиот јавен здравствен систем. Досега имам само позитивни искуства — болниците се модерни, а лекарите се исклучително љубезни.

​– Дали некогаш се каете за оваа одлука и дали планирате враќање?

​Ханс-Петер: Се каам само за едно нешто — што не го направив ова пет години порано. Враќање назад? Ниту за лек! Германија ми даде работа и сигурност додека бев млад, но Шпанија ми го даде мирот и квалитетот на живот што ми се потребни за староста. Овде пензијата не ми е средство за преживување, туку средство за уживање.

📱 Читајте го Mak Grom уште полесно!

Преземете ја нашата официјална Android апликација за брз и директен пристап до сите нови објави.

📥 Преземи ја апликацијата