Страницата 25

Image
  Канцеларијата на третиот кат во зградата на МАНУ мирисаше на стари книги, филтер-кафе и влага од Вардар, кој мрзливо течеше надвор под мајското сонце. На бирото на академик Бранко, расфрлани меѓу триста трудови за квантна физика, лежеа неколку испечатени страници со логото на ЦИА. ​До него, помладиот научен соработник Филип, со ракавите засукани до лакти, возбудено гестикулираше со пенкалото. На фотелјата наспроти нив, со очила спуштени на врвот на носот, седеше професорката Елена, која смирено пиеше чај од нане. ​„Ви кажувам, професорке, не е работата само за кликови на социјалните мрежи,“ речиси шепотеше Филип, како да се плашеше дека ѕидовите имаат уши. „Документот од 1983 е чиста математика. Мекдонел пишува за холографскиот универзум . Тоа значи дека ова што го допираме — ова биро, оваа шолја — е само 3Д проекција од информации запишани на некоја подалечна граница. Матрикс, пред Матрикс!“ ​Бранко се поднасмевна, го тргна погледот од компјутерот и ја почеша побелената брада...

Суверенитет на поединецот: Кој одлучува за нашето тело, време и труд?

Суверенитет на поединецот: Кој одлучува за нашето тело, време и труд?




1. Дефиниција на суверенитет и подреденост

​Прашањето за личната слобода е во суштината на политичката филозофија. Ако се најдеме во ситуација каде што некој друг трајно одлучува за нас – користејќи го нашето тело, време и енергија според своите желби – тоа покренува сериозни прашања за личниот суверенитет. Дали свесно или несвесно, со прифаќање на оваа динамика, ние ја предаваме контролата над нашиот живот, дозволувајќи некој да биде наш владетел.

2. Критика на модерниот систем и моќта на изборот

​Во контекст на современата држава, критичарите честопати го поставуваат прашањето: Дали со плаќањето даноци и почитувањето на законите ние ја прифаќаме нашата подреденост?

  • Даноци и труд: Даноците се дел од нашиот труд и работа кои се одземаат и пренасочуваат од избраната власт. Овој механизам, во суштина, ја дефинира границата помеѓу личната сопственост и државната потреба.
  • Изборите како делегирање на моќта: Политичките избори, гледани низ оваа призма, може да се толкуваат како процес во кој ние самите ги избираме оние кои ќе ја имаат моќта да ги донесуваат законите и да ги спроведуваат даноците.

3. Границите на власта и личниот отпор

​Власта опстојува сѐ додека граѓаните го прифаќаат нејзиниот легитимитет и ги почитуваат нејзините наредби. Стравот на власта исчезнува се додека населението понизно го прифаќа системот.

​Суштината на слободата лежи во моментот на отпор – кога поединецот одбива да ги прифати одлуките кои ги смета за неправедни и ја презема контролата врз сопственото делување.

4. Филозофски заклучок: Арената и Престолот

​Размислувањето дека „Додека постои арена, ќе постои и престол“ го сугерира цикличниот карактер на моќта и борбата. Секогаш кога постои поле (арена) за политичка и економска игра, ќе има и структура (престол) која владее со таа игра.

​Вистинското прашање за слободниот поединец не е само кој седи на престолот, туку дали ние самите сме подготвени да излеземе од арената на подреденост и да го дефинираме сопствениот живот надвор од наметнатите правила.



   Додека постои арена, ќе постои и престол!


⚔️ Сподели ја оваа објава:
© Mak Grom — Духот на Македонија

Popular posts from this blog

Заробена светлина: Разговор покрај огништето

Влијанието на кафето врз организмот 

Фреквенција во мракот

Проклетството на Вавилон и Александар

​Ова не е обичен јогурт, ова е Македонскиот „Ајран“

Космополитизам пред самиот збор воопшто да биде измислен

Александар III Македонски и моштите на св. Еремија

Вовчето Ќиро или вовчињата

Како и зошто настанала краватата

Кралството во главата и гласот на Матицата