Како растенијата ја перцепираат својата околина

 

Растенијата се свесни за својата околина и реагираат на неа, но не на истиот начин како луѓето или животните.

​Бидејќи немаат мозок и централен нервен систем, тие не „чувствуваат“ болка или емоции како нас, но поседуваат неверојатно сложени системи за комуникација и перцепција.

​Како растенијата ја доживуваат околината?

​Наместо нерви, растенијата користат електрични и хемиски сигнали за да пренесат информации низ своето „тело“.

• ​Чувство за допир (Тигмотропизам): Некои растенија, како Mimosa pudica, ги затвораат листовите веднаш штом ќе бидат допрени. Венера стапицата, пак, точно знае кога инсект ќе застане на неа благодарение на ситните влакненца кои реагираат на притисок.
• ​„Гледање“ на светлината: Растенијата имаат фоторецептори кои им кажуваат од каде доаѓа сонцето, па дури и каква е бојата на светлината, за да можат да растат во таа насока (фототропизам).
  
  
• ​Слух?: Истражувањата покажуваат дека некои растенија можат да ги „слушнат“ вибрациите на гасеница која џвака лист и како одговор испуштаат токсини за да се одбранат.
  
  
  

​Комуникација и „Шумскиот интернет“

​Растенијата не се изолирани битија. Тие постојано комуницираат со своите соседи:

1. ​Преку воздух: Кога растение е нападнато од штетници, тоа испушта испарливи органски соединенија. Соседните растенија ги „вдишуваат“ овие сигнали и почнуваат да произведуваат сопствени одбранбени механизми уште пред да бидат нападнати.
2. ​Преку корен (Микориза): Под земјата постои огромна мрежа од габи која ги поврзува корените на дрвјата. Преку овој систем, дрвјата споделуваат хранливи материи и си испраќаат предупредувања. Ова често се нарекува Wood Wide Web.

​Дали чувствуваат болка?

​Иако реагираат на оштетување (на пример, со испраќање електрични сигнали слични на нервните импулси кај животните), научниците веруваат дека растенијата не чувствуваат болка во субјективна смисла.

​Болката кај луѓето е еволутивен механизам кој нè тера да избегаме од опасност. Бидејќи растението не може да побегне, чувството на болка не би имало иста еволутивна цел. Наместо тоа, тие имаат развиено системи за преживување и регенерација.

​Интересен факт: Мирисот на свежо покосена трева е всушност „крик за помош“. Тоа се хемиски соединенија кои тревата ги испушта кога е повредена.