Иако звучи како научна фантастика, растенијата користат електрични сигнали и хемиски процеси кои се неверојатно слични на оние во нашиот нервен систем. Еве како точно функционира тоа „размислување“ без мозок:
1. Електрични импулси (Како нерви, но без нив)
Кај луѓето, нервите пренесуваат електрични сигнали. Кај растенијата, истите овие сигнали патуваат низ нивните „вени“ (ксилем и флоем), кои инаку служат за транспорт на вода и шеќери.
Кога инсект ќе допре влакненце на Венера стапицата, тоа создава електричен полнеж кој се шири низ листот за помалку од една секунда. Ова му кажува на растението веднаш да ги затвори „клештите“. Овој процес е многу сличен на начинот на кој нашите мускули добиваат наредба за движење.
2. Краткорочна меморија
Венера стапицата е уште попаметна: таа знае да брои.
- Ако инсектот допре само едно влакненце, стапицата не се затвора (за да не троши енергија на лажна аларм, како капка дожд).
- Ако допре второ влакненце во рок од 20 секунди, стапицата се затвора.
- За да почне да лачи сокови за варење, потребни се уште 3 до 5 допири. Тоа значи дека растението може да „запомни“ дека се случило нешто пред неколку секунди.
3. Хемиска интелигенција
Наместо да размислуваат „со главата“, растенијата реагираат преку хормони. На пример, кога растението е жедно, неговите корени испраќаат хормон (апсцисинска киселина) до листовите, наредувајќи им да ги затворат порите за да не губат вода.
Зошто го прават тоа?
Бидејќи растенијата се „заглавени“ на едно место, нивната интелигенција е насочена кон анализа на околината:
- Гравитација: Тие знаат каде е „доле“ за коренот да расте во земјата, а каде е „горе“ за стеблото.
- Конкуренција: Некои растенија можат да препознаат дали растението до нив е од ист вид или е „туѓинец“ и соодветно го менуваат начинот на кој ги шират корените.
Накратко:
Тие немаат централен компјутер (мозок), туку нивниот систем е како паметна мрежа каде секоја клетка може да прими сигнал, да го обработи и да пренесе информација понатаму.
0 Коментари:
Post a Comment