Во 2026 година, Антарктикот веќе не е само „ледена пустината“ што ја познававме. Како што глобалните температури растат, така расте и тензијата околу неговиот најголем „чуван скапоцен камен“ — ресурсите што лежат под мразот.
Еве зошто климатските промени го ставаат Антарктичкиот договор на сериозен тест:
Крајот на „Вечниот мраз“ и пристапот до богатството
Долго време, минералите и нафтата на Антарктикот беа безбедни едноставно затоа што беше прескапо и претешко да се стигне до нив.
Што се крие таму: Се проценува дека под ледената покривка има околу 200 милијарди барели нафта, како и огромни наоѓалишта на јаглен, железо, злато и дијаманти.
Промената: Со топењето на мразот на крајбрежјето, пристапот до овие локации станува технички изводлив. Ова ги подгрева апетитите на големите сили кои бараат нови извори на енергија.
Русија и „Научното истражување“ (Сивата зона)
Во последните неколку години, руската државна компанија за истражување, Rosgeo, врши масивни сеизмички испитувања во водите околу Антарктикот.
Оправдувањето: „Чиста наука“ и проучување на геологијата (што е дозволено со договорот).
Сомнежот на САД: Вашингтон и неговите сојузници веруваат дека ова е всушност тајно мапирање на нафтените полиња за моментот кога договорот може да пропадне. САД одговараат со зголемување на сопственото научно присуство и патролирање.
Војната за Крилот (Крил)
Како што океаните се загреваат, рибниот фонд се сели кон југ. Крилот (малите ракчиња) е основата на целиот екосистем, но и огромна индустрија за производство на додатоци во исхраната (Омега-3).
Конфликтот: Тука соработката најмногу пука. Додека многу нации бараат строги морски заштитени зони, Русија и Кина честопати блокираат такви одлуки за да ги заштитат своите риболовни флоти.
Рокот 2048: Големата пресвртница
Многу луѓе мислат дека Антарктичкиот договор е вечен. Во реалноста, Мадридскиот протокол (кој го забранува рударењето) може да биде преиспитан во 2048 година.
Што значи ова: Ако која било држава-членка побара ревизија, забраната за експлоатација на ресурси може да биде укината.
Трката е започната: Сегашните активности на САД и Русија на Антарктикот во 2026 година се всушност „заземање позиции“ за она што ќе се случи по 22 години.
Дали Антарктикот ќе остане мирен?
Иронијата е во тоа што токму климатските промени, кои се резултат на согорување фосилни горива, ги отвораат вратите за барање на уште повеќе фосилни горива на Антарктикот.
САД и Русија моментално играат опасна игра на „шах на мраз“: соработуваат на површината (во базите), но се натпреваруваат со софистицирана технологија под површината.