Часовникот и пушката: Лекција за преживување во суровиот свет

 

Часовникот и пушката: Лекција за преживување во суровиот свет

Беше тоа една од оние прес-конференции каде воздухот е исполнет со политичка тензија. Група западни новинари, со директен и остар тон, му го поставија на рускиот претседател Владимир Путин прашањето кое долго лебдеше во етерот:

„Зошто сте толку опседнат со оружје и воена моќ? И зошто Западот постојано Ве нарекува диктатор кој одбива да ги прифати модерните демократски текови?“

Путин не започна со сложени политички говори, ниту со сувопарен дипломатски речник. Наместо тоа, на неговото лице се појави лесна насмевка и тој одлучи да им одговори со приказна — стара народна поука која ја крие суштината на неговата филозофија за државата и суверенитетот.

Приказната за младото момче и туѓинците

„Имаше едно семејство,“ започна Путин, „кое поседуваше огромна и бујна фарма. Имаа многу коњи, говеда и плодни полиња. Секоја недела, главата на семејството одеше на пазар со своите постари синови за да тргува. Дома го оставаа само најмладото момче, кое веќе беше вешто во употребата на оружје, за да ја чува куќата, имотот и жените.

Еден ден, додека момчето беше само, кон фармата се приближија група непознати мажи. Тие не изгледаа како напаѓачи; напротив, дојдоа со широки насмевки и слаткоречиви зборови, тврдејќи дека доаѓаат во мир. Момчето, претпазливо, ги пречека со пушката во рацете.

Гледајќи дека е вооружено, туѓинците лукаво ја променија тактиката. Извадија од џебот еден сјаен, привлечен и скап рачен часовник. Момчето беше фасцинирано од неговата убавина и механизмот што прецизно ги отчукуваше секундите. Кога го видоа сјајот на желбата во неговите очи, тие му шепнаа:

„Дај ни ја твојата стара пушка... и земи го овој прекрасен часовник. Ќе бидеш најмодерен во селото!“

Момчето речиси подлегна на искушението, но во последен момент се двоумеше и им рече да се вратат друг ден.

Златните зборови на таткото

Вечерта, кога таткото се вратил, момчето со возбуда му раскажало за прекрасната понуда, опишувајќи го часовникот со страхопочит. На тоа, таткото го погледнал својот син со сериозен израз и му ги кажал зборовите кои треба да се напишат со златни букви:

„Слушај ме добро, сине... Дај им го оружјето и земи го часовникот... но утре, кога тие истите луѓе ќе се вратат да ти ја ограбат фармата, да ти го украдат добитокот и да ти го осквернат домот... тогаш, погледни го твојот прекрасен часовник и гордо кажи им: 'Еј, погледнете, точно е дванаесет часот!'“

Момчето тогаш научи една сурова лекција: дека секој луксуз е бескорисен ако ја немаш моќта да го заштитиш.

Поука за денешниот свет

Завршувајќи ја приказната, Путин ја повлече паралелата со денешната реалност:

„Денес Западот често користи блескави термини како 'демократија' и 'слобода' исто како тој луксузен часовник. Тие ги користат овие зборови како мамка за предавниците и наивните, со цел да го скршат оружјето на патриотизмот и да ја уништат внатрешната кохезија на народот.

Не ја продавајте вашата татковина и вашата одбрана за да купите часовник. Тој украс ќе ви користи само за едно — прецизно да го знаете времето кога вашата земја е ограбувана, а вие сте немоќни да направите ништо.“

Во свет каде што интересите секогаш стојат пред принципите, оваа приказна останува како потсетник: Дали моќта е единствената реална гаранција за опстанок? Или во денешното време сè уште има простор за идеализам без меч во раката?

Што мислите вие — дали е можно да се има и часовникот и пушката истовремено?