ДИГИТАЛНОТО евро: Брзина без суверенитет?

 Иако официјалните институции го рекламираат како „слобода и технологија“, постојат неколку точки кои директно укажуваат на лимитирање:

​1. Лимитот од 3.000 евра (Контрола на штедењето)

​Ова е најголемото ограничување. Вие нема да можете да го чувате целиот свој капитал во дигитални евра.

• ​Зошто ве лимитираат? За да ги заштитат банките. Ако сите си ги повлечат парите од приватните банки и ги стават во Централната банка (која е побезбедна), комерцијалните банки би пропаднале.
• ​Резултат: Државата индиректно ве принудува да останете клиент на приватните банки за сè што е над таа сума.

​2. Губење на целосната анонимност

​Иако се ветува приватност за мали суми, секој дигитален систем остава трага.

• ​Кај кешот, трансакцијата е невидлива за системот.
• ​Кај дигиталното евро, дури и ако е „анонимно“ за мали износи, самиот софтвер и паричникот се издадени од институција. Тоа значи дека теоретски, со еден „клик“, државата може да види кој, каде и колку троши ако реши дека тоа е „национален интерес“.

​3. Ризикот од „програмибилни пари“

​Ова е делот што најмногу ги плаши луѓето. Ако парите се дигитален код, тој што го контролира кодот може да постави услови:

• ​Рок на траење: Парите да мора да се потрошат до крајот на месецот (за да се поттикне економијата).
• ​Наменско трошење: Да не можете да купите одредени производи (на пример, алкохол или цигари) ако државата одлучи така.

​Забелешка: ЕЦБ моментално тврди дека дигиталното евро НЕМА да биде програмибилно на овој начин, но технологијата го овозможува тоа, што остава простор за загриженост во иднина.




​4. Ограничување на физичката сопственост

​Кога имате банкнота во џеб, вие сте нејзин апсолутен сопственик и никој не може да ви ја „исклучи“ со копче. Дигиталното евро зависи од технологија, струја и пристап до сервери. Ако од која било причина вашиот дигитален паричник биде замрзнат, вие губите пристап до вашите средства веднаш.


Да, дигиталното евро е обид да се внесе кешот во „дигитален кафез“. Тоа нуди брзина и леснотија, но по цена на дел од вашата финансиска автономија. Токму затоа, многу здруженија за човекови права во Европа инсистираат кешот да остане законско средство за плаќање засекогаш, за да имаме алтернатива.