Меѓународното право – упатство за употреба (само кога одговара)

 Меѓународното право – упатство за употреба (само кога одговара)

Руското Министерство за транспорт „остро реагираше“ на запленувањето на танкерот, обвинувајќи за кршење на Конвенцијата на ОН за правото на морето од 1982 година.

1982, да. Истата година кога дискети беа врв на технологијата, ама еве – правото сè уште живее… на хартија.

И сега, по сè што се случува последниве години – санкции без суд, заплени без пресуда, блокади по желба – одеднаш сите се фаќаат за меѓународно право како пијан за бандера.

Ајде бе… 🤣

За неколку дена се прекршени:

суверенитети

договори

конвенции

логика

и здрав разум

ама ете, баш овој член од Конвенцијата не смеел да се чепка.

Светската политичка сцена во меѓувреме изгледа вака:

🎪 еден држи говор за правда

🎭 друг држи санкции

🤹 трет запленува имот

а сите заедно се колнат дека „меѓународниот поредок функционира“.

Најјак момент е кога сите се преправаат дека не знаат што се случува.

— „Ние сме шокирани!“

— „И ние сме загрижени!“

— „Остро осудуваме!“

Остро осудуваат, а нежно продолжуваат понатаму 😌

Ова веќе не е геополитика, ова е циркус без билет – сите сме внатре, никој не аплаудира, а кловновите носат одела и држат говори за мир. 🤡

Меѓународното право не е мртво.

Само е пензионирано, и се вади од фиока кога некој сака да изгледа сериозно додека прави нешто сосема спротивно.

Добредојдовте во светот каде што:

силниот е во право

правото е силно само на прес-конференција

а реалноста… е чиста трагикомедија 🤣

А најсмешното допрва доаѓа.

Истите тие што вчера ти велеа дека правилата се свети, денес ти објаснуваат дека: — „ова е исклучок“ — „ова е специјална ситуација“ — „ова е во име на безбедноста“ — „ова е затоа што… па, затоа.“

Меѓународното право очигледно има режим на авион – исклучено кога летаат авиони, вклучено кога се пишуваат соопштенија.

И сега сцената изгледа вака:

еден краде – друг вика „не е фер“ – трет аплаудира – четврти се прави дека не гледа.

А публиката? Публиката плаќа сметка и се прашува дали ова е комедија или лоша сапуница.

Во оваа глобална драма:

санкциите се „морал“

блокадите се „демократија“

заплената е „правда“

а отпорот е „закана“

Сè е превртено, ама со свечен тон, за да не забележиш.

И да бидеме искрени – кога Русија се повикува на меѓународно право, тоа е како двајца тепачи во кафана да се жалат на нефер судење.

Едниот вика:

— „Чекај бе, не смееш со столица!“

додека другиот одговара:

— „А ти прв почна со масата!“

А келнерот (ОН) стои во ќош, ги брои скршените чаши и пишува извештај што никој нема да го прочита.

На крај, сите ќе се разотидат дома и ќе кажат дека: — „правдата победи“ — „пораката е испратена“ — „меѓународниот поредок е зачуван“

А единственото што е навистина зачувано е — лицемерието.

Затоа не се чудете.

Ова не е криза.

Ова е стандардна процедура.

Светот не оди кон ред.

Оди кон професионално организиран хаос — со логотип, прес-конференција и смеа во позадина 🤣🎪