Skip to main content

ЕНЕРГЕТСКИ ОСТРОВИ: Како Данска гради вештачко копно среде море за да ја напојува Европа

 

Данска е веројатно најхрабриот пример за тоа како една мала земја може да размислува како суперсила. Ако Мароко ја користи пустината,Мароко ја користи пустината, Данците решија да го искористат она што го имаат во изобилство – силното и диво море.

​Тие не градат само поединечни ветерници; тие го градат првиот вештачки енергетски остров во историјата.

ЕНЕРГЕТСКИ ОСТРОВИ: Како Данска гради вештачко копно среде море за да ја напојува Европа


​Данска е земјата што ја измисли модерната ветерна индустрија. Но, сега тие одат чекор понатаму, кој звучи како проект од научно-фантастичен филм. Наместо да ги редат ветерниците по брегот, тие градат вештачки остров во Северното Море, на 80 километри оддалеченост од копното.


Зошто остров, а не само ветерници?

​Кога имате стотици ветерници среде море, преносот на струја до копното е комплициран и скап. Данците се запрашаа: „Зошто да ја носиме струјата до копното за да ја обработиме, кога можеме да изградиме копно среде морето?“

  • Островот како централа: Овој вештачки остров (голем колку 18 фудбалски игралишта) ќе служи како огромен „HUB“ или центар каде што ќе се собира струјата од стотици околни турбини.
  • Зелен водород на лице место: На самиот остров ќе има постројки кои вишокот струја (онаа што не е потребна во моментот) веднаш ќе ја претвораат во зелен водород. Тој водород потоа со бродови или цевки ќе се праќа како гориво за камиони и авиони.

Енергија за милиони домови

​Овој проект е планиран да произведува неверојатни 10 гигавати (10 \text{ GW}) енергија. Тоа е доволно за да се покријат потребите на 10 милиони европски домаќинства. Данска, која има само 6 милиони жители, со ова станува главниот „полнач“ на батерии за цела Северна Европа.

Соработка наместо конкуренција

​Она што го прави овој проект „чудо“ не е само инженерството, туку политичката визија. Данска не го гради ова само за себе. Островот ќе биде поврзан со мрежите на неколку соседни земји (Германија, Белгија, Холандија).

  • ​Ако во Данска дува премногу, а во Германија е мирно – струјата оди таму.
  • ​Островот станува диспечерски центар кој ја балансира енергијата на целиот континент.

 Кога морето не е пречка, туку градилиште

​За многумина, Северното Море е сурово, ладно и опасно место со огромни бранови. За Данците, тоа е нивниот најголем неискористен „плац“ за градба. Тие не чекаат просторот на копното да се потроши, туку создаваат нов простор таму каде што никој не веруваше дека е можно.

Лекцијата е јасна: Големите нации не се дефинираат според нивната територија, туку според нивната способност да ја прошират својата визија таму каде што другите гледаат само пречка. Данска ни покажува дека дури и сонцето да не сјае секогаш, ветрот и морето се тука – само ако имате храброст да изградите остров за да ги „уловите“.

 Исланд ја користи земјата, Мароко сонцето, а Данска морето. Секој си го најде својот „џокер“.

Comments

Прочитај повеќе

Скриениот код на Балканот (де-романизација на Балканот)

  Зошто ДНК тестовите ве лажат за Александар Велики? ​ Сигурно барем еднаш, додека сте скролале низ социјалните мрежи, ви излегла реклама за некоја од оние модерни компании за ДНК тестирање. Ветувањето е примамливо: „Испратете ни примерок од вашата плунка, платете 100 евра и дознајте дали во вашите вени тече крвта на Александар Велики или Филип Втори!“ ​Звучи фантастично, нели? Готови сте да ги извадите парите, убедени дека науката конечно ја решила најголемата балканска мистерија. ​Но, пред да го направите тоа, имам една лоша и една фасцинантна вест за вас. Лошата вест е дека тие реклами безобразно ве лажат. Фасцинантната вест е дека вистинската наука всушност откри нешто многу поинтересно во кралските гробници. ​Ајде да ги тргнеме митовите настрана и да погледнеме што навистина вели генетиката до денес, во 2026 година. ​Проблемот со „пепелта“ на Филип Втори ​Кога археолозите го открија спектакуларниот кралски комплекс во Вергина (древната Ајга), светот занеме. Златни ларнак...

Никита од Драговитија

Никита (во латинските извори запишан како Papa Nicetas или Niquinta ) бил влијателен богомилски епископ (водач) од Константинопол , кој живеел во 12 век. ​Тој е една од клучните историски фигури кои ја докажуваат директната врска и силното влијание на балканското богомилство врз средновековните дуалистички движења во Западна Европа, поточно врз Катарите (познати и како Албигојци) во Франција и Италија. ​Мисијата во Италија и Франција (1160-тите години) ​Во тој период, катарското движење во Ломбардија (Италија) и Лангдок (јужна Франција) веќе било во голем подем, но локалните заедници имале внатрешни сомнежи и поделби околу нивното духовно наследство и линија на ракополагање ( ordo ). ​За да го реши ова, Никита отпатувал на Запад. Тој имал огромен авторитет бидејќи доаѓал директно од Истокот, кој за Катарите бил изворот на „чистата и вистинска христијанска вера“. ​ Носител на „радикалниот дуализам“ ​Пред доаѓањето на Никита, повеќето западни Катари практикувале умерен дуализам ...

Опсадата на Антиохија (1097–1098)

Опсадата на Антиохија била еден од најтешките и најсуровите моменти во Првата крстоносна војна. Таа се одвивала во две фази: ​ Крстоносците го опседнуваат градот: Од октомври 1097 до јуни 1098 година, крстоносците гладувале и страдале пред ѕидините на Антиохија. Градот конечно паднал во нивни раце благодарение на предавство одвнатре (ерменски стражар по име Фируз му отворил капија на Боемунд од Таранто). ​ Крстоносците стануваат опседнати: Само неколку дена по влегувањето во градот, пристигнала огромна муслиманска војска предводена од Кербога , атабегот на Мосул. Сега крстоносците биле тие кои биле заробени и опколени внатре во градот, без храна и со многу низок морал. ​Битката и „Чудото“ со Светото Копје ​Пресвртот се случил поради психолошки и религиозен поттик. Еден сиромашен монах, Петар Вартоломеј, тврдел дека имал визија во која Свети Андреј му открил каде е закопано Светото Копје (копјето со кое бил прободен Исус на крстот). ​По кратко копање во катедралата во Антиохиј...

​Како „Првиот ден“ стана „Последен ден“

  Константин Велики (Константин I), кој во 321 година од нашата ера го донел историскиот декрет со кој неделата ја прогласил за официјален ден за одмор во Римската Империја. ​Иако денес ова го гледаме како чисто христијански чин, вистината зад неговата одлука е фасцинантна мешавина од политичка прагматичност, верски синкретизам (мешање) и брилијантна стратегија за обединување на империјата. ​Еве како се случило тоа, што го поттикнало и какви биле реакциите. ​ Зошто токму недела и зошто тогаш? ​Константин бил врховен владетел на империја која била длабоко поделена. Христијанството брзо растело, но паганството сè уште било доминантна сила, особено меѓу војската и елитата. Константин морал да најде начин да ги задоволи двете страни без да предизвика граѓанска војна. ​ Кодот на „Непобедливото Сонце“ (Sol Invictus): Во декретот од 321 година, Константин всушност не ја нарекува неделата „ден Господов“, туку „Вредниот ден на Сонцето“ ( dies Solis ). Паганите во империјата го обож...

Моќта на навиките

Како мали промени го менуваат животот Моќта на секојдневните рутини Сите ние имаме навики. Некои се добри, некои се лоши, а повеќето од нив извршуваме автоматски, без никаква свесна мисла. Сепак, токму овие мали, повторливи дејства го обликуваат нашиот живот повеќе од сè друго. Дали некогаш сте се запрашале зошто некои луѓе постојано напредуваат, додека други остануваат заглавени на исто место? Одговорот често не лежи во големите, драматични одлуки, туку во ситните навики што ги практикуваат секој ден. Моќта на навиките е една од најпотценетите сили во човечкиот живот, а разбирањето како функционираат може да биде клучот кон трансформација која трае цел живот. Навиките се како невидливи нишки што го ткаат нашето секојдневие. Тие се основата врз која се гради секој успех, но и секој неуспех. Кога стануваме наутро и првото нешто што го правиме е да го провериме телефонот, тоа е навика. Кога одлучуваме да одиме на прошетка наместо да гледаме телевизија, тоа е исто така навика. Разликата п...