Страницата 25
Постојат интересни теории дека тоа всушност била алга која Мојсеј знаел како да ја култивира со помош на еден вид „машина“ сокриена во Шаторот.
Ова е една од најнеобичните теории која ги поврзува античките текстови со модерната технологија. Теоријата за „Машината за Мана“ првпат беше детално разработена од инженерите Родни Дејл и Џорџ Сасун во 1970-тите, базирајќи се на описите од кабалистичкиот текст Зохар.
Според оваа теорија, „Ковчегот на заветот“ не бил единствениот свет предмет; во Шаторот постоел уред кој Израелците го нарекувале „Стариот по денови“ (Ancient of Days), кој всушност бил биолошки реактор.
Научната претпоставка е дека се работи за систем за одгледување на алгата Хлорела (Chlorella). Еве го процесот:
Библијата вели дека Маната се појавувала наутро како роса.
Ако прифатиме дека Мојсеј го поседувал „тајното знаење“ на Египет, ова веќе не изгледа како магија. Египќаните биле мајстори за ферментација и чување храна. Можно е тие да откриле начин како да култивираат одредени алги во пустински услови за воени походи, а Мојсеј го зел тој уред со себе.
Интересно е што во Библијата се вели дека во сабота Маната не паѓала.
Иако за ова нема цврст археолошки доказ (бидејќи машината веројатно била расклопена или изгубена низ вековите), описите во Зохар за „главата“, „брадата“ и „цевките“ на божеството се фрапирачки слични на технички цртеж за дестилатор или био-реактор.
Ова фрла сосем ново светло на реченицата дека „Бог ги хранел во пустината“. Можеби Бог им дал технологија, а не само готова храна.
Овој блог користи cookies и услуги од трети страни за подобро корисничко искуство. Со користење на блогот се согласувате со нашата Политика на приватност .
Comments
Post a Comment
коментар: