Слетал на аеродром со пасош од држава која не постои

Во 1959 година, на аеродромот во Токио пристигнал маж кој изгледал сосема обично – добро облечен, со дипломатска торба. Но кога му побарале пасош, граничарите се збуниле: пасошот бил издаден од држава по име Тауред.

На картата таква држава не постоела. Според печатите во документот, мажот патувал и претходно во Европа, Африка и Азија – сѐ изгледало автентично. Кога го прашале каде е неговата земја, тој покажал на картата кон областа помеѓу Франција и Шпанија – местото каде што е Андора. Но, тој тврдел дека никогаш не слушнал за Андора и дека неговата татковина „Тауред“ постои таму веќе 1000 години.

Јапонските власти, збунети, го сместиле во хотелска соба под надзор додека да го испитаат случајот. Сите негови документи – возачка, банкарски картички, па дури и фирмата во која работел – изгледале вистински, но не постоеле во реалноста.

Утрото, кога чуварите влегле во собата, човекот веќе го немало. Прозорецот бил затворен, а чуварите пред вратата се колнеле дека никој не излегол.

​Сепак, како што често бива со ваквите приказни, зад легендата за патникот од паралелен универзум се крие многу пореална, иако сè уште неверојатно бизарна вистина. Историските архиви и тогашните медиуми откриваат дека зад овој „мистериозен патник“ стои реален човек и една од најнеобичните измами во тоа време.

​Вистинскиот „мистериозен човек“: Џон Ален Кучар Зегрус

​Настанот се случил во октомври 1959 година (а случајот се решавал на суд во 1960 година).

​Човекот кој пристигнал на аеродромот во Токио се претставил како Џон Ален Кучар Зегрус (John Allen Kuchar Zegrus). Тој навистина патувал со исклучително квалитетен, но целосно лажен пасош.

• ​Државата „Тауред“: Во неговиот пасош пишувало дека е издаден во престолнината на државата „Тауред“ (или „Таурид“). Кога бил испрашуван, тој тврдел дека оваа држава се наоѓа на Блискиот Исток или во Африка (а не во Европа во близина на Андора, како што вели модерната легенда).
• ​Измислен јазик и печат: Пасошот содржел вистински визи од разни земји, но бил напишан на непознат јазик со ракопис кој изгледал како некаква арапска или азиска лингвистичка мешавина. Зегрус тврдел дека е дипломат и американски разузнавач.
• ​Глобален патник: Тој навистина успеал да помине низ неколку граници во Европа и Азија со овој измислен пасош пред јапонските служби конечно да се посомневаат и да го уапсат поради илегален влез и финансиски измами (се обидел да уновчи лажни чекови).

​Дали навистина „исчезнал“ од хотелската соба?

​Не. Ова е делот каде што интернетот целосно ја преземал контролата и ја докрасил легендата.

​Зегрус не испарил во воздух од заклучена хотелска соба под будното око на чуварите. Реалноста е многу помалку „магична“:

1. ​Откако бил откриен, тој бил приведен и му било судено во Токио.
2. ​За време на судењето во 1960 година, во налет на бес и разочарување, тој се обидел да си го одземе животот со парче скршено стакло, по што бил хоспитализиран.
3. ​Јапонскиот суд го осудил на една година затвор за илегален влез и измама.
4. ​По отслужувањето на казната, тој бил депортиран од Јапонија. Каде точно заминал и кој бил неговиот вистински идентитет (најверојатно бил од Источна Европа, со оглед на неговиот акцент и средното име Кучар), останува нерешена енигма бидејќи документите од депортацијата се изгубени или затворени за јавноста.

​Како се родила легендата?

​Со текот на децениите, приказната за брилијантниот фалсификатор Џон Зегрус почнала да се прераскажува во книги за нерешени мистерии. Секој нов автор додавава по некој фантастичен детал: годината била поместена во 1954, „Тауред“ станала замена за Андора, биле додадени елементи на телепортација и паралелни димензии, а судењето и затворот биле избришани за да се создаде совршената приказна за „исчезнатиот човек“.

​И покрај тоа што не станува збор за патник низ димензиите, вистинската приказна за Зегрус — човек кој успеал да го прошета светот со пасош од непостоечка држава што самиот ја измислил — е подеднакво неверојатна!

 Неговиот вистински идентитет и матична држава никогаш не беа со сигурност утврдени. Тоа е единствениот дел од приказната кој навистина остана мистерија до денес.

​Откако јапонските власти го уапсиле, тој постојано давал контрадикторни изјави кои било невозможно да се проверат. При истрагата и судењето, тој тврдел сè и сешто:

• ​Различни приказни за потеклото: Во една прилика изјавил дека е роден во САД, но дека преку Германија и Чехословачка се преселил во Велика Британија. Во друга прилика тврдел дека е „натурализиран Етиопјанец“ кој работи како разузнавач за тогашниот египетски претседател Гамал Абдел Насер.
• ​Шпионски приказни: Тврдел и дека е таен агент на американското ФБИ и ЦИА, а дека во Јапонија дошол со „тајна мисија“ да регрутира јапонски доброволци за војската на Обединетата Арапска Република (краткотрајната унија меѓу Египет и Сирија). Секако, американските и арапските служби го негирале ова.
• ​Јазичен гениј: Она што дополнително ги збунувало властите било тоа што Зегрус течно зборувал дури 14 јазици (вклучувајќи и одличен англиски, француски, германски и јапонски).

Тогашните медиуми шпекулирале дека најверојатно се работи за исклучително интелигентен бегалец од Источна Европа кој по Втората светска војна некако завршил во Латинска Америка, каде што ги усовршил своите вештини за фалсификување и создавање нови идентитети за да преживее и да патува низ светот.

​Откако во 1961 година ја одлежал затворската казна во Јапонија, тој бил депортиран. Бидејќи немал вистинска татковина во која би го пратиле, јапонските власти го депортирале кон земјата од која последно допатувал (најверојатно Хонг Конг или Тајван). Од тој момент, на неговиот вистински идентитет му се губи секаква трага.

јапонските власти и судот во Токио утврдиле дека тој правел две конкретни финансиски измами за време на неговиот престој во Јанија:

1. ​Уновчување лажни патнички чекови: Тој бил уапсен откако се обидел да уновчи фалсификувани патнички чекови во вредност од околу 200.000 јени (што во тоа време била сериозна сума, еквивалентна на денешни околу 6.500 долари) и дополнителни 140 американски долари во филијалите на Chase Manhattan Bank и Bank of Korea во Токио.
2. ​Плаќање со лажни документи: Зегрус и неговата сопруга (Корејка која ја запознал при патувањата) со недели престојувале во луксузни хотели во Токио, а трошоците за престојот, храната и патувањата ги покривале со истите тие безвредни, фалсификувани чекови и лажни кредитни гаранции од непостоечки банки.

​Истрагата покажала дека неговите мотиви биле мешавина од обичен криминален профит (измама за пари) и далеку посложена шпионско-политичка игра:

• ​Финансиско преживување и луксузен живот: На најобично ниво, Зегрус го користел својот измислен идентитет и лажните чекови за да патува низ светот без пари, да престојува во скапи хотели и да води раскошен живот на туѓ трошок.
• ​Политичка агенда / Воена регрутација: При испрашувањето, Зегрус тврдел дека неговата вистинска цел во Јапонија била тајна мисија. Тој изјавил дека работи за арапски агенции (поврзани со тогашниот претседател на Египет, Гамал Абдел Насер) и дека неговата задача била да регрутира јапонски воени доброволци и пилоти кои би се бореле за Обединетата Арапска Република (краткотрајниот сојуз меѓу Египет и Сирија).
• ​Шпионажа под лажен идентитет: Тој се претставувал и како агент на американското ФБИ и ЦИА. Измислувањето на државата „Тауред“ (или „Туарид“) и создавањето на целосно нов јазик во пасошот му служеле како генијален штит. Доколку некоја гранична служба се посомневала во него, тој можел да тврди дека доаѓа од мала, изолирана и затворена земја во Африка, со што ги збунувал граничарите кои, за да не направат дипломатски скандал со „странски дипломат“, едноставно го пуштале да помине.

​На крајот, судот заклучил дека без оглед на неговите фантастични приказни за шпионажа, Зегрус бил исклучително интелигентен меѓународен измамник кој ги користел политичките тензии од Студената војна и несовршените гранични контроли од тоа време за да извлече огромна финансиска корист.