Страницата 25

Image
  Канцеларијата на третиот кат во зградата на МАНУ мирисаше на стари книги, филтер-кафе и влага од Вардар, кој мрзливо течеше надвор под мајското сонце. На бирото на академик Бранко, расфрлани меѓу триста трудови за квантна физика, лежеа неколку испечатени страници со логото на ЦИА. ​До него, помладиот научен соработник Филип, со ракавите засукани до лакти, возбудено гестикулираше со пенкалото. На фотелјата наспроти нив, со очила спуштени на врвот на носот, седеше професорката Елена, која смирено пиеше чај од нане. ​„Ви кажувам, професорке, не е работата само за кликови на социјалните мрежи,“ речиси шепотеше Филип, како да се плашеше дека ѕидовите имаат уши. „Документот од 1983 е чиста математика. Мекдонел пишува за холографскиот универзум . Тоа значи дека ова што го допираме — ова биро, оваа шолја — е само 3Д проекција од информации запишани на некоја подалечна граница. Матрикс, пред Матрикс!“ ​Бранко се поднасмевна, го тргна погледот од компјутерот и ја почеша побелената брада...

Љубов и бегство – приказната за Митре и Ленка



Во првата половина на 20 век, во околината на Прилеп, живееле Митре и Ленка, млади љубовници чија судбина била врзана со бунт против сиромаштијата и неправдите. Митре бил селски момок, силен и снаодлив, но честопати влегувал во кавги со властите и трговците. Ленка, пак, била ќерка на угледно семејство кое не ја одобрувало врската со него.

Кога нејзините родители решиле да ја омажат на сила за друг човек, Ленка една ноќ побегнала со Митре. Од тој миг тие станале „отпадници од законот“. Со оружје и со љубов која ги врзувала, се криеле низ планините околу Мариово и Пелагонија.

Селаните ги паметат како праведни разбојници – Митре и Ленка не напаѓале сиромашни луѓе, туку само богати трговци или даночници. Дел од пленот го делеле со гладните села.

Но како и кај сите вакви приказни, крајот не бил среќен. Во 1934 година, српската жандармерија ги открила во една планинска колиба. Опколени, тие се бореле до последен куршум, а потоа – за да не паднат живи во рацете на властите – се застрелале еден покрај друг.

Луѓето во околните села подоцна раскажувале дека Митре и Ленка „умреле со љубов во срцето и пушка во раката“. Денес приказната за нив се прераскажува како таен спомен за младост, бунт и вечна љубов.

Comments

Popular posts from this blog

Заробена светлина: Разговор покрај огништето

Влијанието на кафето врз организмот 

Фреквенција во мракот

Проклетството на Вавилон и Александар

​Ова не е обичен јогурт, ова е Македонскиот „Ајран“

Космополитизам пред самиот збор воопшто да биде измислен

Александар III Македонски и моштите на св. Еремија

Вовчето Ќиро или вовчињата

Како и зошто настанала краватата

Кралството во главата и гласот на Матицата