Страницата 25

Image
  Канцеларијата на третиот кат во зградата на МАНУ мирисаше на стари книги, филтер-кафе и влага од Вардар, кој мрзливо течеше надвор под мајското сонце. На бирото на академик Бранко, расфрлани меѓу триста трудови за квантна физика, лежеа неколку испечатени страници со логото на ЦИА. ​До него, помладиот научен соработник Филип, со ракавите засукани до лакти, возбудено гестикулираше со пенкалото. На фотелјата наспроти нив, со очила спуштени на врвот на носот, седеше професорката Елена, која смирено пиеше чај од нане. ​„Ви кажувам, професорке, не е работата само за кликови на социјалните мрежи,“ речиси шепотеше Филип, како да се плашеше дека ѕидовите имаат уши. „Документот од 1983 е чиста математика. Мекдонел пишува за холографскиот универзум . Тоа значи дека ова што го допираме — ова биро, оваа шолја — е само 3Д проекција од информации запишани на некоја подалечна граница. Матрикс, пред Матрикс!“ ​Бранко се поднасмевна, го тргна погледот од компјутерот и ја почеша побелената брада...

Секундите на одлука пред участакот на 11 Октомври

 

Напад


​ Милан Димоски - Коке, еден од петтемина борци во првата ударна група:

​"Ноќта на 11 октомври 1941 година, околу 22:00 часот, студената октомвриска темнина во Прилеп се претвори во сцена на одлучност".

​1. Маршот кон Участакот

​Петмината борци – Аспарух Јосифоски (командир), Душко Наумоски, Блаже Спиркоски, Милан Димоски и Драган Спиркоски – се движеа кон тогашната општинска зграда, каде што беше сместен бугарскиот полициски участок.

​Милан Димоски подоцна се сеќаваше на тешкотијата: „Најтешко ни беше нам со пушките... Участакот беше во градот, мораше да се помине низ главните улици, а нив не можевме да ги скриеме.“ Секоја сенка, секој прозорец, криеше потенцијална опасност.

​2. Клучниот стражар

​Кога групата пристигнала во близина на целта, тие морале да го елиминираат стражарот кој стоел пред влезот. Ова бил најкритичниот момент: Првиот истрел морал да биде прецизен за да го означи почетокот на востанието.

Душко Наумоски (кој имал пиштол) и Милан Димоски-Коке (со пушка) биле во првиот ред.

„Душко пристигна до стражарот и со пиштолот директно пукаше во него. Истовремено, во стражарот стрелавме и ние...“ – Милан Димоски - Коке.


​3. Размена на оган и хаос

​Истрелот на Душко бил историскиот сигнал.

  • ​Во истиот момент, од групата биле фрлени и бомби кон зградата.
  • ​Милан Димоски додал: „Пукавме со пушките кон вратата и прозорците.“
  • ​Полицијата од внатрешноста на Участакот веднаш одговорила со интензивен оган.

​Целта на оваа акција не била целосно уништување на силите, туку создавање паника, одвлекување на вниманието и јасна демонстрација на сила – дека отпорот започнал.

​Истовремено, во хаосот кој настанал, останатите две групи ги извршиле своите задачи:

  • Напад на Затворот: Демонстративно напаѓање на затворот за да се подигне моралот и да се покаже дека се мисли и на заробените борци.
  • Прекин на врските: Екипата од третата група ги пресекла телефонско-телеграфските кабли и електричната мрежа, спречувајќи ги окупаторите брзо да повикаат засилување.

​4. Повлекувањето

​По кратка, но жестока размена на оган, борците се повлекле кон претходно договорената точка. Иако градот брзо бил преплавен со полициски сили, сите 16 партизани ја преживеале акцијата.

​Тие се повлекле во прилепските планини, од каде што продолжиле да ја водат борбата која ќе трае до конечното ослободување.



Ова беше ноќта кога храброста го победи стравот, а Прилеп стана Град-Херој.

#MakGrom #11Октомври #ПрилепХерој #Сведоштво #НОБ


⚔️ Сподели ја оваа објава:
© Mak Grom — Духот на Македонија

Comments

Popular posts from this blog

Заробена светлина: Разговор покрај огништето

Влијанието на кафето врз организмот 

Фреквенција во мракот

Проклетството на Вавилон и Александар

​Ова не е обичен јогурт, ова е Македонскиот „Ајран“

Космополитизам пред самиот збор воопшто да биде измислен

Александар III Македонски и моштите на св. Еремија

Вовчето Ќиро или вовчињата

Како и зошто настанала краватата

Кралството во главата и гласот на Матицата