Страницата 25
![]() |
| Напад |
Милан Димоски - Коке, еден од петтемина борци во првата ударна група:
"Ноќта на 11 октомври 1941 година, околу 22:00 часот, студената октомвриска темнина во Прилеп се претвори во сцена на одлучност".
Петмината борци – Аспарух Јосифоски (командир), Душко Наумоски, Блаже Спиркоски, Милан Димоски и Драган Спиркоски – се движеа кон тогашната општинска зграда, каде што беше сместен бугарскиот полициски участок.
Милан Димоски подоцна се сеќаваше на тешкотијата: „Најтешко ни беше нам со пушките... Участакот беше во градот, мораше да се помине низ главните улици, а нив не можевме да ги скриеме.“ Секоја сенка, секој прозорец, криеше потенцијална опасност.
Кога групата пристигнала во близина на целта, тие морале да го елиминираат стражарот кој стоел пред влезот. Ова бил најкритичниот момент: Првиот истрел морал да биде прецизен за да го означи почетокот на востанието.
Душко Наумоски (кој имал пиштол) и Милан Димоски-Коке (со пушка) биле во првиот ред.
„Душко пристигна до стражарот и со пиштолот директно пукаше во него. Истовремено, во стражарот стрелавме и ние...“ – Милан Димоски - Коке.
Истрелот на Душко бил историскиот сигнал.
Целта на оваа акција не била целосно уништување на силите, туку создавање паника, одвлекување на вниманието и јасна демонстрација на сила – дека отпорот започнал.
Истовремено, во хаосот кој настанал, останатите две групи ги извршиле своите задачи:
По кратка, но жестока размена на оган, борците се повлекле кон претходно договорената точка. Иако градот брзо бил преплавен со полициски сили, сите 16 партизани ја преживеале акцијата.
Тие се повлекле во прилепските планини, од каде што продолжиле да ја водат борбата која ќе трае до конечното ослободување.
Ова беше ноќта кога храброста го победи стравот, а Прилеп стана Град-Херој.
#MakGrom #11Октомври #ПрилепХерој #Сведоштво #НОБ
Овој блог користи cookies и услуги од трети страни за подобро корисничко искуство. Со користење на блогот се согласувате со нашата Политика на приватност .
Comments
Post a Comment
коментар: