Преживеаната ноќ на Ниџе

Во зима 1916 година, за време на Првата светска војна, еден млад македонски селанец од село блиску Битола, по име Стојан, бил мобилизиран од француската војска како водич низ планината Ниџе. Неговата задача била да покаже пат низ снежните премини, каде што често и самите локалци се губеле.

Зима 1916 година, за време на Првата светска војна,

Една ноќ, додека водел зима 1916 година, за време на Првата светска војна, група војници кон висорамнината кај Кајмакчалан, ненадејно се крена бура. Силен ветар и снег ја покрија целата патека. Војниците почнаа да се паничат и да се собираат еден до друг, но Стојан знаеше – ако застанат, ќе замрзнат.

Со сврзан шал околу лицето и парче сува кора во рацете како единствена храна, тој ја водел групата цела ноќ по планинските падини. Неколку пати паднал, а еднаш дури и се загубил, но се ориентирал по звукот на реката под нив.

Наутро, по повеќе од десет часа борба со бурата, стигнале до француската база. Сите биле полумрзнати, со испукани усни и измрзнати прсти, но живи.

Подоцна еден офицер напишал во својот дневник: „Без младиот водич, ќе останевме вечна тишина во македонската планина.“

Стојан се вратил во своето село по војната и живеел мирно, но луѓето долго ја паметеле неговата ноќна борба со Ниџе.

⚔️ Сподели ја оваа објава:

Facebook | Twitter | Telegram | Копирај линк

© Mak Grom — Духот на Македонија