Планинарот што преживеа на Шар Планина

Во доцна есен 1985 година, група млади планинари од Скопје решиле да се искачат на врвот Љуботен на Шар Планина. Времето било мирно, но на планина секогаш владее непишаното правило – никогаш не знаеш што ќе те снајде.

Еден од нив, студентот Дарко, заостанувал зад групата кога ненадејно времето се сменило. Густа магла и силен ветер го покрија патот. Тој изгубил ориентација и останал сам, без видливост и без можност да најде засолниште.

Ноќта била студена. Дарко немал шатор, немал ни соодветна зимска облека. Единствено што можел да направи било да ископа мала јама во снегот и да легне во неа, покривајќи се со ранцот за да ја задржи топлината на телото.


Следното утро, групата што го барала веќе мислела дека е предоцна – но го нашле жив, полузамрзнат, со помрзнати прсти на рацете и лицето, но свесен.

Дарко подоцна раскажувал: „Не мислев на смртта, мислев само да ја издржам ноќта. Тоа ми ја спаси главата.“

Оваа случка стана предупредувачка лекција за сите планинари во Македонија – никогаш да не се потценува планината, па дури ни кога изгледа мирна.
⚔️ Сподели ја оваа објава:
© Mak Grom — Духот на Македонија

Comments

Popular posts from this blog

Таинствениот свет на соништата

Илинденското востание

​Библијата јасно покажува дека одбивањето на мудроста не е безпоследично

Поп-Ставревата афера 

 Македонија и последиците од Букурешкиот договор

Битката на Беласица и последиците

Рекорден пад на водостојот на Дунав

Споредбата на даночното оптоварување низ историските периоди 

Шпански суверени територии во Северна Африка

Организациски систем кај Богомилите