Страницата 25
Ланскиот снег
Тој снег што некогаш ја покри земјата — одамна се стопи.
Остана само тивка белина во спомените, како мирис на старо утро.
Минатата зима изгледаше дека ќе трае вечно.
Снегот се таложеше по покривите, по гранките, по душите.
Луѓето одеа со наведнати глави, не знаејќи дека под таа тишина се крие времето што си заминува.
А денес...
Нема ни трага од него. Само калливи патеки и некоја заборавена санка зад шталата.
Се прашувам – дали навистина исчезна, или само чека повторно да нè затрупа, кога ќе мислиме дека сме се исчистиле од минатото?
Ланскиот снег не се враќа, но споменот за него — секоја зима се топи повторно.
Овој блог користи cookies и услуги од трети страни за подобро корисничко искуство. Со користење на блогот се согласувате со нашата Политика на приватност .
Comments
Post a Comment
коментар: