makgrom

Ефектите на лудиот мед  Во 5 век п.н.е., Ксенофон пишува за ефектите на лудиот мед во неговата хроника, Анабасис. Во 401 п.н.е. Ксенофон и неговата војска се повлекле од Вавилон. Кога пристигнале во близина на Трабзон, тие биле маѓепсани од областа и со свежа риба која била лесно достапна, како и шуми кои биле полни со пчели. Ксенофон запишал: "Сите војници кои јаделе мед од саќе, ги изгубиле сетилата, биле затечени со повраќање и прочистување, ниту еден од нив не можел да застане на нозете. Оние што јаделе помалку од медот биле многу пијани, оние кои јадеа многу биле како луди, а некои се чувствувале како пред умирање. Во оваа состојба, големите воини лежеле на теренот, како да биле поразени. Следниот ден, ниту еден од нив не умрел, но ги обновиле нивните сетила. На третиот и четвртиот ден, тие оделе како да зеле магична напивка која ја зголемила нивната сила. Лудиот мед повторно како оружје – случката од 18 век Иако „лудиот мед“ за првпат влегол во историјата во 67 п.н.е., ко...

  Од Кралскиот Слог до одржлив туризам: Еволуцијата на Дубровник, 2017 - Денес ​Дубровник, „Бисерот на Јадранот“, е град кој веќе со векови го плени светот. Опкружен со величествени средновековни ѕидини, неговиот историски центар, впишан на листата на светско наследство на УНЕСКО, е ризница на богато културно и архитектонско наследство. Камени улици, барокни цркви и тврдини сведочат за славната историја на некогашната Дубровничка Република. Сепак, неговата светска слава, особено откако стана иконична локација за снимање на фиктивниот „Кралски Слог“ во серијата „Игра на тронови“ (Game of Thrones) , донесе не само просперитет, туку и значителни предизвици. ​ 2017: Кулминација на притисокот и воведување на мерките ​Текстот од 2017 година јасно ја опишува критичната точка: неконтролираниот раст на туристичкиот проток, кулминирајќи со над 10.300 посетители во еден ден во август, го загрозуваше самиот статус на светско наследство на УНЕСКО. ​ Проблемот: Прекумерниот туризам, особен...

   Време: Среда, околу 10 часот наутро. Место: Градскиот пазар во Прилеп, дел за зеленчук и пиперки. Лик: Драган , продавач со весело лице, познат по неговата тезга со најдобрите „македонски ајварки“. ​Драган беше душата на прилепскиот пазар. Неговата тезга, полна со свеж зеленчук од прилепско поле, секогаш беше преполна. Драган имаше едно правило: „Повеќе љубезност, поголема трговија.“ ​Утрината беше бучна и жива. Луѓето се туркаа, цените се ценкаа, а атмосферата беше типична за градот под Марковите Кули. ​Кај тезгата на Драган застана една жена, на околу четириесет години, со загрижено лице. Тоа беше Елена , мајка на две деца, која неодамна го изгубила својот сопруг. Пазарењето за неа сега беше борба. ​„Драгане“, рече Елена тивко. „Ми требаат барем три килограми пиперки за да направам нешто за зимата. Колку се?“ ​„Педесет и пет денари, Еленче. Свежи се, одбрани!“, одговори Драган со насмевка. ​Елена пресмета набрзина. „Жал ми е, Драгане. Имам само сто и дваесет д...

  Одисеја во Минхен: Цигари и збунети Македонци 🚬 ​ Време: Средината на 70-тите години на 20 век. Место: Аеродром „Франц Јозеф Штраус“, Минхен, Западна Германија. Ликови: ​ Трајче: Човек со големи мустаќи и самоуверен став. ​ Ристо: Помал, понервозен човек, целиот во паника. ​Трајче и Ристо, двајца роднини од едно мариовско село, пристигнаа во Минхен. Ги чекаше роднина што требаше да ги земе, но доцнеше. Ова беше нивно прво патување надвор од Југославија. ​ Дел I: Фаталната одлука ​Слетувањето беше стресно. Трајче и Ристо беа изгубени во сјајните, уредени ходници на огромниот аеродром. Откако едвај ги зедоа куферите, седнаа на клупа до некоја огромна светлечка табла со неразбирливи знаци. ​Трајче, кој не палеше цигара цели три часа (што за него беше светски рекорд), нервозно го допре празното џебе. ​„Ристо, да слушаш сега!“, рече Трајче, исправувајќи ги своите мустаќи. „Одам по цигари. Потполна криза. Јас не можам да чекам без Дрина .“ ​Ристо, кој се плашеше дури ...