Posts

Showing posts from January 4, 2026

Страницата 25

Image
  Канцеларијата на третиот кат во зградата на МАНУ мирисаше на стари книги, филтер-кафе и влага од Вардар, кој мрзливо течеше надвор под мајското сонце. На бирото на академик Бранко, расфрлани меѓу триста трудови за квантна физика, лежеа неколку испечатени страници со логото на ЦИА. ​До него, помладиот научен соработник Филип, со ракавите засукани до лакти, возбудено гестикулираше со пенкалото. На фотелјата наспроти нив, со очила спуштени на врвот на носот, седеше професорката Елена, која смирено пиеше чај од нане. ​„Ви кажувам, професорке, не е работата само за кликови на социјалните мрежи,“ речиси шепотеше Филип, како да се плашеше дека ѕидовите имаат уши. „Документот од 1983 е чиста математика. Мекдонел пишува за холографскиот универзум . Тоа значи дека ова што го допираме — ова биро, оваа шолја — е само 3Д проекција од информации запишани на некоја подалечна граница. Матрикс, пред Матрикс!“ ​Бранко се поднасмевна, го тргна погледот од компјутерот и ја почеша побелената брада...

Шепотот на заборавените патишта

Image
  Во Македонија, меѓу сенките на старите планини и шумите што чуваат тајни постари од човечката меморија, се крие нешто што ретко кој го слушнал. Патиштата кои не се забележуваат на картите, кои го избегнале вниманието на модерниот човек, носат шепот од минатото. Некогаш тоа е само ветерот што се пробива низ гранките, но понекогаш… се чини дека е гласот на нешто што сака да биде откриено. Еднаш, на една таква осамена планинска патека, стариот Стојан се сретнал со нешто што ќе го промени неговиот начин на гледање на светот. Не беше чудовиште, ниту нешто што би можел да го објасни со логика. Беше чувство, присуство што те тера да ги слушаш твоите мисли со поголема внимателност. Патеката беше влажна, мирисот на земја и смрека го опиваше, а сенките на дрвјата танцуваа како да имаат свој живот. Стојан знаеше дека не е сам. Неговото срце трепкаше, но не од страв, туку од возбуда — од тоа чувство дека некој или нешто го повикува да разбере нешто повеќе, нешто што е скриено, а сепак присут...

Меѓународното право – упатство за употреба (само кога одговара)

Image
 Меѓународното право – упатство за употреба (само кога одговара) Руското Министерство за транспорт „остро реагираше“ на запленувањето на танкерот, обвинувајќи за кршење на Конвенцијата на ОН за правото на морето од 1982 година. 1982, да. Истата година кога дискети беа врв на технологијата, ама еве – правото сè уште живее… на хартија. И сега, по сè што се случува последниве години – санкции без суд, заплени без пресуда, блокади по желба – одеднаш сите се фаќаат за меѓународно право како пијан за бандера. Ајде бе… 🤣 За неколку дена се прекршени: суверенитети договори конвенции логика и здрав разум ама ете, баш овој член од Конвенцијата не смеел да се чепка. Светската политичка сцена во меѓувреме изгледа вака: 🎪 еден држи говор за правда 🎭 друг држи санкции 🤹 трет запленува имот а сите заедно се колнат дека „меѓународниот поредок функционира“. Најјак момент е кога сите се преправаат дека не знаат што се случува. — „Ние сме шокирани!“ — „И ние сме загрижени!“ — „Остро осудуваме!“ О...

Popular posts from this blog

Заробена светлина: Разговор покрај огништето

Влијанието на кафето врз организмот 

Фреквенција во мракот

Проклетството на Вавилон и Александар

​Ова не е обичен јогурт, ова е Македонскиот „Ајран“

Космополитизам пред самиот збор воопшто да биде измислен

Александар III Македонски и моштите на св. Еремија

Вовчето Ќиро или вовчињата

Како и зошто настанала краватата

Кралството во главата и гласот на Матицата