Канцеларијата на третиот кат во зградата на МАНУ мирисаше на стари книги, филтер-кафе и влага од Вардар, кој мрзливо течеше надвор под мајското сонце. На бирото на академик Бранко, расфрлани меѓу триста трудови за квантна физика, лежеа неколку испечатени страници со логото на ЦИА. До него, помладиот научен соработник Филип, со ракавите засукани до лакти, возбудено гестикулираше со пенкалото. На фотелјата наспроти нив, со очила спуштени на врвот на носот, седеше професорката Елена, која смирено пиеше чај од нане. „Ви кажувам, професорке, не е работата само за кликови на социјалните мрежи,“ речиси шепотеше Филип, како да се плашеше дека ѕидовите имаат уши. „Документот од 1983 е чиста математика. Мекдонел пишува за холографскиот универзум . Тоа значи дека ова што го допираме — ова биро, оваа шолја — е само 3Д проекција од информации запишани на некоја подалечна граница. Матрикс, пред Матрикс!“ Бранко се поднасмевна, го тргна погледот од компјутерот и ја почеша побелената брада...
Get link
Facebook
X
Pinterest
Email
Other Apps
Вовчето Ќиро или вовчињата
Get link
Facebook
X
Pinterest
Email
Other Apps
Вовчето „Ќиро“ (кое со љубов и носталгија се уште се памети како партизанското вовче или пампур) е една од најубавите и најромантичните приказни од историјата на македонскиот железнички сообраќај.
Иако во 1950-тите години тоа сè уште вредно „штекало“ низ Македонија, неговата приказна започнува многу порано. Еве ги најинтересните детали за легендарниот Ќиро:
Ова вовче сообраќало на т.н. теснолинејка (пруга со тесен колосек од само 600 милиметри). Првата ваква пруга во Македонија била изградена за време на Првата светска војна од страна на германската војска за воени и логистички потреби.
Подоцна, пругата била продолжена и ја поврзувала Генерал Ханрис (денешно Ѓорче Петров во Скопје) преку Тетово и Гостивар, па сè до Охрид и Струга.
Името „Ќиро“ најверојатно доаѓа како галено име за локомотивите. Патувањето со ова вовче било вистинска авантура, но барало и огромно трпение:
Брзина: Се движело со „вртоглава“ брзина од околу 10 до 15 километри на час.
Патување до Охрид: За да стигнете од Скопје до Охрид со Ќиро, патувањето траело помеѓу 17 и 22 часа!
Попатни анегдоти: Луѓето често се шегувале дека патниците можеле да излезат од возот во движење, да наберат круши или грозје покрај пругата, и без проблем пак да се качат во него. На угорниците, мажите често излегувале за да му „помогнат“ на возот со туркање.
Во периодот околу 1950 година, вовчето Ќиро имало огромно значење за економијата и за народот во Западна Македонија. Тоа било главната врска за:
Превоз на патници (особено трговци и печалбари).
Транспорт на стока: дрва од Кичево, земјоделски производи и фамозната охридска риба.
За многу луѓе од тој регион, Ќиро бил првиот допир со модерната цивилизација и технологија.
Со развојот на автомобилскиот сообраќај, изградбата на асфалтни патишта и воведувањето на побрзи возови со нормален колосек, деновите на романтичното вовче му биле одбројани.
Пругата Скопје - Кичево - Охрид била целосно укината во мај 1966 година.
Последното патување на Ќиро било проследено со солзи и голема тага од страна на локалното население, кое излегло масовно да го испрати како свој стар пријател.
Каде е Ќиро денес?
Денес, една од зачуваните локомотиви на ова легендарно вовче е поставена како музејски експонат на отворено во Кичево (веднаш пред железничката станица), каде што стои како нем сведок на едно минато, побавно и поромантично време.
Името „Ќиро“ не било име на еден конкретен воз како посебна машина, туку тоа бил општ назив (прекар) што народот го дал на целиот тој систем – и на возот, и на пругата, а најмногу на самите локомотиви што испуштале густ чад и карактеристичен звук.
Кога некој во тоа време велел: „Ене го, иде Ќиро!“, тој всушност ја гледал малата парна локомотива (најчесто од споменатата германска серија 99.4) како излегува зад свиокот, влечејќи ги дрвените вагончиња.
За тоа како настанало ова име и како се користело, постојат неколку интересни факти:
Прекар за секоја мала локомотива од тој тип
Без разлика дали на чело на композицијата била локомотивата со број 99.405, 99.408 или некоја трета, за народот и за железничарите секоја од нив била „Ќиро“. Името станало синоним за мала, жилава парна локомотива на тесен колосек. Бидејќи сите изгледале речиси идентично, имале ист препознатлив „глас“ (писокот на сирената) и исто темпо на движење, луѓето ги доживувале како едно исто битие.
Зошто баш „Ќиро“? (Коренот на името)
Потеклото на прекарот има интересна јазична и географска приказна на просторите на поранешна Југославија:
Во почетокот, кога се граделе првите вакви пруги (особено во Босна и Херцеговина, каде што Австро-Унгарија изградила огромна мрежа на теснолинејки), машиновозачите и балистите често биле од други краишта. Називот доаѓа како галено, пријателско име.
Според некои сведоштва, зборот „Ќиро“ (или „Ћиро“) настанало како звучна асоцијација на ситното, брзо и гласно „штекање“ на малите клипови на локомотивата додека се мачи на угорниците, што на народот му звучело како „ќиро-ќиро-ќиро“.
Со текот на времето, како што локомотивите од истата серија се префрлале да работат во Македонија (на линијата Скопје-Охрид или Градско-Прилеп), народот тука веднаш го прифатил прекарот бидејќи совршено одговарал на карактерот на малото вовче.
„Пампур“ – Второто име во Македонија
Интересно е што во нашите краишта, покрај името Ќиро, народот за овие локомотиви користел уште еден многу специфичен збор – Пампур.
Значи, кога денес ќе ја видите зачуваната локомотива во Кичево, вие всушност го гледате оригиналниот „Ќиро“ во неговата вистинска, физичка форма. Секоја гребнатинка и секој дел од таа машина го носат тоа име со гордост.
Дедото седеше покрај камениот камин, распаленото огниште ја осветлуваше темната топла соба и им раскажуваше приказна на внуците... Надвор вееше силен ветер правејќи уметност по улиците со снегот... Дедото полека ја поправи една од дабовите цепаници со машата, предизвикувајќи рој од златни искри кои како мали ѕвезди одлетаа нагоре низ оџакот. Внуците, седнати на дебелиот волнен килим во скутот на темнината што ја отстапуваше дедовската одаја, ги ококорија очите. Мирисот на суво дрво и чад се мешаше со тишината на исчекувањето. Ветерот со сета сила удираше во дрвените пенџериња, како да сакаше да влезе и тој на топло. – Гледате ли во огнот, дечиња? – Започна дедото со тивок, рапав глас кој ја носеше тежината на годините, но и топлината на огништето. – Ова што свети пред нас не е само обично дрво што гори. Ова е заробена светлина... Најмалото внуче се приближи поблиску до неговите колена, загледано во променливите сенки што играа по камениот ѕид. – Секој пламен има свој...
Влијанието на кафето врз организмот е комплексно и зависи од количината, времето на конзумирање, но и од индивидуалната генетика на личноста. Иако порано се сметало за контроверзен пијалок, современата наука го рангира како исклучително здрав поради богатството со антиоксиданти. Скролнете долу, имате македонска верзија од сликата. Еве детален преглед на тоа како кафето влијае врз клучните системи во вашето тело: 1. Мозок и нервен систем Најпознатата состојка во кафето, кофеинот, делува како стимуланс на централниот нервен систем. * Будност: Кофеинот ги блокира аденозинските рецептори — молекули кои му сигнализираат на мозокот дека е уморен. Ова резултира со зголемена будност и концентрација. * Расположение: Го поттикнува лачењето на допамин и серотонин, што може привремено да го подобри расположението и да го намали ризикот од депресија. * Долгорочна заштита: Истражувањата сугерираат дека редовното (умерено) пиење кафе може да го намали ризикот од Алцхајмерова ...
Последниот вампирџија од чаршијата ) Мирисот на топла карамела, печени бадеми и свежо кафе во слаткарницата делуваше како потполно погрешна сценографија за разговорот што се водеше на масата во аголот. Надвор, прилепската чаршија веќе ја притискаше густа, мајска вечер, а низ прозорецот се гледаа само силуетите на ретките минувачи. На масата стоеја две недопрени тулумби и две филџани кафе кои одамна беа изладени. Слаткарницата беше празна. Сопственикот, стар пријател на двајцата, дискретно се повлече во кујната, оставајќи ги сами. Марјан (човекот со мака, со подочњаци до јаболчиците и раце кои нервозно го вртеа лажичето): – Не знам веќе кај да одам, Никола. Да одам на психијатар, ќе ме затворат. Да одам кај поп, ќе ми каже дека сум ја изгубил верата и ќе ме натера да постам. Ама ова не се трпи. Три недели, Никола. Три недели со ред... Никола (современиот вампирџија, смирен, облечен во обична тексас јакна, со продорни очи кои не трепнуваа): – Пополека, Марјан. Испиј г...
Помеѓу теолозите, историчарите и проучувачите на библиските пророштва постои една исклучително интересна тема која го поврзува Александар Македонски, градот Вавилон и библиските пророштва . Според овие толкувања, одлуката на Александар да го обнови Вавилон и да го претвори во престолнина на својата светска империја директно се судрила со неколку експлицитни Божји пророштва (или „ветувања“) запишани во Стариот Завет. Многумина верски толкувачи низ вековите ја гледале неговата ненадејна смрт токму во Вавилон како последица на тој обид да се поништи Божјиот збор. Библиското „проклетство“ над Вавилон Пред Александар да се роди, во периодот кога Вавилон бил на врвот на својата моќ, старозаветните пророци Исаија и Еремија запишале тешки пророштва за неговата апсолутна и трајна пропаст. Пророштвото на Исаија (Глава 13, 19-20): „И Вавилон, украсот на царствата, гордоста на Халдејците, ќе биде како Содом и Гомор кога Бог ги разори. Нема веднаш да се насели, ниту ќе има во не...
Најдобриот природен напиток што оди рака под рака со „тешки“ оброци (како гравот), кој луѓето го обожаваат поради неговото дејство на крвниот притисок и дигестијата, е Македонскиот „Ајран“ со нане и јаболков оцет. Ова не е обичен јогурт, туку функционален пијалак кој ќе ти помогне да го обработиш зеленчукот без надуеност. Домашен Кардио-Еликсир за дигестија Потребни состојки: 200 мл нискомаслен јогурт или кисело млеко (полно со пробиотици). 100 мл ладна вода (газирана или обична). 1 лажица јаболков оцет (природен, нефилтриран е најдобар). Прстофат суво или свежо нане (нането е „мајстор“ за смирување на цревата). Малку толчен лук (само ако не ти е премногу лук за еден ден, инаку можеш и без него). Подготовка: Измешај го јогуртот со водата додека не стане пенест (како ајран). Додај го јаболковиот оцет и промешај полека. На крајот додај го нането и (по желба) малку сол. Испиј го во мали голтки веднаш по оброкот со грав. Зошто е добар ? Јаболков ...
Задимениот агол на кафеаната „Солун“ мирисаше на мелено кафе, лук и старо дрво. Надвор, пролетниот дожд веќе со часови ја миеше калдрмата, а внатре, придушеното светло од една жолта сијалица паѓаше директно врз масата каде што седеа Петар и Јован. Пред нив имаше два полупразни тањири со мезе, шише ракија и куп ракописи расфрлани меѓу чашите. Петар, постар професор по античка историја со разбушавена седа коса, нервозно ја вртеше чашката во рацете. Јован, неговиот помлад колега, со наочари поправени на врвот на носот, брзо запишуваше нешто во својот тефтер. — Не ме сфаќаш, Јоване — рече Петар, спуштајќи ја чашата со тап тресок на масата. — Ние денес на факултетот предаваме скелет, а не жив човек. Го учиме клинестиот распоред кај Гавгамела, ја пресметуваме тежината на сарисата , а ја фрламе суштината. На воените академии Александар го предаваат како да бил некаков антички робот со вграден ГПС за освојување. А каде е умот? Јован ги тргна наочарите и го погледна со блага насмевк...
Оваа приказна претставува една од највпечатливите средби помеѓу античкиот македонски свет и библиската традиција. Иако официјалната историографија често се фокусира на воените походи, народните преданија и раните христијански текстови ја чуваат меморијата за овој чин на длабока почит. Традицијата за пренесувањето на моштите на светиот пророк Еремија е запишана во делото „За животот на пророците“ (Vitae Prophetarum) , кое му се припишува на свети Епифаниј Кипарски (4 век). Според овие записи, Александар III Македонски при неговото пристигнување во Египет покажал несекојдневен интерес за локалните светилишта и историјата на народите кои живееле таму. Посетата на гробот на Еремија Пророкот Еремија, кој живеел во 7 и 6 век пр. н.е., според преданието бил убиен со каменување од страна на неговите сонародници во Тафнис (Египет), каде што бил и погребан. Кога Александар Македонски го посетил ова место, бил запознаен со светоста и пророчката моќ на Еремија. Тој веднаш наредил гроб...
Историјата на краватата е фасцинантна приказна која поврзува воена тактика, француска мода и трансформација на едно парче ткаенина од чиста практичност до врвен симбол на елеганција. Еве кога, како и зошто настанала краватата, како и нејзината практична намена низ вековите: Кога и како е измислена краватата? Иако низ историјата постојат примери каде мажите носеле некакви платна околу вратот (како војниците на првиот кинески император Кин Ши Хуанг или римските легионери), модерната кравата официјално е родена во 17 век (околу 1630-тите години) . Хрватското потекло и францускиот двор За време на Триесетгодишната војна , хрватските наемни војници кои се бореле на страната на Франција и кралот Луј XIII носеле карактеристични, традиционални шалови околу вратот. Обичните војници носеле груби, груби платна. Официрите носеле фини, свилени шалови прицврстени со панделки. Овој детаљ веднаш му паднал во очи на младиот француски крал Луј XIV (Кралот Сонце) . Тој бил толку во...
Кралството во главата и гласот на Матицата Си бил еден стар пчелар, познат по својот мир и мед кој лекувал и тело и душа. Еден ден, неговиот внук, немирен и брз на зборови, направил голема грешка во работата и лутито извикал: „Дедо, зошто секогаш ми велиш 'стави си го прстот на чело' пред да направам нешто? Што има толку важно во таа коска?“ Старецот полека го одложил чадот, го повикал внукот до најсилното семејство пчели и му рекол: – „Гледај ги овие илјадници работнички. Кој им кажува кога да летаат, а кога да го греат леглото? Кој го држи редот во овој мрак?“ – „Матицата, дедо,“ одговорил внукот. – „Така е,“ продолжил старецот. „Таа е мала, скриена длабоко во средината, никогаш не излегува на сонце, но без неа кошницата е само куп изгубени муви. Е па, видиш синко, и во човечката глава има една таква 'Матица'. Таа е ситна колку зрно од пченица, скриена токму зад тоа место каде што го ставаме прстот кога мислиме.“ Внукот го допрел челото со недоверба. –...
Овој блог користи cookies и услуги од трети страни
за подобро корисничко искуство.
Со користење на блогот се согласувате со нашата
Политика на приватност
.
Comments
Post a Comment
коментар: