Орлето кое мислеше дека е Кокошка Дали некогаш сте се почувствувале како да сте родени за нешто големо, но околината упорно ви шепоти дека не сте? Денешната приказна е токму за тоа – за скриениот потенцијал, и за тоа како гласот на другите може да стане наша најсилна (и најштетна) внатрешна бариера. Јајцето што падна во кокошарникот Еден човек, лутајќи низ падините на планината, нашол јајце од орел . Го зел со себе и го ставил во гнездото на својата кокошка-квачка. Квачката, со мајчинска љубов, го топлела јајцето како свое. Кога се изведоа сите јајца, од нив излегоа мали пилиња – и едно орле . Орлето растеше во кокошарникот. Го имитираше чврчорењето на пилињата, учеше да копка по земјата барајќи зрна и скакулци, и се плашеше да скокне повисоко од оградата. Цело време мислеше: „Јас сум кокошка. Јас сум како нив.“ Еден сончев ден, орелот, веќе возрасен, но сè уште со кокошкини навики, погледнал кон небото. Видел прекрасна, величествена птица која ...