Страницата 25

Image
  Канцеларијата на третиот кат во зградата на МАНУ мирисаше на стари книги, филтер-кафе и влага од Вардар, кој мрзливо течеше надвор под мајското сонце. На бирото на академик Бранко, расфрлани меѓу триста трудови за квантна физика, лежеа неколку испечатени страници со логото на ЦИА. ​До него, помладиот научен соработник Филип, со ракавите засукани до лакти, возбудено гестикулираше со пенкалото. На фотелјата наспроти нив, со очила спуштени на врвот на носот, седеше професорката Елена, која смирено пиеше чај од нане. ​„Ви кажувам, професорке, не е работата само за кликови на социјалните мрежи,“ речиси шепотеше Филип, како да се плашеше дека ѕидовите имаат уши. „Документот од 1983 е чиста математика. Мекдонел пишува за холографскиот универзум . Тоа значи дека ова што го допираме — ова биро, оваа шолја — е само 3Д проекција од информации запишани на некоја подалечна граница. Матрикс, пред Матрикс!“ ​Бранко се поднасмевна, го тргна погледот од компјутерот и ја почеша побелената брада...

„Лажниот сведок нема да остане неказнет, и кој говори лага, нема да се спаси.“

„Лажниот сведок нема да остане неказнет, и кој говори лага, нема да се спаси.“
— Изреки 19:5 


Во секое време, вистината е светлина што не може да се сокрие. Човекот што сведочи лажно, мисли дека ќе се спаси со измама, но лагата секогаш ја има својата цена. Може да помине ден, може и година, но правдата ја стигнува секоја изопачена реч.

Овој стих не зборува само за судовите на луѓето, туку за оној повисокиот — внатрешниот суд на совеста и Божјиот закон во срцето. Таму нема бегство. Кој еднаш ја продал вистината за лична корист, самиот си го пресекол патот кон спасението.

Во свет како нашиот, каде лагата често носи награда, овој стих е потсетник дека вистината можеби не е лесна — но е единствениот пат што води кон мир.


„Лажниот сведок нема да остане неказнет...“ — ова не е само закана, туку природен закон. Кога зборуваш невистина, ти сам го извртуваш редот на светот, а светот пак го враќа рамнотежниот удар. Така функционира духовниот поредок — како ехо на нашите дела.

„...и кој говори лага, нема да се спаси.“
Спасението не е само иднина, туку состојба на душата. Оној што лаже, ја губи чистотата на умот и мирот во срцето — веќе не е спасен, туку изгубен во сопствените зборови.

Вистината, пак, не бара сведоци — таа сведочи самата за себе. Човекот што ја брани, дури и кога сите му се противат, стои на страната на светлината.

Лагата живее кратко, но нејзината сенка го следи човекот до крајот на патот.




⚔️ Сподели ја оваа објава:
© Mak Grom — Духот на Македонија

Comments

Popular posts from this blog

Заробена светлина: Разговор покрај огништето

Влијанието на кафето врз организмот 

Фреквенција во мракот

Проклетството на Вавилон и Александар

​Ова не е обичен јогурт, ова е Македонскиот „Ајран“

Космополитизам пред самиот збор воопшто да биде измислен

Александар III Македонски и моштите на св. Еремија

Вовчето Ќиро или вовчињата

Како и зошто настанала краватата

Кралството во главата и гласот на Матицата