Страницата 25

Image
  Канцеларијата на третиот кат во зградата на МАНУ мирисаше на стари книги, филтер-кафе и влага од Вардар, кој мрзливо течеше надвор под мајското сонце. На бирото на академик Бранко, расфрлани меѓу триста трудови за квантна физика, лежеа неколку испечатени страници со логото на ЦИА. ​До него, помладиот научен соработник Филип, со ракавите засукани до лакти, возбудено гестикулираше со пенкалото. На фотелјата наспроти нив, со очила спуштени на врвот на носот, седеше професорката Елена, која смирено пиеше чај од нане. ​„Ви кажувам, професорке, не е работата само за кликови на социјалните мрежи,“ речиси шепотеше Филип, како да се плашеше дека ѕидовите имаат уши. „Документот од 1983 е чиста математика. Мекдонел пишува за холографскиот универзум . Тоа значи дека ова што го допираме — ова биро, оваа шолја — е само 3Д проекција од информации запишани на некоја подалечна граница. Матрикс, пред Матрикс!“ ​Бранко се поднасмевна, го тргна погледот од компјутерот и ја почеша побелената брада...

Подземниот чекор од Кратово – човекот што се изгуби под градот

Камени ѕидови

Во 1984 година, кога се вршеле градежни работи во центарот на Кратово, под една стара куќа на улицата што води кон Саат кулата, работниците откриле влез во стар тунел обложен со камен и тули.

Старите жители веднаш рекле дека тоа бил еден од подземните ходници кои ги поврзувале кулите и рудниците под градот — останат од средниот век, кога Кратово бил богат рударски центар.

Еден од работниците, по име Миле, решил да се спушти прв. Влегол со батериска ламба и јажиња, додека неговите колеги го држеле за крајот на јажето. По десетина метри, тунелот свртел налево и звукот на неговите чекори се изгубил.

Неколку минути подоцна, ја слушнале неговата ламба како паѓа — а потоа гласно ехо што звучело како чекор од друго место.

Кога го извлекле јажето, било пресечено. Цел град се вознемирил, полицијата и спасувачите го пребарале целиот простор, но од Миле немало ниту трага, ниту глас.

По три дена, во еден од горните делови на градот, кај Кукулината кула, децата пронашле метална кутија со иницијали „М.Р.“ – истите што стоеле на неговата појасна тока.

Од тој ден, тунелот бил заѕидан.

Но, ноќе, луѓето што живеат над стариот дел велат дека во тишината на подземјето се слушаат чекори што одекнуваат – како да бараат излез.

 „Кратово не ја покажува својата длабочина... само оние што ќе се изгубат ја чувствуваат.“

Comments

Popular posts from this blog

Заробена светлина: Разговор покрај огништето

Влијанието на кафето врз организмот 

Фреквенција во мракот

Проклетството на Вавилон и Александар

​Ова не е обичен јогурт, ова е Македонскиот „Ајран“

Космополитизам пред самиот збор воопшто да биде измислен

Александар III Македонски и моштите на св. Еремија

Вовчето Ќиро или вовчињата

Како и зошто настанала краватата

Кралството во главата и гласот на Матицата