Келешот и тајната на Бегот

Келешот работел како надничар кај еден локален бег, познат по неговата ароганција и нетолеранција кон сиромашните. Бегот постојано му се потсмевал на Келешот поради неговата, наводна, глупавост.

Еден ден, Бегот решил да го испрати Келешот на важна работа – да однесе вредно писмо до друг бег во соседното село. Но, Бегот, во желба да се пошегува, му рекол:

„Келеш, да знаеш! Ова писмо е многу, многу тајно. Никој, ама никој не смее да знае што пишува во него! Јас ти верувам, но знај: ако ја дознаеш тајната, ќе ти ја отсечам главата!“

Келешот, исплашен од заканата, рекол: „Нема проблем, Бегу! Јас сум глупав, но не сум луд! Јас ќе го чувам писмото, ама нема да ја знам тајната.“

„Добро!“, се насмеал Бегот. „Оди сега, и не се враќај без одговор!“

Келешот го зел писмото и тргнал. Но, уште не поминал ни десет метри, а Бегот почнал да се сомнева. „Тој е Келеш, не знае што прави! Може ќе го изгуби, или ќе го отвори! Како да го спречам?“

Бегот го испратил својот најверен слуга, Назми, по Келешот.

„Назми, оди по Келешот! Види дали ќе го отвори писмото! Ако видиш дека го отвора, донеси го веднаш назад!“

Слугата го следел Келешот низ шумата.

Набрзо, слугата видел дека Келешот застанува, го става писмото на еден камен и се обидува да го отвори со нож.

Слугата веднаш истрчал од шумата: „Келеш! Што правиш?! Бегот ти рече да не ја дознаеш тајната! Ќе ти ја отсече главата!“

Келешот се стресил и го скрил писмото зад грбот.

„Еј, Назми! Што правиш тука? Што гледаш?!“

Слугата, збунет, рекол: „Гледам дека се обидуваш да ја дознаеш тајната!“

Келешот се насмеал со неговата наивна, селска насмевка.

„Ах, Назми, Назми! Ти си голем глупак! Јас воопшто не се обидував да ја дознаам тајната што е внатре во писмото! Јас сакав да ја дознаам тајната што е однадвор! Сакав да видам колку восок ставил Бегот! Да видам дали е од пчела или од свеќа!“

Слугата, збунет од оваа „логика“, се вратил кај Бегот и му рекол: „Бегу, Келешот не се обидува да ја дознае тајната на писмото. Тој сака да дознае колку е квалитетен восокот!“

Бегот се насмеал: „Тој е навистина Келеш! Толку е глупав што го интересира восокот, а не тајната! Остави го да оди!“

Келешот го однел писмото, ја завршил работата и се вратил неповреден.

Поука:

Понекогаш, најдобриот начин да се заштитите од оние кои се моќни и кои се сомневаат во вас е да ја прифатите улогата што ви ја дале. Со тоа што се преправал дека е фокусиран на неважна, буквална работа (восокот), Келешот успеал да ја оттргне моќта на Бегот и да ја заврши својата мисија. Вистинската итрина не е секогаш во тоа да се биде најпаметен, туку во тоа да се биде најдобар во тоа да се биде она што другите очекуваат да бидеш.

Comments

Прочитај повеќе

Скриениот код на Балканот (де-романизација на Балканот)

Зошто ДНК тестовите ве лажат за Александар Велики? Сигурно барем еднаш, додека сте скролале низ социјалните мрежи, ви излегла реклама за некоја од оние модерни компании за ДНК тестирање. Ветувањето е примамливо: „Испратете ни примерок од вашата плунка, платете 100 евра и дознајте дали во вашите вени тече крвта на Александар Велики или Филип Втори!“ Звучи фантастично, нели? Готови сте да ги извадите парите, убедени дека науката конечно ја решила најголемата балканска мистерија. Но, пред да го направите тоа, имам една лоша и една фасцинантна вест за вас. Лошата вест е дека тие реклами безобразно ве лажат. Фасцинантната вест е дека вистинската наука всушност откри нешто многу поинтересно во кралските гробници. Ајде да ги тргнеме митовите настрана и да погледнеме што навистина вели генетиката до денес, во 2026 година. Проблемот со „пепелта“ на Филип Втори Кога археолозите го открија спектакуларниот кралски комплекс во Вергина (древната Ајга), светот занеме. Златни ларнак...

Прочитајте повеќе »

Никита од Драговитија

Никита (во латинските извори запишан како Papa Nicetas или Niquinta ) бил влијателен богомилски епископ (водач) од Константинопол , кој живеел во 12 век. Тој е една од клучните историски фигури кои ја докажуваат директната врска и силното влијание на балканското богомилство врз средновековните дуалистички движења во Западна Европа, поточно врз Катарите (познати и како Албигојци) во Франција и Италија. Мисијата во Италија и Франција (1160-тите години) Во тој период, катарското движење во Ломбардија (Италија) и Лангдок (јужна Франција) веќе било во голем подем, но локалните заедници имале внатрешни сомнежи и поделби околу нивното духовно наследство и линија на ракополагање ( ordo ). За да го реши ова, Никита отпатувал на Запад. Тој имал огромен авторитет бидејќи доаѓал директно од Истокот, кој за Катарите бил изворот на „чистата и вистинска христијанска вера“. Носител на „радикалниот дуализам“ Пред доаѓањето на Никита, повеќето западни Катари практикувале умерен дуализам ...

Прочитајте повеќе »

Опсадата на Антиохија (1097–1098)

Опсадата на Антиохија била еден од најтешките и најсуровите моменти во Првата крстоносна војна. Таа се одвивала во две фази: Крстоносците го опседнуваат градот: Од октомври 1097 до јуни 1098 година, крстоносците гладувале и страдале пред ѕидините на Антиохија. Градот конечно паднал во нивни раце благодарение на предавство одвнатре (ерменски стражар по име Фируз му отворил капија на Боемунд од Таранто). Крстоносците стануваат опседнати: Само неколку дена по влегувањето во градот, пристигнала огромна муслиманска војска предводена од Кербога , атабегот на Мосул. Сега крстоносците биле тие кои биле заробени и опколени внатре во градот, без храна и со многу низок морал. Битката и „Чудото“ со Светото Копје Пресвртот се случил поради психолошки и религиозен поттик. Еден сиромашен монах, Петар Вартоломеј, тврдел дека имал визија во која Свети Андреј му открил каде е закопано Светото Копје (копјето со кое бил прободен Исус на крстот). По кратко копање во катедралата во Антиохиј...

Прочитајте повеќе »

Како „Првиот ден“ стана „Последен ден“

Константин Велики (Константин I), кој во 321 година од нашата ера го донел историскиот декрет со кој неделата ја прогласил за официјален ден за одмор во Римската Империја. Иако денес ова го гледаме како чисто христијански чин, вистината зад неговата одлука е фасцинантна мешавина од политичка прагматичност, верски синкретизам (мешање) и брилијантна стратегија за обединување на империјата. Еве како се случило тоа, што го поттикнало и какви биле реакциите. Зошто токму недела и зошто тогаш? Константин бил врховен владетел на империја која била длабоко поделена. Христијанството брзо растело, но паганството сè уште било доминантна сила, особено меѓу војската и елитата. Константин морал да најде начин да ги задоволи двете страни без да предизвика граѓанска војна. Кодот на „Непобедливото Сонце“ (Sol Invictus): Во декретот од 321 година, Константин всушност не ја нарекува неделата „ден Господов“, туку „Вредниот ден на Сонцето“ ( dies Solis ). Паганите во империјата го обож...

Прочитајте повеќе »

Моќта на навиките

Како мали промени го менуваат животот Моќта на секојдневните рутини Сите ние имаме навики. Некои се добри, некои се лоши, а повеќето од нив извршуваме автоматски, без никаква свесна мисла. Сепак, токму овие мали, повторливи дејства го обликуваат нашиот живот повеќе од сè друго. Дали некогаш сте се запрашале зошто некои луѓе постојано напредуваат, додека други остануваат заглавени на исто место? Одговорот често не лежи во големите, драматични одлуки, туку во ситните навики што ги практикуваат секој ден. Моќта на навиките е една од најпотценетите сили во човечкиот живот, а разбирањето како функционираат може да биде клучот кон трансформација која трае цел живот. Навиките се како невидливи нишки што го ткаат нашето секојдневие. Тие се основата врз која се гради секој успех, но и секој неуспех. Кога стануваме наутро и првото нешто што го правиме е да го провериме телефонот, тоа е навика. Кога одлучуваме да одиме на прошетка наместо да гледаме телевизија, тоа е исто така навика. Разликата п...

Прочитајте повеќе »

makgrom

Search This Blog