Келешот, чашката ракија и месечината

Една вечер, Келешот се враќал уморен од работа и решил да се почести. Влегол во гостилницата на чорбаџијата (истиот, скржавиот), и побарал една чашка ракија.

Ракијата била одлична, но многу скапа. Келешот ја испил, се чувствувал подобро, но тогаш сфатил дека нема пари да ја плати.

Чорбаџијата, кој будно го следел, веднаш дошол до неговата маса.

„Е, Келеш! Плати ја ракијата! Или знаеш што те чека!“

Келешот, кој се сетил дека има нула денари во џебот, станал многу вознемирен. Тогаш, погледнал низ прозорецот. Надвор, на црното небо, силно светлела полната месечина.

Келешот го погледнал Чорбаџијата со најсериозното лице што можел да го направи.

„Чорбаџијо“, рекол Келешот. „Јас сум чесен човек. Ќе ти платам веднаш! Само дај ми ја сметката, но не во пари.“

Чорбаџијата се зачудил. „Што зборуваш? Како ќе платиш, со камења?“

Келешот покажал со прстот кон полната месечина.

„Јас ти плаќам со светлината од месечината! Ти ја пиев ракијата под нејзината светлина, така што светлината е твоја! Тоа е исто како да си зел пари!“

Чорбаџијата и гостите почнале да се смеат на глас.

„Ах, Келеш! Ти си навистина најголемиот глупак на Мариово! Дали мислиш дека можам да ја ставам месечината во каса? Плати веднаш!“

„Добро!“, рекол Келешот, станувајќи. „Ако не сакаш плаќање со месечина, тогаш да ти платам со звук!“

Келешот ја зел чашката од ракијата, ја превртел на масата и со тоа направил: ЅВРЦ! – звук како од паричка што паѓа на дрво.

„Еве, чорбаџијо!“, рекол Келешот. „Слушна? Тоа беше звукот на парите! Ти ја даде најчистата ракија за мојте пари, па ти го давам најчистиот звук на парите за тојата ракија!“

Чорбаџијата збеснал, но гостите почнале да аплаудираат.

„Тепај го! Тој те надмудри!“, викале тие.

Чорбаџијата, засрамен пред гостите, не можел да го истепа Келешот, а уште помалку да го натера да плати со вистински пари. Тој само одмавнал со раката.

„Оди си, Келеш! Ти си луд! Но, ако те фатам пак да ми плаќаш со звуци, ќе ти го земам палтото!“

Келешот си заминал, насмеан и задоволен, со топол стомак и чист џеб.

Понекогаш, најдобар начин да се победи алчноста и скржавоста не е со пари или со сила, туку со хумор и неочекувана, апсурдна логика. Заспијте со мислата дека звукот на парите е исто толку добар колку и самите пари, ако знаете како да го употребите!

Comments

Прочитај повеќе

Скриениот код на Балканот (де-романизација на Балканот)

Зошто ДНК тестовите ве лажат за Александар Велики? Сигурно барем еднаш, додека сте скролале низ социјалните мрежи, ви излегла реклама за некоја од оние модерни компании за ДНК тестирање. Ветувањето е примамливо: „Испратете ни примерок од вашата плунка, платете 100 евра и дознајте дали во вашите вени тече крвта на Александар Велики или Филип Втори!“ Звучи фантастично, нели? Готови сте да ги извадите парите, убедени дека науката конечно ја решила најголемата балканска мистерија. Но, пред да го направите тоа, имам една лоша и една фасцинантна вест за вас. Лошата вест е дека тие реклами безобразно ве лажат. Фасцинантната вест е дека вистинската наука всушност откри нешто многу поинтересно во кралските гробници. Ајде да ги тргнеме митовите настрана и да погледнеме што навистина вели генетиката до денес, во 2026 година. Проблемот со „пепелта“ на Филип Втори Кога археолозите го открија спектакуларниот кралски комплекс во Вергина (древната Ајга), светот занеме. Златни ларнак...

Прочитајте повеќе »

Никита од Драговитија

Никита (во латинските извори запишан како Papa Nicetas или Niquinta ) бил влијателен богомилски епископ (водач) од Константинопол , кој живеел во 12 век. Тој е една од клучните историски фигури кои ја докажуваат директната врска и силното влијание на балканското богомилство врз средновековните дуалистички движења во Западна Европа, поточно врз Катарите (познати и како Албигојци) во Франција и Италија. Мисијата во Италија и Франција (1160-тите години) Во тој период, катарското движење во Ломбардија (Италија) и Лангдок (јужна Франција) веќе било во голем подем, но локалните заедници имале внатрешни сомнежи и поделби околу нивното духовно наследство и линија на ракополагање ( ordo ). За да го реши ова, Никита отпатувал на Запад. Тој имал огромен авторитет бидејќи доаѓал директно од Истокот, кој за Катарите бил изворот на „чистата и вистинска христијанска вера“. Носител на „радикалниот дуализам“ Пред доаѓањето на Никита, повеќето западни Катари практикувале умерен дуализам ...

Прочитајте повеќе »

Опсадата на Антиохија (1097–1098)

Опсадата на Антиохија била еден од најтешките и најсуровите моменти во Првата крстоносна војна. Таа се одвивала во две фази: Крстоносците го опседнуваат градот: Од октомври 1097 до јуни 1098 година, крстоносците гладувале и страдале пред ѕидините на Антиохија. Градот конечно паднал во нивни раце благодарение на предавство одвнатре (ерменски стражар по име Фируз му отворил капија на Боемунд од Таранто). Крстоносците стануваат опседнати: Само неколку дена по влегувањето во градот, пристигнала огромна муслиманска војска предводена од Кербога , атабегот на Мосул. Сега крстоносците биле тие кои биле заробени и опколени внатре во градот, без храна и со многу низок морал. Битката и „Чудото“ со Светото Копје Пресвртот се случил поради психолошки и религиозен поттик. Еден сиромашен монах, Петар Вартоломеј, тврдел дека имал визија во која Свети Андреј му открил каде е закопано Светото Копје (копјето со кое бил прободен Исус на крстот). По кратко копање во катедралата во Антиохиј...

Прочитајте повеќе »

Како „Првиот ден“ стана „Последен ден“

Константин Велики (Константин I), кој во 321 година од нашата ера го донел историскиот декрет со кој неделата ја прогласил за официјален ден за одмор во Римската Империја. Иако денес ова го гледаме како чисто христијански чин, вистината зад неговата одлука е фасцинантна мешавина од политичка прагматичност, верски синкретизам (мешање) и брилијантна стратегија за обединување на империјата. Еве како се случило тоа, што го поттикнало и какви биле реакциите. Зошто токму недела и зошто тогаш? Константин бил врховен владетел на империја која била длабоко поделена. Христијанството брзо растело, но паганството сè уште било доминантна сила, особено меѓу војската и елитата. Константин морал да најде начин да ги задоволи двете страни без да предизвика граѓанска војна. Кодот на „Непобедливото Сонце“ (Sol Invictus): Во декретот од 321 година, Константин всушност не ја нарекува неделата „ден Господов“, туку „Вредниот ден на Сонцето“ ( dies Solis ). Паганите во империјата го обож...

Прочитајте повеќе »

Моќта на навиките

Како мали промени го менуваат животот Моќта на секојдневните рутини Сите ние имаме навики. Некои се добри, некои се лоши, а повеќето од нив извршуваме автоматски, без никаква свесна мисла. Сепак, токму овие мали, повторливи дејства го обликуваат нашиот живот повеќе од сè друго. Дали некогаш сте се запрашале зошто некои луѓе постојано напредуваат, додека други остануваат заглавени на исто место? Одговорот често не лежи во големите, драматични одлуки, туку во ситните навики што ги практикуваат секој ден. Моќта на навиките е една од најпотценетите сили во човечкиот живот, а разбирањето како функционираат може да биде клучот кон трансформација која трае цел живот. Навиките се како невидливи нишки што го ткаат нашето секојдневие. Тие се основата врз која се гради секој успех, но и секој неуспех. Кога стануваме наутро и првото нешто што го правиме е да го провериме телефонот, тоа е навика. Кога одлучуваме да одиме на прошетка наместо да гледаме телевизија, тоа е исто така навика. Разликата п...

Прочитајте повеќе »

makgrom

Search This Blog