makgrom

 Кај народот Хунза (Бурушо), усната традиција и преданијата се пренесувале со генерации покрај огништата, во длабоките и изолирани клисури на Каракорум. Најпознатата и највпечатливата легенда за нивното потекло е токму таа која ја поврзува нивната крв со војниците на Александар Македонски (кого тие традиционално го нарекуваат Сикандар Е Азам ). ​ Легендата за тројцата војници и самовилите од Хималаите ​Пред повеќе од две илјади години, војската на големиот цар Сикандар напредувала низ суровите планински масиви на Азија. Походите биле долги, исцрпувачки и полни со опасности. Меѓу илјадниците војници во фалангата, се издвојувале тројца врвни војници од гардата на Александар , придружувани од нивните жени. ​За време на еден суров зимски марш низ непристапните патеки каде што се среќаваат Хималаите и Каракорум, овие тројца војници се нашле отсечени од главнината на војската поради силни снежни лавини и одрони. Изнемоштени, премрзнати и без можност да го стигнат својот цар кој брзал ...

 Штрковите се навистина фасцинантни птици кои со векови го привлекуваат вниманието на луѓето. Покрај нивната елеганција и препознатлив изглед, еве неколку помалку познати и интересни факти за нив: ​1. Комуницираат со „тракање“, а не со пеење ​За разлика од повеќето птици, белите штркови се речиси целосно неми бидејќи немаат развиено гласовни органи (сиринкс). Наместо тоа, тие комуницираат на многу специфичен начин – со брзо и гласно удирање на клунот (тракање). Овој звук го засилуваат со помош на подвратната кеса, која делува како резонатор, а ритамот и интензитетот на тракањето пренесуваат различни пораки, од добредојде до предупредување. ​2. Тие се архитекти на „небодери“ ​Гнездата на штрковите се вистински градежни чуда. Бидејќи се враќаат во истото гнездо секоја година, тие постојано го доградуваат и прошируваат со нови гранки, кал и сено. ​Едно старо и редовно одржувано гнездо може да достигне дијаметар од над 2 метри , длабочина од неколку метри и да тежи помеѓу 500 к...

Замислете една длабока подземна пештера. Во неа, уште од своето најрано детство, живеат луѓе оковани во синџири. Нивните пранги се толку тешки што не им дозволуваат да се свртат, ниту да ја мрднат главата лево или десно; приковани се да гледаат само право пред себе, во сивиот ѕид на пештерата. ​Зад нивниот грб, високо во далечината, гори силен оган чиј пламен ја осветлува темнината. Помеѓу огнот и затворениците се издига еден низок ѕид, налик на параван зад кој кукларите ги изведуваат своите претстави. По должината на тој ѕид поминуваат други луѓе, кои на своите раменици носат најразлични предмети: камени и дрвени фигури на луѓе, скулптури на животни и разни алатки. Некои од минувачите разговараат меѓу себе, додека други молчат. ​Бидејќи окованите луѓе никогаш во животот не виделе ништо друго освен ѕидот пред себе, пламенот од огнот зад нив фрла сенки од предметите врз карпата во која гледаат. Кога некој од минувачите ќе проговори, ехото од пештерата прави гласот да изгледа како да д...

Како мали промени го менуваат животот Моќта на секојдневните рутини Сите ние имаме навики. Некои се добри, некои се лоши, а повеќето од нив извршуваме автоматски, без никаква свесна мисла. Сепак, токму овие мали, повторливи дејства го обликуваат нашиот живот повеќе од сè друго. Дали некогаш сте се запрашале зошто некои луѓе постојано напредуваат, додека други остануваат заглавени на исто место? Одговорот често не лежи во големите, драматични одлуки, туку во ситните навики што ги практикуваат секој ден. Моќта на навиките е една од најпотценетите сили во човечкиот живот, а разбирањето како функционираат може да биде клучот кон трансформација која трае цел живот. Навиките се како невидливи нишки што го ткаат нашето секојдневие. Тие се основата врз која се гради секој успех, но и секој неуспех. Кога стануваме наутро и првото нешто што го правиме е да го провериме телефонот, тоа е навика. Кога одлучуваме да одиме на прошетка наместо да гледаме телевизија, тоа е исто така навика. Разликата п...