КРАЈОТ НА КРАЛСКАТА ЛОЗА

Односот помеѓу Олимпија и Роксана е еден од најмоќните сојузи во тоа време. Иако Олимпија била позната по својата строга и доминантна природа, таа во Роксана не гледала само снаа, туку единствената шанса да ја зачува крвната линија на својот син Александар.

Сојузот на две кралици

Кога почнале војните меѓу дијадосите (генералите на Александар), Роксана и нејзиниот мал син Александар IV се нашле во смртна опасност. Олимпија, која во тоа време била во Епир, сфатила дека Касандар (синот на Антипатар) сака да го збрише семејството на Александар за да го заземе престолот.

Враќањето во Македонија: Олимпија ги повикала Роксана и внукот кај неа и заедно со војска влегле во Македонија во 317 г. пр. н. е.
Борбата кај Пидна: Кога војската на Касандар ги опколила, Олимпија, Роксана и малиот Александар се повлекле во приморскиот град Пидна. Опсадата била сурова – историчарите пишуваат дека владеел таков глад што луѓето почнале да јадат коњи, а Роксана и нејзиното дете преживувале во ужасни услови.

Предавството на Касандар

По падот на Пидна, Касандар ветил дека ќе им го поштеди животот ако Олимпија се предаде. Но, тој го прекршил ветувањето:

Погубувањето на Олимпија: Ја предал Олимпија на роднините на оние што таа ги погубила претходно, и тие ја каменувале.
Заточеништвото во Амфипол: Роксана и младиот крал не биле убиени веднаш (бидејќи народот сè уште бил лојален на името на Александар), туку биле однесени во тврдината во Амфипол.

Крајот на лозата

Таму поминале речиси седум години во изолација. Касандар наредил да им се одземат сите кралски почести и да се третираат како обични затвореници. Конечно, кога Александар IV почнал да созрева и македонските благородници почнале да бараат негово ослободување за да го преземе престолот, Касандар наредил неговиот чувар Главкија потајно да ги отруе и мајката и синот.

Нивните тела биле сокриени, но се верува дека подоцна биле пренесени во кралските гробници. Многу археолози денес го поврзуваат велелепниот гроб во Каста (Амфипол) токму со нив, иако тоа сè уште е предмет на дебата.

Штета е што лозата на Александар завршила така трагично, токму во моментот кога неговиот син требало да стане вистински крал.

Тоа бил критичниот момент кога целата империја била во исчекување. Според тогашните закони, Александар IV (синот на Роксана) бил легитимен наследник на престолот, но бидејќи бил дете, со државата управувале регенти.

Вистинската драма се случува околу 311/310 година пред новата ера, кога младиот Александар наполнил околу 13-14 години.

Зошто токму тој момент бил пресуден?

Полнолетство и гласот на народот: Во Македонија, на таа возраст момчињата веќе почнувале да се подготвуваат за воена служба и јавно претставување. Народот и лојалните генерали почнале гласно да говорат: „Време е синот на Александар Велики да излезе од притвор и да седне на престолот!“
Мировниот договор: Дијадосите (генералите-наследници) потпишале мир во кој стоело дека Касандар ќе управува со Македонија само додека момчето не стане полнолетно.
Стравот на Касандар: Касандар знаел дека штом Александар IV ќе ја земе круната, неговата моќ завршува. Уште полошо, младиот крал веројатно би побарал одмазда за убиството на неговата баба Олимпија.

Трагичниот крај во Амфипол

Наместо церемонија за крунисување, се случило предавство. Касандар сфатил дека ако не дејствува веднаш, ќе ја изгуби главата. Тој му наредил на чуварот на тврдината во Амфипол, Главкија, потајно да ги погуби Роксана и младиот Александар.

Интересен детаљ: Тие биле убиени со отров или со давење, а нивните тела биле погребани тајно за да не се предизвика бунт кај народот. Со тоа, директната лоза на Александар Македонски била засекогаш прекината.

Археолошката мистерија

Денес, во кралските гробници во Кутлеш, пронајден е еден исклучителен сребрен хидрија (сад за пепел) во т.н. „Гробница на принцот“. Многу историчари се убедени дека тоа се посмртните останки токму на синот на Роксана, кој бил погребан со кралски почести дури откако Касандар веќе немал контрола над вистината.

Замислете каков би бил светот ако овој млад човек, кој во себе ја носел крвта на Александар и челичното воспитување на Олимпија, навистина успеал да завладее.

Comments

Anonymous5/15/26, 10:42 AM
Интересни факти...
ReplyDelete
Replies

Add comment

Прочитај повеќе

Келешот и 100 души под чергата

Во старо време, во времето кога уште шеташе голема војска низ земјата, живееше еден кутар Келеш. Ниту куќа имаше, ниту стока, а за мрзлив – по мрзлив од него немаше. Цел ден ќе си лежеше под сенка, ќе си фаќаше сеир и ќе чекаше некој нешто да му даде. Еден ден, некако се докопа до едно грне со мармалад. Си лапна слатко, си ги излижа прстите, па си легна да прилегне под тремот. Арно ама, мирисот на благиот мармалад донесе цел рој муви. Му зуеја над глава, му лазеа по носот, сè додека на Келешот не му пукна филмот. Зема еден партал, замавна со раката низ воздухот и – трас! – мавна право по мармаладот каде што беа собрани мувите. Се разбуди Келешот, погледна што направил и почна да ги брои со прстот: – Една, две, три, четири... дваесет и девет, триесет... Понатаму кутриот не знаеше да брои. Му се заплетка јазикот, па за да не се мачи, од триесет скокна директно на сто: – ...иии, сто! Сто души со еден удар отепав! – викна Келешот на цел глас, фалејќи се сам пред себе. Во тој м...

Прочитајте повеќе »

Скриениот код на Балканот (де-романизација на Балканот)

Зошто ДНК тестовите ве лажат за Александар Велики? Сигурно барем еднаш, додека сте скролале низ социјалните мрежи, ви излегла реклама за некоја од оние модерни компании за ДНК тестирање. Ветувањето е примамливо: „Испратете ни примерок од вашата плунка, платете 100 евра и дознајте дали во вашите вени тече крвта на Александар Велики или Филип Втори!“ Звучи фантастично, нели? Готови сте да ги извадите парите, убедени дека науката конечно ја решила најголемата балканска мистерија. Но, пред да го направите тоа, имам една лоша и една фасцинантна вест за вас. Лошата вест е дека тие реклами безобразно ве лажат. Фасцинантната вест е дека вистинската наука всушност откри нешто многу поинтересно во кралските гробници. Ајде да ги тргнеме митовите настрана и да погледнеме што навистина вели генетиката до денес, во 2026 година. Проблемот со „пепелта“ на Филип Втори Кога археолозите го открија спектакуларниот кралски комплекс во Вергина (древната Ајга), светот занеме. Златни ларнак...

Прочитајте повеќе »

Никита од Драговитија

Никита (во латинските извори запишан како Papa Nicetas или Niquinta ) бил влијателен богомилски епископ (водач) од Константинопол , кој живеел во 12 век. Тој е една од клучните историски фигури кои ја докажуваат директната врска и силното влијание на балканското богомилство врз средновековните дуалистички движења во Западна Европа, поточно врз Катарите (познати и како Албигојци) во Франција и Италија. Мисијата во Италија и Франција (1160-тите години) Во тој период, катарското движење во Ломбардија (Италија) и Лангдок (јужна Франција) веќе било во голем подем, но локалните заедници имале внатрешни сомнежи и поделби околу нивното духовно наследство и линија на ракополагање ( ordo ). За да го реши ова, Никита отпатувал на Запад. Тој имал огромен авторитет бидејќи доаѓал директно од Истокот, кој за Катарите бил изворот на „чистата и вистинска христијанска вера“. Носител на „радикалниот дуализам“ Пред доаѓањето на Никита, повеќето западни Катари практикувале умерен дуализам ...

Прочитајте повеќе »

Како „Првиот ден“ стана „Последен ден“

Константин Велики (Константин I), кој во 321 година од нашата ера го донел историскиот декрет со кој неделата ја прогласил за официјален ден за одмор во Римската Империја. Иако денес ова го гледаме како чисто христијански чин, вистината зад неговата одлука е фасцинантна мешавина од политичка прагматичност, верски синкретизам (мешање) и брилијантна стратегија за обединување на империјата. Еве како се случило тоа, што го поттикнало и какви биле реакциите. Зошто токму недела и зошто тогаш? Константин бил врховен владетел на империја која била длабоко поделена. Христијанството брзо растело, но паганството сè уште било доминантна сила, особено меѓу војската и елитата. Константин морал да најде начин да ги задоволи двете страни без да предизвика граѓанска војна. Кодот на „Непобедливото Сонце“ (Sol Invictus): Во декретот од 321 година, Константин всушност не ја нарекува неделата „ден Господов“, туку „Вредниот ден на Сонцето“ ( dies Solis ). Паганите во империјата го обож...

Прочитајте повеќе »

Опсадата на Антиохија (1097–1098)

Опсадата на Антиохија била еден од најтешките и најсуровите моменти во Првата крстоносна војна. Таа се одвивала во две фази: Крстоносците го опседнуваат градот: Од октомври 1097 до јуни 1098 година, крстоносците гладувале и страдале пред ѕидините на Антиохија. Градот конечно паднал во нивни раце благодарение на предавство одвнатре (ерменски стражар по име Фируз му отворил капија на Боемунд од Таранто). Крстоносците стануваат опседнати: Само неколку дена по влегувањето во градот, пристигнала огромна муслиманска војска предводена од Кербога , атабегот на Мосул. Сега крстоносците биле тие кои биле заробени и опколени внатре во градот, без храна и со многу низок морал. Битката и „Чудото“ со Светото Копје Пресвртот се случил поради психолошки и религиозен поттик. Еден сиромашен монах, Петар Вартоломеј, тврдел дека имал визија во која Свети Андреј му открил каде е закопано Светото Копје (копјето со кое бил прободен Исус на крстот). По кратко копање во катедралата во Антиохиј...

Прочитајте повеќе »

Нападите врз водоснабдителните системи низ историјата

Нападите врз водоснабдителните системи низ историјата најчесто се користеле како воена тактика за време на конфликти (труење бунари, уривање брани) или како метод на саботажа во воени зони. Иако терористичките групи често покажувале интерес за вакви напади и имало стотици закани, во реалноста, бројот на успешни масовни терористички напади со биолошка или хемиска саботажа на водовод е екстремно мал . Причината за ова е техничка: модерните водоводни системи имаат огромни количини вода што брзо ги разредуваат отровите (ефект на дилуција), а хлорирањето и филтрацијата неутрализираат голем дел од патогените. Еве ги најпознатите и историски потврдени случаи на реални напади или сериозни обиди за саботажа на водоснабдување од страна на радикални групи или поединци: 1. Заверата на групата „Накам“ (1946) Ова е можеби најпознатиот и најблискиот обид за масовно труење на водовод во историјата. Група Евреи, преживеани од Холокаустот (предводени од поетот Аба Ковнер), форм...

Прочитајте повеќе »

Моќта на навиките

Како мали промени го менуваат животот Моќта на секојдневните рутини Сите ние имаме навики. Некои се добри, некои се лоши, а повеќето од нив извршуваме автоматски, без никаква свесна мисла. Сепак, токму овие мали, повторливи дејства го обликуваат нашиот живот повеќе од сè друго. Дали некогаш сте се запрашале зошто некои луѓе постојано напредуваат, додека други остануваат заглавени на исто место? Одговорот често не лежи во големите, драматични одлуки, туку во ситните навики што ги практикуваат секој ден. Моќта на навиките е една од најпотценетите сили во човечкиот живот, а разбирањето како функционираат може да биде клучот кон трансформација која трае цел живот. Навиките се како невидливи нишки што го ткаат нашето секојдневие. Тие се основата врз која се гради секој успех, но и секој неуспех. Кога стануваме наутро и првото нешто што го правиме е да го провериме телефонот, тоа е навика. Кога одлучуваме да одиме на прошетка наместо да гледаме телевизија, тоа е исто така навика. Разликата п...

Прочитајте повеќе »

Бегство од кафезот

Бегство од кафезот: Како планината и козите ми ја спасија слободата кога светот полуде Кога се појави Корона вирусот, светот преку ноќ се претвори во огромен, глобален кафез. Државите одлучија дека најдобриот начин да ве заштитат е да ви го одземат правото на движење, правото на избор и правото на чист воздух. Градовите замреа, луѓето се затворија зад четири ѕида, исплашени за сопствените животи, чекајќи газдата или системот да им каже кога смеат да излезат на сонце. Јас одлучив дека нема да бидам дел од тоа лудило. Одбивав да прифатам било што кое ми е наметнато присилно, под било кој изговор. Додека мнозинството себично трепереше во своите бетонски кутии, мислејќи само на сопствената кожа и прифаќајќи ги сите можни ограничувања, јас му свртев грб на тоа исплашено општество. Мојот одговор беше едноставен: Ако толку се плашите од заразување, јас ќе избегам од вас. Живејте си во кафезите од кои излегувате само кога ќе ве пуштат, а јас го избирам мојот сопствен пат. Го иско...

Прочитајте повеќе »

Напалм бомбите во Беломорска Македонија

Употребата на напалм бомби во Беломорска (Егејска) Македонија за време на Граѓанската војна во Грција (1946–1949) претставува еден од најсуровите и најтрагичните моменти во современата македонска историја. Оваа тактика, која првпат во историјата е масовно тестирана токму на овој терен (години пред Виетнамската војна), директно доведе до скршување на воениот отпор, физичко уништување на селата и масовен егзодус на македонското население. Еве како и зошто напалмот имаше толку деструктивно влијание врз Македонците во тој регион: Битката за Вичо и Грамос (1948–1949) Македонците во Егејска Македонија беа масовно мобилизирани во редовите на ДАГ (Демократската армија на Грција) преку организациите како НОФ (Народноослободителен фронт). Во последните фази од војната, главните упоришта на овој отпор беа концентрирани на планинските масиви Вичо и Грамос . Владината грчка армија, со огромна логистичка, финансиска и воена поддршка од САД и Велика Британија (во рамките на Трумановата ...

Прочитајте повеќе »

Невидливата пирамида: Како еден антички трик го смени умот на човештвото

Кога неодамна светските медиуми објавија дека со помош на модерна технологија е откриен нов, скриен коридор долг девет метри зад главниот влез во Големата пирамида во Гиза, јавноста повторно се запраша: Уште колку години ни се потребни за да ја откриеме сета мистерија на оваа градба стара над 4.500 години? Но, додека археолозите дебатираат за техничките детали, вистинското прашање не е што крие каменот, туку зошто древните мајстори воопшто ги оставале тие празнини? Дали некогаш сте помислиле дека тие „сензационални празни простори“ биле едноставно генијален трик? Трка со времето за да се скрати изградбата пред да почине фараонот? Можеби самиот владетел-бог бил изигран од своите архитекти за побрзо да се заврши проектот? Од инженерски аспект, празнините во пирамидите се совршенство – тие ја олеснуваат конструкцијата за да не се урне внатрешноста под тежината на милиони тони камен. Фараонот добивал грандиозна планина, а мајсторите си ја олеснувале работата. Но, што ако отиде...

Прочитајте повеќе »

makgrom

Search This Blog