Нападите врз водоснабдителните системи низ историјата најчесто се користеле како воена тактика за време на конфликти (труење бунари, уривање брани) или како метод на саботажа во воени зони. Иако терористичките групи често покажувале интерес за вакви напади и имало стотици закани, во реалноста, бројот на успешни масовни терористички напади со биолошка или хемиска саботажа на водовод е екстремно мал . Причината за ова е техничка: модерните водоводни системи имаат огромни количини вода што брзо ги разредуваат отровите (ефект на дилуција), а хлорирањето и филтрацијата неутрализираат голем дел од патогените. Еве ги најпознатите и историски потврдени случаи на реални напади или сериозни обиди за саботажа на водоснабдување од страна на радикални групи или поединци: 1. Заверата на групата „Накам“ (1946) Ова е можеби најпознатиот и најблискиот обид за масовно труење на водовод во историјата. Група Евреи, преживеани од Холокаустот (предводени од поетот Аба Ковнер), форм...