Чаршиска расправа во Прилеп

Image
​Во меаната на Тале, под дебелата сенка на стариот орев, атмосферата беше вжештена. На масата стоеја три празни бокали од по литар, чинија со остатоци од запечен грав и неколку лути пиперки. Околу масата седеа тројца: Блаже (учителот, кој тукушто се вратил со диплома од Солун), Ило (стариот занаетчија и терзија) и Коле (пазарџија, познат по тоа што кога зборува, со рацете мавта како да брка муви). ​Учителот Блаже, со очила на носот и сериозен израз, ја чукна со прст книгата по историја што ја носеше со себе. ​– Абе луѓе, разберете науката што вели! – рече Блаже со авторитетен тон. – Марко бил вазал на Султанот. Морал да плаќа данок и да оди во војска за нив. Тоа го пишува во тефтерите. Маричката битка го скршила. Неговите браќа и братучеди го предале, го оставиле сам, па морал да потпише. Каков Супермен, какви бакрачи, тоа се народни измислици за утеха! ​Стариот Ило полека го зеде бокалот, го допи последното кадифено црвено вино, па го погледна учителот преку веѓите. ​– Абе Блаже,...

Трпе, берберот и „бесплатната“ среќа



Во срцето на Старата чаршија, кај берберот мајстор Ристе, секогаш беше погласно отколку на пазарот. Ристе не само што стрижеше, туку и „преведуваше“ од сите светски јазици на чист чаршиски жаргон.

​Еден ден, во дуќанот влегува Трпе — локалниот мераклија за дебати и човек што сака да помине „најевтино“ во животот.

​— „Мајстор Ристе,“ вели Трпе, седејќи на столот, „гледам си ставил натпис на вратата: 'Денес се плаќа, утре е гратис'. Значи ли тоа дека ако дојдам утре, нема да ми земеш ни денар?“

​Ристе, со ножиците во рака, само се насмевна под мустаќот и му одговори:

„Точно така, Трпе мој. Кој ќе дојде 'утре', за него е чест од куќата.“

​Трпе си ја плати фризурата (со малку кукање за цената) и си замина со план во главата. Цела вечер не спиеше, чекајќи го големиот попуст.

​Следното утро, уште не се отвориле ќепенците, Трпе прв пред дуќан. Влегува внатре со насмевка од уво до уво:

„Еве ме мајсторе! Денес е тоа 'утре' од вчера. Стрижи ме сега, па да си одиме по работа!“

​Ристе полека го наметна со чаршафот, му ја на сапуни четката и смирено му покажа со прст кон истиот натпис на вратата:

„Денес се плаќа, утре е гратис.“


​— „Ама мајсторе, ова го пишуваше и вчера!“ — викна Трпе.

​— „Е па, Трпе,“ рече Ристе со филозофски мир, „прочитај убаво. Пак пишува истото. Ти си дошол 'денес'. Кога ќе дојдеш 'утре', тогаш ќе биде без пари. Ама работата е што, кога и да дојдеш, секогаш е 'денес'!“

Поука на чаршијата:

​Во чаршијата, времето е релативна работа, ама кешот е секогаш апсолутен. Ако сакаш нешто гратис, најдобро е да си го донесеш од дома!

Comments

Popular posts from this blog

Заробена светлина: Разговор покрај огништето

Влијанието на кафето врз организмот 

Фреквенција во мракот

Проклетството на Вавилон и Александар

Космополитизам пред самиот збор воопшто да биде измислен

​Ова не е обичен јогурт, ова е Македонскиот „Ајран“

Александар III Македонски и моштите на св. Еремија

Вовчето Ќиро или вовчињата

Како и зошто настанала краватата

Кралството во главата и гласот на Матицата