ШАХ - мала историја, и еволуција на шахот

Шахот има долга и фасцинантна историја која се протега повеќе од 1.500 години. Иако неговата точна форма се менувала низ вековите, еве ги клучните фази на неговото појавување:

Корените во Индија (6-ти век)

Најраната форма на шахот се појавила во Индија во текот на 6-тиот век, за време на царството Гупта. Таа игра се викала Чатуранга (Chaturanga).

Името означувало „четири дивизии“ на војската: пешадија, коњаница, слонови и бојни коли (кои денес се претворени во пешаци, коњи, ловци и топови).

Персиското влијание: Шатранџ

Од Индија, играта се проширила во Персија (денешен Иран) околу 600-тата година под името Шатранџ.

Токму од Персија потекнува терминот „Шах-мат“, што доаѓа од персискиот израз „Shāh Māt“, што значи „кралот е во стапица“ или „кралот е мртов“.

Доаѓањето во Европа (9-ти до 15-ти век)

Преку арапскиот свет, шахот стигнал во Европа (најпрво во Шпанија и Италија) во 9-тиот век. Сепак, играта што ја знаеме денес се оформила кон крајот на 15-тиот век.

Кралицата како најсилна фигура: Во оригиналната верзија, фигурата што денес е кралица била многу слаба и се движела само по едно поле дијагонално. Околу 1475 година, во Европа биле воведени новите правила кои ја направиле кралицата најмоќна на таблата.

Краток преглед на еволуцијата:

Денешниот модерен облик на фигурите (т.н. Staunton дизајн) бил стандардизиран во 1849 година, што овозможило одржување на меѓународни турнири.

Пред да го добие името „шах“ и правилата што ги знаеме денес, играта поминала низ неколку фасцинантни фази. Ако се вратиме наназад, ќе видиме дека таа воопшто не била само забава, туку воена симулација.

Чатуранга (Индија, околу 550 н.е.)

Ова е „пра-шахот“. Се играл на табла од 8х8 наречена Аштапада. Клучната разлика била во воената симболика:

Раџа (Кралот): Се движел исто како денес.

Мантри (Советникот): Претходникот на кралицата, но бил многу слаб — се движел само по едно поле дијагонално.

Гаджа (Слонот): Претходникот на ловецот. Скокал две полиња дијагонално.

Ашва (Коњот): Се движел идентично како денешниот коњ (во форма на „L“).

Рата (Бојната кола): Претходникот на топот.

Падати (Пешаците): Се движеле само по едно поле напред.

Интересен факт: Некои историчари веруваат дека раната Чатуранга се играла со коцки, што значи дека среќата имала улога во тоа која фигура ќе ја поместите.

Шатранџ (Персија, 7-ми век)

Кога играта преминала кај Персијците, тие ја рафинирале и ја направиле поинтелектуална, отфрлајќи ги коцките.

Тука се појавуваат термините: „Шах“ (Кралот) и „Рух“ (Топ/Тврдина).

Играта била многу побавна од денешната. Бидејќи советникот (кралицата) и слонот (ловецот) биле со ограничен дострел, партиите траеле со часови, а главната стратегија била околу пешаците.

Далечни роднини: Сјангчи и Шоги

Додека Чатуранга се движела на запад, слични игри се појавиле и на исток, што сугерира заеднички предок или меѓусебно влијание:

Сјангчи (Кинески шах): Фигурите се ставаат на линиите (пресеците), а не во полињата. Постои „река“ на средината на таблата и „палата“ во која кралот мора да остане.

Шоги (Јапонски шах): Единствена по тоа што заробените фигури можете да ги вратите на таблата како ваши (правило за „спуштање“).

Зошто играта се сменила?

Главната промена се случила кога играта стигнала во Европа. На средновековните играчи Шатранџот им бил премногу бавен. Околу 1475 година, во Шпанија и Италија, фигурите добиле „моќ“: