Skip to main content

Камениот Кандован - ИРАН

 Селото Кандован не е само туристичка атракција, туку жив музеј на човечката издржливост и адаптација. 

​ Камениот сон на Кандован

​Додека светот брза кон несигурна иднина, постојат места каде времето како да е врежано во самиот камен. Едно од тие места е Кандован, магично село во северозападниот дел на Иран, кое опстојува веќе 3.000 години. Ова не е само обична населба; ова е ремек-дело на природата и човечката рака, сместено на падините на планината Саханд.

​ Архитектура родена од оган

​Она што го прави Кандован уникатно во светот е неговата „скапоцена“ архитектура. Куќите не се градени врз земјата, туку се издлабени внатре во огромни конусни карпи формирани од вулканска лава и пепел по ерпуциите на планината Саханд пред илјадници години.

  • Природна изолација: Овие камени домови имаат неверојатна термичка ефикасност. Во нивната внатрешност е пријатно ладно за време на врелите ирански лета, а неверојатно топло за време на суровите зими.
  • Жива историја: За разлика од сличните локалитети во светот (како Кападокија во Турција), Кандован е сè уште населено. Луѓето овде сè уште ги користат истите соби, кујни и скалила кои ги користеле нивните предци пред милениуми.

​Траги на историјата

​Легендите велат дека првите жители на Кандован биле луѓе кои бегале од монголските инвазии. Барајќи спас и засолниште, тие откриле дека меките вулкански карпи нудат совршена заштита. Со текот на вековите, тие го трансформирале овој суров предел во функционално село со домови, штали и складишта.

​Името „Кандован“ потекнува од персискиот збор за „кошници“, што е сосема соодветно кога ќе го погледнете селото од далечина – изгледа како огромна, камена кошница во која пулсира животот.

​ Иран: Земја на гостопримството

​Ова видео не е само прошетка низ камените ходници, туку и прозорец кон душата на Иран. Земјата на Блискиот Исток која често е погрешно разбрана, во себе крие:

  • Неверојатна природа: Од снежните врвови на Саханд до златните пустини.
  • Културно богатство: Спој на античка Персија и модерната ера.
  • Најљубезните луѓе: Гостопримството во Иран е свето правило, а жителите на Кандован се најдобриот доказ за тоа.


​Видеото ве води директно во внатрешноста на овие камени домови. Ќе видите како изгледа животот во простории издлабени во карпа, каде секој агол раскажува приказна стара три милениуми. Ова е последната снимка на мирот, тишината и спокојот на едно место кое преживеало империи, а сега стои пред лицето на модерната историја.


Comments

Прочитај повеќе

Келешот и 100 души под чергата

​Во старо време, во времето кога уште шеташе голема војска низ земјата, живееше еден кутар Келеш. Ниту куќа имаше, ниту стока, а за мрзлив – по мрзлив од него немаше. Цел ден ќе си лежеше под сенка, ќе си фаќаше сеир и ќе чекаше некој нешто да му даде. ​Еден ден, некако се докопа до едно грне со мармалад. Си лапна слатко, си ги излижа прстите, па си легна да прилегне под тремот. Арно ама, мирисот на благиот мармалад донесе цел рој муви. Му зуеја над глава, му лазеа по носот, сè додека на Келешот не му пукна филмот. Зема еден партал, замавна со раката низ воздухот и – трас! – мавна право по мармаладот каде што беа собрани мувите. ​Се разбуди Келешот, погледна што направил и почна да ги брои со прстот: – Една, две, три, четири... дваесет и девет, триесет... ​Понатаму кутриот не знаеше да брои. Му се заплетка јазикот, па за да не се мачи, од триесет скокна директно на сто: – ...иии, сто! Сто души со еден удар отепав! – викна Келешот на цел глас, фалејќи се сам пред себе. ​Во тој м...

Скриениот код на Балканот (де-романизација на Балканот)

  Зошто ДНК тестовите ве лажат за Александар Велики? ​ Сигурно барем еднаш, додека сте скролале низ социјалните мрежи, ви излегла реклама за некоја од оние модерни компании за ДНК тестирање. Ветувањето е примамливо: „Испратете ни примерок од вашата плунка, платете 100 евра и дознајте дали во вашите вени тече крвта на Александар Велики или Филип Втори!“ ​Звучи фантастично, нели? Готови сте да ги извадите парите, убедени дека науката конечно ја решила најголемата балканска мистерија. ​Но, пред да го направите тоа, имам една лоша и една фасцинантна вест за вас. Лошата вест е дека тие реклами безобразно ве лажат. Фасцинантната вест е дека вистинската наука всушност откри нешто многу поинтересно во кралските гробници. ​Ајде да ги тргнеме митовите настрана и да погледнеме што навистина вели генетиката до денес, во 2026 година. ​Проблемот со „пепелта“ на Филип Втори ​Кога археолозите го открија спектакуларниот кралски комплекс во Вергина (древната Ајга), светот занеме. Златни ларнак...

Никита од Драговитија

Никита (во латинските извори запишан како Papa Nicetas или Niquinta ) бил влијателен богомилски епископ (водач) од Константинопол , кој живеел во 12 век. ​Тој е една од клучните историски фигури кои ја докажуваат директната врска и силното влијание на балканското богомилство врз средновековните дуалистички движења во Западна Европа, поточно врз Катарите (познати и како Албигојци) во Франција и Италија. ​Мисијата во Италија и Франција (1160-тите години) ​Во тој период, катарското движење во Ломбардија (Италија) и Лангдок (јужна Франција) веќе било во голем подем, но локалните заедници имале внатрешни сомнежи и поделби околу нивното духовно наследство и линија на ракополагање ( ordo ). ​За да го реши ова, Никита отпатувал на Запад. Тој имал огромен авторитет бидејќи доаѓал директно од Истокот, кој за Катарите бил изворот на „чистата и вистинска христијанска вера“. ​ Носител на „радикалниот дуализам“ ​Пред доаѓањето на Никита, повеќето западни Катари практикувале умерен дуализам ...

​Како „Првиот ден“ стана „Последен ден“

  Константин Велики (Константин I), кој во 321 година од нашата ера го донел историскиот декрет со кој неделата ја прогласил за официјален ден за одмор во Римската Империја. ​Иако денес ова го гледаме како чисто христијански чин, вистината зад неговата одлука е фасцинантна мешавина од политичка прагматичност, верски синкретизам (мешање) и брилијантна стратегија за обединување на империјата. ​Еве како се случило тоа, што го поттикнало и какви биле реакциите. ​ Зошто токму недела и зошто тогаш? ​Константин бил врховен владетел на империја која била длабоко поделена. Христијанството брзо растело, но паганството сè уште било доминантна сила, особено меѓу војската и елитата. Константин морал да најде начин да ги задоволи двете страни без да предизвика граѓанска војна. ​ Кодот на „Непобедливото Сонце“ (Sol Invictus): Во декретот од 321 година, Константин всушност не ја нарекува неделата „ден Господов“, туку „Вредниот ден на Сонцето“ ( dies Solis ). Паганите во империјата го обож...

Опсадата на Антиохија (1097–1098)

Опсадата на Антиохија била еден од најтешките и најсуровите моменти во Првата крстоносна војна. Таа се одвивала во две фази: ​ Крстоносците го опседнуваат градот: Од октомври 1097 до јуни 1098 година, крстоносците гладувале и страдале пред ѕидините на Антиохија. Градот конечно паднал во нивни раце благодарение на предавство одвнатре (ерменски стражар по име Фируз му отворил капија на Боемунд од Таранто). ​ Крстоносците стануваат опседнати: Само неколку дена по влегувањето во градот, пристигнала огромна муслиманска војска предводена од Кербога , атабегот на Мосул. Сега крстоносците биле тие кои биле заробени и опколени внатре во градот, без храна и со многу низок морал. ​Битката и „Чудото“ со Светото Копје ​Пресвртот се случил поради психолошки и религиозен поттик. Еден сиромашен монах, Петар Вартоломеј, тврдел дека имал визија во која Свети Андреј му открил каде е закопано Светото Копје (копјето со кое бил прободен Исус на крстот). ​По кратко копање во катедралата во Антиохиј...