Страницата 25

Image
  Канцеларијата на третиот кат во зградата на МАНУ мирисаше на стари книги, филтер-кафе и влага од Вардар, кој мрзливо течеше надвор под мајското сонце. На бирото на академик Бранко, расфрлани меѓу триста трудови за квантна физика, лежеа неколку испечатени страници со логото на ЦИА. ​До него, помладиот научен соработник Филип, со ракавите засукани до лакти, возбудено гестикулираше со пенкалото. На фотелјата наспроти нив, со очила спуштени на врвот на носот, седеше професорката Елена, која смирено пиеше чај од нане. ​„Ви кажувам, професорке, не е работата само за кликови на социјалните мрежи,“ речиси шепотеше Филип, како да се плашеше дека ѕидовите имаат уши. „Документот од 1983 е чиста математика. Мекдонел пишува за холографскиот универзум . Тоа значи дека ова што го допираме — ова биро, оваа шолја — е само 3Д проекција од информации запишани на некоја подалечна граница. Матрикс, пред Матрикс!“ ​Бранко се поднасмевна, го тргна погледот од компјутерот и ја почеша побелената брада...

Каде се сретнале кралевите? Легендата за Светиот Град и потеклото на Плачковица


          

Каде се сретнале кралевите? Легендата за Светиот Град и потеклото на Плачковица


Вовед:

​Планината Плачковица, чие име е обвиткано во магла од солзи, крие една стара легенда која ја поврзува историјата на Македонија со моќта на пријателството и емоциите. Во срцето на ова предание е средбата на двајца кралеви и митскиот Свет Град.

Средба во Светиот Град

​Според преданието, во времето на неговата моќ, Александар III Македонски престојувал кај неговиот сојузник, кралот на Пајонија, Липиј. Двајцата владетели се состанале на платото на денешна Плачковица, во местото наречено Свет Град – симбол на нивниот сојуз.

​Таму, во срцето на планината, Александар и Липиј разговарале за иднината, договарајќи се да продолжат со цврсти, добрососедски односи. Се обврзале да си помагаат во сите државнички прашања, „во добро и во зло“, зацврстувајќи го сојузот меѓу македонскиот и пајонскиот народ.

Реката од радосници

​По спогодбата, радоста на кралевите била толку голема и искрена што им немало крај. Нивната емоција се пренела и во народот кој бил присутен на овој историски настан. Сите, како кралевите, почнале да плачат и да ронат солзи радосници.

​Овие солзи не биле обични – тие биле толку обилни што се слеале во поток, создавајќи река. Тогашните мештани, сведоци на оваа емотивна сцена, ја нарекле реката Плачковица, во чест на плачот на радоста и среќата. Подоцна, истото име било дадено и на планината, која оттогаш го носи името Плачковица, вечно чувајќи ја легендата за сојузот на двајцата кралеви.

⚔️ Сподели ја оваа објава:
© Mak Grom — Духот на Македонија

Comments

Popular posts from this blog

Заробена светлина: Разговор покрај огништето

Влијанието на кафето врз организмот 

Фреквенција во мракот

Проклетството на Вавилон и Александар

​Ова не е обичен јогурт, ова е Македонскиот „Ајран“

Космополитизам пред самиот збор воопшто да биде измислен

Александар III Македонски и моштите на св. Еремија

Вовчето Ќиро или вовчињата

Како и зошто настанала краватата

Кралството во главата и гласот на Матицата