Љубовта на Никола Тесла кон гулабите

 

Љубовта на Никола Тесла кон гулабите не била само минлива пасија или обично хоби; таа била една од најинтимните и најнеобичните карактеристики на неговиот карактер, особено во неговите подоцнежни години во Њујорк.

​

​Секојдневниот ритуал во Њујорк

​Додека живеел во хотелот „Њујоркер“, Тесла секојдневно одел во Брајант Парк или пред јавната библиотека на Петтата авенија за да ги храни гулабите. Доколку бил болен или спречен да излезе, тој ангажирал хотелски работници да го прават тоа наместо него, честопати оставајќи прецизни инструкции и пари за најквалитетната храна.

​

 „Белата гулабица“ – Неговата најголема љубов

​Најпознатата приказна е за една посебна, снежно бела гулабица која Тесла ја опишувал како центар на неговиот свет. Тој изјавил:

​„Ја сакав таа гулабица како што маж ја сака жената, и таа ме сакаше мене. Додека ја имав неа, мојот живот имаше смисла.“

​Тесла тврдел дека оваа гулабица можела да го почувствува неговиот повик каде и да се наоѓа. Кога таа се разболела, тој со денови останал во својата соба негувајќи ја, трошејќи илјадници долари за да конструира посебен уред кој ќе ѝ помогне на нејзиното скршено крило и нога да зараснат.

​

 Мистичното искуство и крајот на една ера

​Според неговите лични записи, една ноќ во 1922 година, гулабицата долетала до неговиот прозорец во хотелот „Сент Регис“. Тесла тврдел дека видел силна, заслепувачка светлина како доаѓа од нејзините очи – светлина која била посилна од било кој негов вештачки изум. Набргу потоа, гулабицата починала во неговите раце. Тесла верувал дека со нејзината смрт, неговата креативна моќ почнала да гасне.

​

 Психолошки и симболички аспект

​Многу биоографи сметаат дека гулабите биле единствените суштества со кои Тесла можел да оствари длабока емотивна врска без страв од бактерии (иако иронично, тој страдаше од мизофобија) или комплицирани човечки социјални норми.

• ​Тој ги лекувал повредените гулаби во својата хотелска соба, претворајќи ја во еден вид „птичја болница“.
• ​Осаменост: Како што стареел и се повлекувал од јавниот живот, овие птици станале неговите најверни пријатели.

​

„Гнездото“ во хотелот

​Поради неговата навика да ги чува птиците во собата, тој честопати имал проблеми со управата на хотелите во кои престојувал. Хотелот „Њујоркер“ на крајот се помирил со неговата необичност, иако прозорците на неговиот апартман секогаш биле отворени за неговите „крилести пријатели“ да можат слободно да доаѓаат и си одат.

Иако на прв поглед љубовта кон гулабите изгледа како чисто емотивна пасија, таа кај Тесла била длабоко испреплетена со неговиот научен ум и начинот на кој го гледал универзумот во последната фаза од неговиот живот.

​Оваа врска влијаела врз неговите теории и размислувања на неколку клучни начини:

​

 Биолошкиот механизам како „Автомат“

​Тесла верувал дека сите живи суштества, вклучувајќи ги и гулабите, се всушност „месојадни автомати“ (meat machines). Тој сметал дека тие само реагираат на надворешни дразби (светлина, магнетни полиња, радио бранови).

• ​Влијание: Набљудувајќи ги гулабите како се движат и реагираат, тој ги развивал своите идеи за телеавтоматика (далечинско управување). Неговата фасцинација со тоа како една птица „знае“ каде да лета, ја хранела неговата теорија дека сите движења во природата се управувани од невидливи етерски сили.

​ 

Енергетскиот пренос и „Светлината“

​Приказната за белата гулабица и силната светлина што ја видел во нејзините очи не била само поетска метафора за Тесла. Тој бил убеден дека тоа е вистински енергетски феномен.

• ​Влијание: Ова го зацврстило неговото верување во постоењето на Етерот како медиум кој пренесува енергија. Тој почнал да размислува за пренос на енергија кој не е само механички или електричен, туку има суптилна, речиси духовна димензија. Ова се рефлектирало во неговите подоцнежни (иако никогаш целосно реализирани) идеи за безжичен пренос на енергија низ целата планета, верувајќи дека и самата Земја „дише“ со енергија.

​

 Биометрика и безжична комуникација

​Тесла бил фасциниран од навигациските способности на гулабите. Во време кога науката сè уште не разбирала како птиците се ориентираат, Тесла претпоставувал дека тие се усогласени со магнетните линии на Земјата.

• ​Влијание: Ова го поттикнало да размислува за резонанца. Неговите теории за Земјината резонанца (идејата дека Земјата може да се натера да вибрира на одредена фреквенција) биле под влијание на идејата дека природата веќе ги користи овие невидливи канали за комуникација меѓу живите суштества.

​

 Фокус на „Чиста“ енергија

​Неговата изолација со птиците го оддалечила од комерцијалната наука и го насочила кон апстрактни концепти. Тој станал опседнат со идејата за космичка енергија која е достапна за сите, исто како што природата е достапна за птиците.

 Наместо да се фокусира на профитабилни пронајдоци, тој потрошил години обидувајќи се да конструира уреди кои би црпеле енергија директно од околината – идеи кои денес се на границата меѓу генијалност и теоретска фикција.

Во овој период, Тесла честопати бил исмеван од современиците. Додека тие гледале „осамен старец кој зборува со птици“, Тесла во тие птици гледал совршени природни предаватели и приемници на енергија.