Skip to main content

Во Јужна Кореа луѓето доброволно одат во затвор

 


Во Јужна Кореа луѓето доброволно одат во затвор...

Тоа е еден од најфасцинантните, но и најтажните феномени на модерното живеење во Јужна Кореја.

​Не станува збор за вистински државни затвори, туку за специјално дизајнирани „лажни затвори“ кои функционираат како центри за релаксација и изолација. Најпознатиот ваков објект се вика „Затвор во мене“ (Prison Inside Me), лоциран во градот Хонгчеон.

​Овој тренд открива многу за притисокот под кој живеат луѓето во таа земја:

​Како изгледа престојот?

​Луѓето доброволно плаќаат (околу 80 до 100 евра за престој од 24 или 48 часа) за да бидат лишени од слобода. Правилата се строги:

  • Целосна изолација: Секој „затвореник“ добива своја ситна ќелија од околу 5 до 6 квадратни метри. Внатре нема кревет (се спие на под во традиционален стил), нема огледала, ниту часовник.
  • Технолошки детокс: На самиот влез се одземаат мобилните телефони, лаптопите и сите електронски уреди.
  • Минимална храна: Храната (најчесто едноставна оризна каша или варен компир) се доставува низ мал отвор на затворската врата.
  • Затворска униформа: Сите носат исти сини или сиви затворски униформи.
  • Без комуникација: Разговорот со другите „затвореници“ е строго забранет.

​Вратите на ќелиите се заклучуваат однадвор, но за безбедност, клиентите сепак имаат копче со кое можат самите да ја отворат вратата одвнатре доколку добијат напад на паника или итна потреба да излезат.

​Зошто луѓето го прават ова?

​Главната причина е екстремниот стрес и исцрпеност (burnout). Јужна Кореја има една од најинтензивните и најкомпетитивните работни и образовни култури во светот. Просечниот работник таму поминува огромно време на работа, а општествениот притисок за успех е огромен.

​Основачот на овој центар, кој и самиот бил поранешен обвинител кој работел по 100 часа неделно, ја добил идејата токму од лична исцрпеност. Тој изјавил дека во тие моменти посакувал едноставно да го затворат во самица на една недела само за да се одмори, бидејќи немал храброст сам да даде отказ од работата.

„Вистинскиот затвор не е ова место тука. Вистинскиот затвор е светот таму надвор, во кој секојдневно се враќаме.“ – велат основачите на центарот.


​Нова димензија на феноменот: Родители во изолација

​Во последно време, овие објекти се користат и за уште една специфична намена. Имено, во Јужна Кореја е во голем пораст феноменот на млади луѓе кои целосно се повлекуваат од општеството и со години не излегуваат од своите соби (феномен познат како хикикомори во Јапонија).

​Невладини организации организираат програми каде родителите на овие млади луѓе доброволно одат во овие „затворски“ ќелии на неколку дена. Целта е самите да ја искусат целосната изолација за да можат подобро да го разберат „емотивниот затвор“ во кој живеат нивните деца и да најдат начин повторно да воспостават контакт со нив.

Comments

Прочитај повеќе

Скриениот код на Балканот (де-романизација на Балканот)

  Зошто ДНК тестовите ве лажат за Александар Велики? ​ Сигурно барем еднаш, додека сте скролале низ социјалните мрежи, ви излегла реклама за некоја од оние модерни компании за ДНК тестирање. Ветувањето е примамливо: „Испратете ни примерок од вашата плунка, платете 100 евра и дознајте дали во вашите вени тече крвта на Александар Велики или Филип Втори!“ ​Звучи фантастично, нели? Готови сте да ги извадите парите, убедени дека науката конечно ја решила најголемата балканска мистерија. ​Но, пред да го направите тоа, имам една лоша и една фасцинантна вест за вас. Лошата вест е дека тие реклами безобразно ве лажат. Фасцинантната вест е дека вистинската наука всушност откри нешто многу поинтересно во кралските гробници. ​Ајде да ги тргнеме митовите настрана и да погледнеме што навистина вели генетиката до денес, во 2026 година. ​Проблемот со „пепелта“ на Филип Втори ​Кога археолозите го открија спектакуларниот кралски комплекс во Вергина (древната Ајга), светот занеме. Златни ларнак...

Никита од Драговитија

Никита (во латинските извори запишан како Papa Nicetas или Niquinta ) бил влијателен богомилски епископ (водач) од Константинопол , кој живеел во 12 век. ​Тој е една од клучните историски фигури кои ја докажуваат директната врска и силното влијание на балканското богомилство врз средновековните дуалистички движења во Западна Европа, поточно врз Катарите (познати и како Албигојци) во Франција и Италија. ​Мисијата во Италија и Франција (1160-тите години) ​Во тој период, катарското движење во Ломбардија (Италија) и Лангдок (јужна Франција) веќе било во голем подем, но локалните заедници имале внатрешни сомнежи и поделби околу нивното духовно наследство и линија на ракополагање ( ordo ). ​За да го реши ова, Никита отпатувал на Запад. Тој имал огромен авторитет бидејќи доаѓал директно од Истокот, кој за Катарите бил изворот на „чистата и вистинска христијанска вера“. ​ Носител на „радикалниот дуализам“ ​Пред доаѓањето на Никита, повеќето западни Катари практикувале умерен дуализам ...

Опсадата на Антиохија (1097–1098)

Опсадата на Антиохија била еден од најтешките и најсуровите моменти во Првата крстоносна војна. Таа се одвивала во две фази: ​ Крстоносците го опседнуваат градот: Од октомври 1097 до јуни 1098 година, крстоносците гладувале и страдале пред ѕидините на Антиохија. Градот конечно паднал во нивни раце благодарение на предавство одвнатре (ерменски стражар по име Фируз му отворил капија на Боемунд од Таранто). ​ Крстоносците стануваат опседнати: Само неколку дена по влегувањето во градот, пристигнала огромна муслиманска војска предводена од Кербога , атабегот на Мосул. Сега крстоносците биле тие кои биле заробени и опколени внатре во градот, без храна и со многу низок морал. ​Битката и „Чудото“ со Светото Копје ​Пресвртот се случил поради психолошки и религиозен поттик. Еден сиромашен монах, Петар Вартоломеј, тврдел дека имал визија во која Свети Андреј му открил каде е закопано Светото Копје (копјето со кое бил прободен Исус на крстот). ​По кратко копање во катедралата во Антиохиј...

​Како „Првиот ден“ стана „Последен ден“

  Константин Велики (Константин I), кој во 321 година од нашата ера го донел историскиот декрет со кој неделата ја прогласил за официјален ден за одмор во Римската Империја. ​Иако денес ова го гледаме како чисто христијански чин, вистината зад неговата одлука е фасцинантна мешавина од политичка прагматичност, верски синкретизам (мешање) и брилијантна стратегија за обединување на империјата. ​Еве како се случило тоа, што го поттикнало и какви биле реакциите. ​ Зошто токму недела и зошто тогаш? ​Константин бил врховен владетел на империја која била длабоко поделена. Христијанството брзо растело, но паганството сè уште било доминантна сила, особено меѓу војската и елитата. Константин морал да најде начин да ги задоволи двете страни без да предизвика граѓанска војна. ​ Кодот на „Непобедливото Сонце“ (Sol Invictus): Во декретот од 321 година, Константин всушност не ја нарекува неделата „ден Господов“, туку „Вредниот ден на Сонцето“ ( dies Solis ). Паганите во империјата го обож...

Моќта на навиките

Како мали промени го менуваат животот Моќта на секојдневните рутини Сите ние имаме навики. Некои се добри, некои се лоши, а повеќето од нив извршуваме автоматски, без никаква свесна мисла. Сепак, токму овие мали, повторливи дејства го обликуваат нашиот живот повеќе од сè друго. Дали некогаш сте се запрашале зошто некои луѓе постојано напредуваат, додека други остануваат заглавени на исто место? Одговорот често не лежи во големите, драматични одлуки, туку во ситните навики што ги практикуваат секој ден. Моќта на навиките е една од најпотценетите сили во човечкиот живот, а разбирањето како функционираат може да биде клучот кон трансформација која трае цел живот. Навиките се како невидливи нишки што го ткаат нашето секојдневие. Тие се основата врз која се гради секој успех, но и секој неуспех. Кога стануваме наутро и првото нешто што го правиме е да го провериме телефонот, тоа е навика. Кога одлучуваме да одиме на прошетка наместо да гледаме телевизија, тоа е исто така навика. Разликата п...