Страницата 25

Image
  Канцеларијата на третиот кат во зградата на МАНУ мирисаше на стари книги, филтер-кафе и влага од Вардар, кој мрзливо течеше надвор под мајското сонце. На бирото на академик Бранко, расфрлани меѓу триста трудови за квантна физика, лежеа неколку испечатени страници со логото на ЦИА. ​До него, помладиот научен соработник Филип, со ракавите засукани до лакти, возбудено гестикулираше со пенкалото. На фотелјата наспроти нив, со очила спуштени на врвот на носот, седеше професорката Елена, која смирено пиеше чај од нане. ​„Ви кажувам, професорке, не е работата само за кликови на социјалните мрежи,“ речиси шепотеше Филип, како да се плашеше дека ѕидовите имаат уши. „Документот од 1983 е чиста математика. Мекдонел пишува за холографскиот универзум . Тоа значи дека ова што го допираме — ова биро, оваа шолја — е само 3Д проекција од информации запишани на некоја подалечна граница. Матрикс, пред Матрикс!“ ​Бранко се поднасмевна, го тргна погледот од компјутерот и ја почеша побелената брада...

Во Јужна Кореа луѓето доброволно одат во затвор

 


Во Јужна Кореа луѓето доброволно одат во затвор...

Тоа е еден од најфасцинантните, но и најтажните феномени на модерното живеење во Јужна Кореја.

​Не станува збор за вистински државни затвори, туку за специјално дизајнирани „лажни затвори“ кои функционираат како центри за релаксација и изолација. Најпознатиот ваков објект се вика „Затвор во мене“ (Prison Inside Me), лоциран во градот Хонгчеон.

​Овој тренд открива многу за притисокот под кој живеат луѓето во таа земја:

​Како изгледа престојот?

​Луѓето доброволно плаќаат (околу 80 до 100 евра за престој од 24 или 48 часа) за да бидат лишени од слобода. Правилата се строги:

  • Целосна изолација: Секој „затвореник“ добива своја ситна ќелија од околу 5 до 6 квадратни метри. Внатре нема кревет (се спие на под во традиционален стил), нема огледала, ниту часовник.
  • Технолошки детокс: На самиот влез се одземаат мобилните телефони, лаптопите и сите електронски уреди.
  • Минимална храна: Храната (најчесто едноставна оризна каша или варен компир) се доставува низ мал отвор на затворската врата.
  • Затворска униформа: Сите носат исти сини или сиви затворски униформи.
  • Без комуникација: Разговорот со другите „затвореници“ е строго забранет.

​Вратите на ќелиите се заклучуваат однадвор, но за безбедност, клиентите сепак имаат копче со кое можат самите да ја отворат вратата одвнатре доколку добијат напад на паника или итна потреба да излезат.

​Зошто луѓето го прават ова?

​Главната причина е екстремниот стрес и исцрпеност (burnout). Јужна Кореја има една од најинтензивните и најкомпетитивните работни и образовни култури во светот. Просечниот работник таму поминува огромно време на работа, а општествениот притисок за успех е огромен.

​Основачот на овој центар, кој и самиот бил поранешен обвинител кој работел по 100 часа неделно, ја добил идејата токму од лична исцрпеност. Тој изјавил дека во тие моменти посакувал едноставно да го затворат во самица на една недела само за да се одмори, бидејќи немал храброст сам да даде отказ од работата.

„Вистинскиот затвор не е ова место тука. Вистинскиот затвор е светот таму надвор, во кој секојдневно се враќаме.“ – велат основачите на центарот.


​Нова димензија на феноменот: Родители во изолација

​Во последно време, овие објекти се користат и за уште една специфична намена. Имено, во Јужна Кореја е во голем пораст феноменот на млади луѓе кои целосно се повлекуваат од општеството и со години не излегуваат од своите соби (феномен познат како хикикомори во Јапонија).

​Невладини организации организираат програми каде родителите на овие млади луѓе доброволно одат во овие „затворски“ ќелии на неколку дена. Целта е самите да ја искусат целосната изолација за да можат подобро да го разберат „емотивниот затвор“ во кој живеат нивните деца и да најдат начин повторно да воспостават контакт со нив.

Comments

Popular posts from this blog

Заробена светлина: Разговор покрај огништето

Влијанието на кафето врз организмот 

Фреквенција во мракот

Проклетството на Вавилон и Александар

​Ова не е обичен јогурт, ова е Македонскиот „Ајран“

Космополитизам пред самиот збор воопшто да биде измислен

Александар III Македонски и моштите на св. Еремија

Вовчето Ќиро или вовчињата

Како и зошто настанала краватата

Кралството во главата и гласот на Матицата