Страницата 25
Пред откривањето на Кумранските ракописи (Свитоците од Мртвото Море) во средината на 20-от век, проучувањето на текстот на Стариот Завет се базираше главно на средновековни ракописи. Откритието во Кумран го прошири нашето знаење за библискиот текст во периодот на Вториот храм, давајќи невиден увид во неговиот развој.
Класификација на библиските текстови од Кумран:
Научниците ги класифицираат пронајдените библиски текстови (кои не вклучуваат апокрифи) во неколку групи, врз основа на нивната сличност со подоцнежните традиции:
Значењето на пронајдокот:
Кумранските свитоци покажаа дека во периодот на Вториот храм (од 516 п.н.е. до 70 н.е.) не постоел еден единствен, унифициран библиски текст. Наместо тоа, во употреба биле различни верзии на библиските книги, со што се потврди постоењето на различни текстуални варијанти кои претходно беа познати само преку индиректни преводи.
Со ова, проучувањето на библискиот текст доби многу побогата и покомплексна димензија, овозможувајќи подлабоко разбирање на историјата на Стариот Завет
Овој блог користи cookies и услуги од трети страни за подобро корисничко искуство. Со користење на блогот се согласувате со нашата Политика на приватност .