Страницата 25
Честопати гледаме кон бензинските пумпи со страв од новите цени, додека истовремено поминуваме покрај ниви полни со остатоци од жетва или шуми преполни со суви гранки и шишарки. Она што денес го нарекуваме „отпад“ и го палиме, загадувајќи го воздухот, всушност е најголемиот неискористен енергетски ресурс на Македонија.
Секој литар дизел или бензин што го увезуваме значи дека нашите пари одат надвор, поддржувајќи глобални конфликти за ресурси кои се при крај. Нафтата е гориво на минатото. Горивото на иднината лежи во нашата способност да го претвориме она што веќе го имаме тука – во нашите ниви и планини – во чиста енергија.
Наместо да чекаме поединци да експериментираат во своите гаражи, потребна е државна стратегија. Замислете државни производствени капацитети со организиран откуп на био-маса.
Со овој систем, добиваме троен грабеж во позитивна смисла:
За овој систем да функционира, државата мора да гарантира стандардизација. Био-горивото произведено од нашиот „отпад“ мора да биде со ист квалитет како најскапиот дизел од рафинериите. Со тоа, секој возач ќе има доверба да го користи, знаејќи дека го штити својот мотор, но и својот дом.
Време е да престанеме да го палиме нашето богатство на нивите и да почнеме да го ставаме во нашите мотори. Македонија има сè што и е потребно – само треба да го смениме речникот и да го видиме ресурсот таму каде што другите гледаат отпад.
Овој блог користи cookies и услуги од трети страни за подобро корисничко искуство. Со користење на блогот се согласувате со нашата Политика на приватност .
Comments
Post a Comment
коментар: