Од „Отпад“ до Ресурс: Како Македонија може да вози на сопствената природа?
Честопати гледаме кон бензинските пумпи со страв од новите цени, додека истовремено поминуваме покрај ниви полни со остатоци од жетва или шуми преполни со суви гранки и шишарки. Она што денес го нарекуваме „отпад“ и го палиме, загадувајќи го воздухот, всушност е најголемиот неискористен енергетски ресурс на Македонија.
Зошто увозот на нафта е „увоз на војни“?
Секој литар дизел или бензин што го увезуваме значи дека нашите пари одат надвор, поддржувајќи глобални конфликти за ресурси кои се при крај. Нафтата е гориво на минатото. Горивото на иднината лежи во нашата способност да го претвориме она што веќе го имаме тука – во нашите ниви и планини – во чиста енергија.
Промената започнува со еден збор: РЕСУРС
Наместо да чекаме поединци да експериментираат во своите гаражи, потребна е државна стратегија. Замислете државни производствени капацитети со организиран откуп на био-маса.
- На нивите: Стеблата од сончоглед, сламата и остатоците од пченка не треба да се палат. Тие треба да бидат суровина за био-етанол.
- Во шумите: Сувите гранки, лисјата и шишарките се „барут“ за пожари. Ако државата организира откуп, ќе добиеме нова професија – собирачи на енергетски ресурси. Слично како собирачите на печурки, овие луѓе би ја чистеле шумата, би заработувале чесна плата, а истовремено би спречувале катастрофални пожари.
Чиста шума, полн резервоар
Со овој систем, добиваме троен грабеж во позитивна смисла:
- Енергетска независност: Не зависиме од светските берзи и туѓите конфликти.
- Екологија: Ги чистиме шумите и нивите без палење и чад.
- Економија: Парите остануваат кај нашите земјоделци и собирачи во руралните средини.
Стандард наместо импровизација
За овој систем да функционира, државата мора да гарантира стандардизација. Био-горивото произведено од нашиот „отпад“ мора да биде со ист квалитет како најскапиот дизел од рафинериите. Со тоа, секој возач ќе има доверба да го користи, знаејќи дека го штити својот мотор, но и својот дом.
Време е да престанеме да го палиме нашето богатство на нивите и да почнеме да го ставаме во нашите мотори. Македонија има сè што и е потребно – само треба да го смениме речникот и да го видиме ресурсот таму каде што другите гледаат отпад.