Режимот на Метаксас

 На 4 август 1936 година, генералот Јоанис Метаксас, со поддршка на кралот Ѓорѓи II, прогласи воена диктатура во Грција (по позната како „Режимот од 4 Август“), со што започна еден од најтешките периоди за Македонците во Егејска Македонија.

​Режимот на Метаксас спроведуваше агресивна политика на насилно асимилирање и хеленизација:

• ​Забрана на македонскиот јазик: Употребата на македонскиот јазик (кој официјално го нарекуваа „славофонски“ или „туѓ јазик“) беше целосно забранет — како во јавниот, така и во приватниот животот и домаќинствата. Се воведоа ригорозни казни, парични глоби, батинања и затворски казни дури и за зборување македонски во сопствениот дом.
• ​Масовни прогони и апсења: Илјадници Македонци беа уапсени, интернирани на пусти грчки острови (како Акронафплија, Анафи, Макронисос) или подложени на жестока тортура од страна на полицијата и тајните служби.
• ​Присилно преименување: Продолжи процесот на промена на топонимите (имињата на селата, реките и планините) и насилно сменување на македонските лични и презимиња со грчки.
• ​Ноќни училишта за возрасни: Беа организирани присилни вечерни школи каде што постарото македонско население мораше да учи грчки јазик.

​Овој период остави длабоки траги во колективната меморија на Македонците од Егејскиот дел, а репресијата продолжи и во годините што следеа за време на Втората светска војна и Грчката граѓанска војна.

Главен и клучен поддржувач на политиката и доаѓањето на власт на Јоанис Метаксас беше грчкиот крал Ѓорѓи II.

​Без поддршката од монархијата, Метаксас — кој немаше широка народна поддршка ниту мнозинство во парламентот — никогаш немаше да може да го суспендира уставот и да прогласи диктатура.

​Главните столбови и надворешни поддржувачи на неговиот режим беа:

• ​Кралот Ѓорѓи II: На 4 август 1936 година, под изговор дека спречува комунистички преврат и општ штрајк, кралот му потпиша декрети со кои го распушти парламентот и му додели неограничена власт.
• ​Велика Британија: Иако Метаксас воведе фашистички модел на владеење (инспириран од Мусолини и Хитлер), геополитички тој остана силно врзан за Британија. Лондон го поддржуваше кралот и режимот на Метаксас бидејќи во нив гледаше стабилна, антикомунистичка власт која ги штитеше британските стратешки и поморски интереси во Источниот Медитеран.
• ​Воениот врв и антикомунистичката елита: Конзервативните воени кругови, полицискиот апарат и десничарската елита во Грција целосно ја поддржаа репресијата врз сите политички противници, синдикати и национални малцинства.

​Поради оваа геополитичка позиционираност, кога во 1940 година Мусолини му постави ултиматум на Метаксас за предавање на Грција, тој одби (познатото „Охи“ / „Не“), вклучувајќи ја Грција во Втората светска војна на страната на Сојузниците.