Страницата 25

Image
  Канцеларијата на третиот кат во зградата на МАНУ мирисаше на стари книги, филтер-кафе и влага од Вардар, кој мрзливо течеше надвор под мајското сонце. На бирото на академик Бранко, расфрлани меѓу триста трудови за квантна физика, лежеа неколку испечатени страници со логото на ЦИА. ​До него, помладиот научен соработник Филип, со ракавите засукани до лакти, возбудено гестикулираше со пенкалото. На фотелјата наспроти нив, со очила спуштени на врвот на носот, седеше професорката Елена, која смирено пиеше чај од нане. ​„Ви кажувам, професорке, не е работата само за кликови на социјалните мрежи,“ речиси шепотеше Филип, како да се плашеше дека ѕидовите имаат уши. „Документот од 1983 е чиста математика. Мекдонел пишува за холографскиот универзум . Тоа значи дека ова што го допираме — ова биро, оваа шолја — е само 3Д проекција од информации запишани на некоја подалечна граница. Матрикс, пред Матрикс!“ ​Бранко се поднасмевна, го тргна погледот од компјутерот и ја почеша побелената брада...

 Последниот Потег

 


Шах со Ѓаволот: Последниот Потег што никој не го видел

Во еден од најголемите музеи на светот, скриена меѓу стотици уметнички ремек-дела, стоела една слика која со векови го провоцира човечкиот ум. На платното — маж со бледо лице, очај во погледот и раце кои треперат над шаховска табла. Наспроти него, ѓаволот, со цинична насмевка, сигурен дека победата е неговa. Над сликата — едноставно име: „Шах Мат“.


Секој ден пред делото застанувале групи посетители, слушајќи го водичот како ја раскажува легендата:
„Ова е моментот кога човекот ја губи душата. Нема повеќе потези. Играта е завршена.“

Така било и тој ден. Групата се задржа кратко, го слушна објаснувањето и продолжи кон следната сала. Но еден човек не тргна со нив. Мирно стоеше пред сликата, со поглед закован во таблата. Водичот забележа дека заостанува и се врати по него, убеден дека човекот едноставно се задржал пред уметничката техника.

Но посетителот не беше обичен турист. Тоа беше светски шампион во шах — човек што својата животна вештина ја изградил од читање на секоја можна комбинација на табла.

Водичот се насмевна и љубезно му рече:

„Господине, сликата претставува момент кога човекот е во шах-мат. Нема повеќе потези. Тоа е поентата на делото.“

Шампионот полека ја крена раката, не тргајќи ги очите од платното.

„Не,“ рече тивко. „Тоа не е вистина.“

Водичот збудено се насмевна, мислејќи дека човекот се шегува.

Но шахистот продолжи:

„Ги гледам позициите веќе десет минути. Ѓаволот мисли дека победил. Човекот мисли дека загубил. Но...“ — тој вдишa длабоко — „кралот има уште еден потег.“

Во салата падна тишина. Шампионот внимателно ги следеше фигурите на сликата, како да ја гледа вистинската позиција, а не насликаната.

„Еден потег,“ повтори. „Само еден. Но тој е доволен играта да се сврти.“

Водичот остана без зборови.
Сликата која со децении се толкувала како симбол на пораз, одеднаш доби сосема ново значење.

И додека останатите туристи веќе ги разгледуваа последните експонати, шампионот уште стоеше таму. Не ја гледаше само сликата; гледаше порака.

Кога мислиш дека си завршен, кога светот ти вели дека нема излез, кога ѓаволот ти се смее — можеби баш тогаш имаш уште еден потег.

А тој е доволен да ја смени целата игра.



Comments

Popular posts from this blog

Заробена светлина: Разговор покрај огништето

Влијанието на кафето врз организмот 

Фреквенција во мракот

Проклетството на Вавилон и Александар

​Ова не е обичен јогурт, ова е Македонскиот „Ајран“

Космополитизам пред самиот збор воопшто да биде измислен

Александар III Македонски и моштите на св. Еремија

Вовчето Ќиро или вовчињата

Како и зошто настанала краватата

Кралството во главата и гласот на Матицата