Страницата 25

Image
  Канцеларијата на третиот кат во зградата на МАНУ мирисаше на стари книги, филтер-кафе и влага од Вардар, кој мрзливо течеше надвор под мајското сонце. На бирото на академик Бранко, расфрлани меѓу триста трудови за квантна физика, лежеа неколку испечатени страници со логото на ЦИА. ​До него, помладиот научен соработник Филип, со ракавите засукани до лакти, возбудено гестикулираше со пенкалото. На фотелјата наспроти нив, со очила спуштени на врвот на носот, седеше професорката Елена, која смирено пиеше чај од нане. ​„Ви кажувам, професорке, не е работата само за кликови на социјалните мрежи,“ речиси шепотеше Филип, како да се плашеше дека ѕидовите имаат уши. „Документот од 1983 е чиста математика. Мекдонел пишува за холографскиот универзум . Тоа значи дека ова што го допираме — ова биро, оваа шолја — е само 3Д проекција од информации запишани на некоја подалечна граница. Матрикс, пред Матрикс!“ ​Бранко се поднасмевна, го тргна погледот од компјутерот и ја почеша побелената брада...

Легенда од Пелистер: Приказната за детето-змеј и волшебното грабнување


         

  
 

Легенда од Пелистер: Приказната за детето-змеј и волшебното грабнување

Раѓањето на крилестиот потомок

​Во старо време, во едно македонско село, се случило чудо: една жена родила дете со крилја. Мајката, водена од љубов, го доела детето четириесет дена. Но, судбината на крилестите суштества не е на земјата. Еден ден, штом му ги извадила пелените, детето ги раширило крилјата, се издигнало од нејзините раце и одлетало. Жената, оставена само со пелените, залудно викала по својот син.

​Детето-змеј летајќи го пронашло својот нов дом високо во планината Пелистер. Се спуштило во длабочините на езерата, каде што се кријат старите змејови и нивните волшебни дворци, и таму го продолжило животот, прифатено од своите митски роднини.

Змејот си бара невеста

​Поминале години, а змејчето, сега пораснато, посакало да се ожени. Неговите очи се свртеле кон луѓето.

​На еден Велигден, во селото Оптичари (Битолско), среде селото се виело големо празнично оро. Во тој момент, ведрото небо одеднаш поцрнело – се појавиле темни облаци, а од планината завеала силна виулица.

​Ветерот не бил обичен: тој ја кренал од орото најубавата девојка. Селаните, обземени од паника и страв, викале и гледале како силата на природата ја однесува нивната мома.

​Тоа било дело на змејот од Пелистер. Си ја грабнал избраничката и си ја однел во своето мистично царство на планината. Според легендата, токму таму, во скриените замоци под езерата на Пелистер, продолжил животот на змејот и неговата човечка невеста, како дел од вечното македонско митско наследство.


          

⚔️ Сподели ја оваа објава:
© Mak Grom — Духот на Македонија

Popular posts from this blog

Заробена светлина: Разговор покрај огништето

Влијанието на кафето врз организмот 

Фреквенција во мракот

Проклетството на Вавилон и Александар

​Ова не е обичен јогурт, ова е Македонскиот „Ајран“

Космополитизам пред самиот збор воопшто да биде измислен

Александар III Македонски и моштите на св. Еремија

Вовчето Ќиро или вовчињата

Како и зошто настанала краватата

Кралството во главата и гласот на Матицата